یادداشت

در موضوع یمن، سازمان ملل متحد بار دیگر به بازیگر غایب میدان تبدیل شده است! در اینجا نه از محکومیت نسل‌کشی، کشتار و نقض مکرر آتش‌بس از سوی سعودی‌ها خبری هست و نه حتی از تلاشی حداقلی برای ایجاد صلح واقعی

رقابت تسلیحاتی بین قدرت ها برای سایر بازیگران نیز تنگنای امنیت ایجاد می کند و اندیشه توان بازدارندگی میان آنها را تقویت می کند. چرا که می دانند راه دیگری ندارند.تشدید فضای وهم آلود تسلیحاتی در جهان در حالی است که موضوع خلع سلاح یکی از اصول مبنایی تاسیس منشور سازمان ملل متحده بوده است.

مقامات آمریکایی به دنبال بسترسازی برای تبدیل تایوان به یک «نقطه کور راهبردی» در نظام بین‌الملل هستند و قصد دارند با تعیین زمان احتمالی برای جنگ تایوان، زمینه‌ها و پیش‌شرط‌های شکل‌گیری این گره کور را مهیا سازند.

رد درخواست بلینکن توسط مقامات یونانی و رسانه‌ای کردن عامدانه آن از سوی مقامات وزارت خارجه و دفاع یونان نشان می‌دهد که آتن شدیدا از سوی کاخ سفید بابت نوعی نقش‌آفرینی مخرب در کی‌یف زیر فشار قرار گرفته است.

رژیم صهیونیستی اگر قدرت و توان حمله نظامی به ایران را داشت به جای اقدامات ایذایی و فاقد کارایی که سعی دارد آنها را ذیل راهبردهای دهن پُرکن، نشانه اقتدار خود معرفی کند، بسیار پیش از این، مانند حمله به تاسیسات هسته‌ای عراق و سوریه به ایران حمله کرده بود.

از ابتدای تشکیل اتحادیه اروپا تاکنون، طبقه‌بندی غیر اعلامی و در عین حال ملموسی میان بازیگران این اتحادیه صورت گرفته که مطابق آن، هر بازیگری با سیاست‌های تحمیلی برلین و پاریس مخالفت کند، مورد هجمه و غضب آنها قرار می‌گیرد.

نحوه برنامه‌ریزی و اجرای کنفرانس امنیتی مونیخ در سال 2023، فارغ از اثرات واقعی آن در تحقق آن چه که طراحان این کنفرانس به‌دنبال آن بودند، اقدامی در مسیر محروم سازی جهان از اندیشه‌هایی بود که بیان آن می‌توانست کمکی هرچند کوچک به تحقق امنیت جهانی و کاهش خشونت باشد.

با نگاه به موضع نقادانه‌ای که سیاست خارجی آلمان در ماه‌های اخیر در قبال ایران و روسیه از خود نشان داده، قبل از بروز این حرکت هم بسیار محتمل بود که مدیران کنفرانس امنیتی مونیخ، متأثر از سیاست رسمی یاد شده، این دو کشور را کنار بگذارند.

دستگاه‌های مسئول در کشور در مواردی که حیثیت نظام به واسطه تخلف یا فساد یک فرد، فارغ از مسئولیت و جایگاه سازمانی او مورد خدشه قرار گرفته و موجب نارضایتی افکار عمومی می‌شود، باید به این نکته توجه داشته باشند که هیچ موضوعی حتی رعایت تشریفات معمول، نباید بر منافع ملی و اعتبار نظام ارجح دانسته شود.

طبیعتا هوشمندسازی پست و تحول دیجیتال، منتج به افزایش بهره‌وری در شبکه پستی کشور می‌شود. افزایش بهره‌وری نیز مترادف با افزایش در آمدهای پستی و در نهایت، ارائه خدمات نوین و گسترده‌تر به شهروندان است.