یادداشت

تحرکات اخیر سیاست خارجی و امنیتی ایران فقط سفر و دیدار دیپلماتیک نیست؛ یک آرایش چندلایه برای مهار بحران در حال اجراست. از فعال‌سازی کانال‌های منطقه‌ای تا پیام‌های بازدارنده امنیتی، تهران می‌کوشد هم مسیر گفتگو را باز نگه دارد و هم هزینه هر خطای محاسباتی را برای رقیب بالا ببرد.

موشک‌های ایران هنوز شلیک نشده‌اند، اما اثر خود را گذاشته‌اند؛ جامعه اسراییل در اضطراب دائمی و واشنگتن در تردید راهبردی فرو رفته است. تجربه جنگ 12روزه نشان داد که انتظارِ ضربه، گاهی مخرب‌تر از خودِ ضربه است و همین واقعیت، محاسبات ترامپ برای حمله به ایران را با چالش جدی روبرو کرده است.

افزایش فروش تسلیحات آمریکا به رژیم صهیونیستی و استقرار ناوهای نظامی در آب‌های اراضی اشغالی، نه نشانه قدرت بلکه بازتابی از بحران فرسایشی تل‌آویو و بخشی از جنگ ادراکی واشنگتن علیه ایران، محور مقاومت و افکار عمومی منطقه است.

گزارش تازه‌ای از تنوع مناظر طبیعی جهان نشان می‌دهد ایران با وجود اقلیم‌های متضاد و کم‌نظیر، در میان 20 کشور برتر جهان جای گرفته؛ ظرفیتی مغفول اما راهبردی.

رضا امیرخانی، نویسنده پرآوازه و صاحب سبک ادبیات معاصر ایران، بر اثر سانحه‌ سقوط پاراگلایدر که بعدازظهر یکشنبه 9 آذر رخ داد، دچار آسیب‌دیدگی شد و تحت مراقبت کامل پزشکی قرار گرفت. بعد از گذشت بیش از 2 ماه امروز امیرخانی با یک پرستار متخصص برای ادامه درمان به خانه منتقل شده‌است. حال عمومی او بهتر از قبل ارزیابی شده و گفته می‌شود چند بار چشمانش را باز کرده است.

چهل‌وچهارمین جشنواره فیلم فجر به صحنه ظهور نسلی تازه بدل شده است؛ نسلی که با 12 فیلم‌اولی در سودای سیمرغ، بدون خط‌کشی حمایتی، وارد رقابت مستقیم با بدنه اصلی سینمای ایران شده‌اند.

ریزش همزمان طلا، نقره و شاخص‌های سهام آمریکا در یک شوک کم‌سابقه، تریلیون‌ها دلار سرمایه را نابود کرد؛ رخدادی که علاوه بر وال‌استریت، فضای انتظاری بازارهای جهانی و بازار سرمایه ایران را نیز متأثر ساخته است.

سفر سیدعباس عراقچی به ترکیه، فراتر از یک دیدار دوجانبه، نماد دیپلماسی فعال ایران در اوج فشارهای آمریکا است؛ حرکتی که هم اقتدار ملی و انسجام داخلی را بازنمایی می‌کند و هم پیام روشنی از همگرایی منطقه‌ای علیه تنش‌سازی واشنگتن و تل‌آویو ارسال می‌کند.

در حالی‌ که تعویق مذاکرات صلح اوکراین و روسیه همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، اظهارات اخیر ولودیمیر زلنسکی درباره «تحولات مرتبط با ایران» بیش از آنکه توضیحی واقعی درباره چرایی این تعویق باشد، به‌عنوان یک خبر انحرافی ارزیابی می‌شود؛ روایتی که تلاش دارد افکار عمومی را از اختلافات جدی میان کی‌یف و واشنگتن منحرف کند.

در رویکرد جدید امریکا که با تعبیر «تحریک تقاضای سیاسی» قابل توضیح است، مشکلات اقتصادی مردم ایران نه نتیجه تحریم‌ها یا ضعف‌های مدیریتی، بلکه پیامد «ماهیت نظام سیاسی» معرفی می‌شود. نتیجه چنین چارچوب‌بندی‌ای روشن است. اگر ریشه مشکل «ساختار» است، پس راه‌حل نیز نه اصلاح، بلکه تغییر بنیادین است.