یادداشت

امسال سیزده‌بدر فقط جشن طبیعت نیست؛ روزی است برای تجدید عهد با خاکی که با خون بهترین فرزندانش آبیاری شده است، تا ایران بماند و پرچمش همیشه برافراشته باشد.

دوازدهم فروردین، یادآور این حقیقت عمیق است که قدرت واقعی در نظام جمهوری اسلامی، در دستان مردمی است که به آن هویت بخشیده‌اند. حفظ این قدرت و مشروعیت، مستلزم توجه دائمی به خواست، نیاز و کرامت انسانی شهروندان، و همچنین تلاش بی‌وقفه برای دفاع از دستاوردهای ملی و انقلابی است.

یک ماه پس از آغاز جنگ، پروژه خطرناک جهانی‌سازی آن علیه ایران با شکست‌های پی‌درپی مواجه شده است؛ از عقب‌نشینی اروپا و تردید متحدان عربی تا خشم آشکار طراحان جنگ در واشنگتن و تل‌آویو. اکنون معادله‌ای تازه در حال شکل‌گیری است که می‌تواند سرنوشت منطقه و حتی نظم جهانی را تغییر دهد.

واکنش شتاب‌زده اروپا به حمله به نیروهای یونیفل در لبنان، در برابر سکوت معنادار آن‌ها نسبت به کشتار گسترده غیرنظامیان در غزه و منطقه، بار دیگر ماهیت گزینشی و ابزاری حقوق بشر غربی را آشکار ساخت؛ رویکردی که پیامدهای راهبردی آن، فراتر از لبنان، کل نظم منطقه‌ای و جهانی را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

نصب نماد کوله‌پشتی خونین روی خودروهایی در شهرهای اروپایی، یک قیام مدنی و انسانی فراگیر علیه جنایتی جنگی توسط آمریکاست. چنین اقدامی نشان می‌دهد که تلخی آن تراژدی بی‌سابقه در چه سطحی بوده است. جامعه جهانی اکنون در آستانه یک خیزش مردمی برای سرزنش جنایات جنگی ترامپ و نتانیاهو است و به زودی کاری که در شهرهای اروپایی انجام شده در تمامی شهرهای جهان تکرار خواهد شد.

با کوچک‌ترین اقدام برای چیزی که ترامپ، تصرف خارک یا هر بخش دیگری از ایران نامیده، بی‌درنگ محاسبات نظامی ایران در مقابله به مثل تغییر خواهد کرد و ابعاد تازه و غیرقابل تصوری از جنگ منطقه‌ای ظاهر می‌شود که بیشترین مخاطره و آسیب را متوجه میزبانان و همکاران آمریکایی‌های متجاوز می‌کند.

نشست چهارجانبه اسلام‌آباد در حالی با ادعای میانجی‌گری برگزار شد که استمرار جنگ آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران، معادلات منطقه را دگرگون کرده است. تمرکز بر شروط ایران، الزامات اعتمادسازی و ناکارآمدی میانجی‌گری‌های بی‌طرف‌نما، چشم‌انداز این تحرک دیپلماتیک را بررسی می‌کند.

رسانه‌های فرانسوی با اشاره به خطای محاسباتی کاخ سفید در قبال ایران، تأکید کرده‌اند که ترامپ در تله‌ای استراتژیک گرفتار شده است؛ جایی که نه می‌تواند به‌سادگی به جنگی فرسایشی ادامه دهد و نه خروجی آبرومند برای پایان بحران پیدا کند، در حالی که نقش اسرائیل و فشار متحدان منطقه‌ای، هرگونه توافق احتمالی را پیچیده‌تر کرده است.

شهادت دریابان علیرضا تنگسیری، نماد بیش از چهل سال جهاد دریاپایه و پاسداری از خلیج فارس است؛ فرمانده‌ای که در امتداد دفاع مقدس تا امروز، اقتدار دریایی ایران را جاودانه ساخت.

امروز بیش از هر زمان دیگری، ضرورت شکل‌گیری یک «نظام ملی حکمرانی تصویر»پیش روی ما قرار دارد. حکمرانی تصویر یعنی توانایی هوشمندانه در تولید، مدیریت و توزیع روایت‌هایی که بتوانند واقعیت را برای جامعه قابل فهم، قابل اعتماد و قابل پذیرش کنند. این فرصت بزرگ، اگر به‌درستی سامان یابد، می‌تواند دقیق‌ترین واقعیت‌ها را به شکلی مؤثر و اقناع‌کننده در ذهن جامعه تثبیت کند.