یادداشت

اگر دولت پزشکیان به‌دنبال جراحی‌های بزرگ اقتصادی است، نخستین جراحی باید در درون خود دولت انجام شود: پاک‌سازی مجاری تعارض منافع، کارآمدسازی مدیریت‌ها، شفاف‌سازی فرآیندهائو ایجاد سازوکارهای پاسخ‌گویی واقعی. اگر دولت مداوم مشکلات را به «منتفعان وضع موجود» یا «مداخلات کانون‌های قدرت» ارجاع دهد ناخواسته این پیام را مخابره می‌کند که در مدیریت اصلاحات ناتوان است.

دیدار ترامپ و نتانیاهو نه نقطه آغاز صلح، بلکه بازتولید پروژه‌ای خطرناک برای مدیریت بحران از مسیر تهدید، اشغال و فریب بود؛ پروژه‌ای که با پوشش آتش‌بس، حقوق بشر و مذاکره، امنیت منطقه و وحدت ملت‌ها را هدف گرفته و بیداری راهبردی را به ضرورتی فوری بدل می‌سازد.

در حالی که قیمت خوراکی‌ها طی دو دهه تا 152 برابر افزایش یافته، حداقل حقوق کارکنان دولت در سال 1404 به 13 میلیون تومان رسیده؛ رشدی که همچنان از تورم واقعی معیشت عقب مانده است.

هرگونه بی‌ثباتی داخلی اگر با بی تدبیری مدیران و بی اخلاقی رقبای سیاسی تشدید شود، می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای اقتصادی داشته باشد. بازارهای ارز و طلا، حساس‌ترین شاخص‌های واکنش سرمایه‌گذاران به تحولات سیاسی و اقتصادی هستند و نوسانات افسارگسیخته، علاوه بر تبعات داخلی، می‌تواند زمینه‌ساز بهره‌برداری بازیگران خارجی برای فشار اقتصادی و روانی بر کشور شود.

دیدار ترامپ و زلنسکی در ظاهر با هدف نزدیک‌سازی دیدگاه‌ها برای پایان جنگ اوکراین برگزار شد، اما شواهد نشان می‌دهد این نشست بیش از آنکه مسیری برای صلح پایدار باشد، بخشی از تلاش دونالد ترامپ برای کارنامه‌سازی سیاسی در آستانه پایان سال 2025 است؛ صلحی بدون تضمین، پشتوانه و اجماع بازیگران اصلی.

کریدور شمال–جنوب در عصر انسداد گلوگاه‌های جهانی، با کاهش 25 درصدی هزینه و صرفه‌جویی زمانی چشمگیر، از پروژه‌ای نمادین به مسیر راهبردی تجارت بین‌الملل بدل شده است.

جهش قیمت دلار حاصل هم‌زمانی افت درآمدهای نفتی، اختلال در ساختار فروش نفت، رشد پایه پولی پس از جنگ، چندنرخی بودن ارز و تشدید انتظارات تورمی است.

آذرماه با ثبت تورم نقطه‌به‌نقطه 52 درصدی در کشور، تصویر نگران‌کننده‌ای از اقتصاد ایران ترسیم کرد؛ جایی که سمنان رکورددار شد و تهران، برای نخستین‌بار، کمترین تورم را ثبت کرد.

اعلام به‌رسمیت‌شناختن سومالی‌لند از سوی رژیم صهیونیستی، نه یک اقدام دیپلماتیک عادی، بلکه پرده‌برداری از راهبردی خطرناک در راستای تجزیه کشورها، بی‌ثبات‌سازی ژئوپلیتیکی و تثبیت منطق اشغالگری است؛ راهبردی که پیامدهای آن فراتر از آفریقا، امنیت جهانی را نشانه رفته است.

شاید مهم‌ترین میراث بهرام بیضایی، یادآوری این حقیقت باشد که هویت، امری پویا و زنده است؛ چیزی که باید مدام بازخوانی و بازسازی شود. او با هنر خود، پلی میان گذشته و حال ساخت. در جهانی که شتاب، فراموشی را به فضیلت بدل کرده، بیضایی ایستاد و به ما آموخت که بدون تاریخ و هویت تاریخی، آینده‌ای در کار نیست.