یادداشت

دریابان علی شمخانی دبیر شورای دفاع با تأکید بر اینکه هرگونه حمله محدود به ایران به‌عنوان آغاز جنگ تلقی می‌شود، اعلام کرد توان موشکی جمهوری اسلامی موضوع قابل مذاکره نیست. او هشدار داد جنگ در منطقه پیامدهای جهانی دارد و طرف مقابل باید به‌جای تهدید و نمایش، مسیر گفت‌وگو را جدی دنبال کند.

روایت رسمی ترامپ از خود به‌عنوان ناجی ملت‌ها، به‌ویژه زنان، در برابر شواهد فزاینده‌ای از فروپاشی اخلاقی، فساد جنسی و بحران خانوادگی رنگ می‌بازد. بررسی پرونده ملانیا ترامپ نشان می‌دهد که این ادعا نه‌تنها در سیاست، بلکه در حریم خصوصی او نیز بی‌پایه است.

سفر نتانیاهو به واشنگتن همزمان با مذاکرات ایران و آمریکا، صرفاً یک دیدار سیاسی نیست؛ بلکه تلاشی هدفمند برای اثرگذاری بر چارچوب مذاکره ترامپ است. برجسته‌سازی گزینه جنگ، بیش از آنکه نشانه تصمیم فوری نظامی باشد، ابزار فشار برای سفت‌تر کردن متن توافق و محدودسازی دامنه امتیازدهی است.

در حالی که آمریکا همزمان با مذاکرات هسته‌ای بر طبل گزینه نظامی می‌کوبد، افشاگری وزیر خارجه ترکیه درباره جنگ 12 روزه، واقعیتی متفاوت را آشکار می‌کند؛ هراس واشنگتن از پاسخ ایران و ترجیح جنگ ادراکی به تقابل واقعی، نشانه‌ای از فرسایش راهبرد تهدید است.

تصمیمات اخیر کابینه امنیتی رژیم صهیونیستی درباره کرانه باختری، فراتر از یک اقدام مقطعی، نشانه تثبیت راهبردی است که هدف آن پایان‌دادن به هرگونه راه‌حل سیاسی است. این مصوبات مرز میان اشغال موقت و الحاق دائمی را محو کرده و واقعیت میدانی جدیدی خلق می‌کند که تنها با منطق قدرت تعریف می‌شود.

محمد رستمی، سخنگوی کمیسیون صنایع و معادن مجلس در گفت و گو با نورنیوز درباره برنامه های مجلس برای رفع موانع واردات خودرو گفت: ورود 46 هزار خودروی کارکرده از مناطق آزاد با پلاک ملی می‌تواند کمبود خودرو در بازار داخلی را کاهش دهد. بخشی از این طرح در لایحه بودجه 1405 پیش‌بینی شده و مسیر قانونی آن در حال فراهم شدن است.

فضای کنونی پیرامون ایران و آمریکا بیش از آنکه صحنه آمادگی برای جنگ باشد، میدان عملیات ادراکی و فشار روانی است. تحرکات نظامی و بزرگ‌نمایی رسانه‌ای همزمان با فعال بودن مسیر مذاکره، نشان می‌دهد که تهدید، کارکرد چانه‌زنی پیدا کرده است.

تصمیم رئیس کنفرانس امنیتی مونیخ برای حذف نمایندگان رسمی جمهوری اسلامی ایران و اعطای تریبون به مخالفان برانداز، بیش از آن‌که ریشه در دغدغه‌های واقعی امنیت جهانی داشته باشد، نشانه‌ای آشکار از سیاسی‌سازی امنیت، جانبداری ایدئولوژیک و تلاش برای بازتولید روایت‌های ضدامنطقی علیه یک بازیگر مهم منطقه‌ای است.

جنگ 12 روزه فقط در آسمان و مرزها نگذشت؛ ردش روی دیوار خانه‌ها، صفحه موبایل‌ها و حافظه جمعی مردم ماند. حالا چهار فیلم در جشنواره فجر، این زخم تازه را به تصویر کشیده‌اند؛ نه با شعار، بلکه با روایت. دوربین‌ها روشن شده‌اند تا قصه ایران از دل بحران ثبت شود.

همزمان با ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای و فضاسازی رسانه‌های صهیونیستی درباره استقرار سامانه‌های تاد و پاتریوت در منطقه، یک جنگ ادراکی جدید علیه ایران شکل گرفته است؛ جنگی که هدف آن امنیت‌سازی مصنوعی برای اسرائیل و تحمیل اشتباه محاسباتی در سطح منطقه‌ای است.