یادداشت

جواد عزتی‌ پس از سال‌ها درخشش جلوی دوربین، به پشت دوربین امده و اولین فیلم خود را کارگردانی کرده است.یک کمدی سرپا و مفرح که مخاطبش را با لذت به خانه می‌فرستد.

آنچه روشن است دست اندازهای ریز و درشتی است که بر سر راه چرخه تولید وجود دارد. فهرست این موانع تقریبا در جیب تمام مدیران هست. اما چیزی که هنوز روشن نیست این است که چرا چرخ تولید به رغم تمام توصیه های بزرگان نظام بویژه مقام معظم رهبری، از چاله رکود و توقف بیرون نمی آید. سخنان اخیر مقام معظم رهبری نیز که یادآوری مکرری برای توصیه های سابق بود، حکایت از فاصله دل آزار میان آنچه شده و آنچه باید بشود دارد.

نبرد حماس و رژیم اسرائیل حالا یک تاریخ جدید دارد؛ 28 ژانویه. هرچند که هیچ‌کدام از این دو طرف در عملیات 28 ژانویه حضور نداشتند، اما تحلیلگران معتقدند حمله پهپادی مقاومت عراق به مقر نظامیان امریکایی در اردن، نقطه‌عطفی است که روند جنگ غزه و نزاع‌های پراکنده در غرب آسیا را تغییر خواهد داد. سوال اینجاست مختصات و پیام حمله به برج 22 امریکا در تقاطع مرزی عراق، سوریه و اردن چه بود و سرنوشت منطقه را به کدام سو خواهد برد؟

تولیدکنندگان می‌گویند در حال حاضر با بالاترین حجم حضور پوشاک قاچاق در سطح عرضه مواجه هستیم و اخیرا علاوه بر پاکستان و ترکیه و بنگلادش، در‌های چین هم باز شده و کالا‌های استوک و تاناکورا به صورت کیلویی و با قیمت خیلی پایین از این کشور وارد ایران می‌شود.

اعلام خبر«کشف 30 هزار تن شکر احتکارشده» در قزوین که به طور قطع‌‌‌‌‌ می‌تواند نمونه‌‌‌‌‌های متعدد دیگری در سراسر کشور داشته باشد، قابل پیش‎بینی‌ترین رویدادی بود که با توجه به روند حاکم بر این بازار و نحوه مدیریت آن‌‌‌‌‌ می‌شد انتظار وقوعش را داشت. البته انتظار مواجه شدن با چنین اخباری نه از منظر دقتِ رصد و پایش بازار و سرعت برخورد با قانون‌شکنی است، بلکه به پشتوانه پالسی است که خواسته و یا ناخواسته طی حداقل یکی، دو ماه گذشته به بازار شیرین‌کننده‌های طبیعی و صنعتی مخابره شد و برخی برندها را به احتکارهایی به مراتب درشت‌تر از ارقام کشف‌شده، ترغیب و دعوت کرد و موجب «اخلال در بازار» شد.

سال 2024 با جنایت‌های بی سابقه رژیم صهیونیستی در غزه و تهدید کشورها به حمله هسته‌ای آغاز شد و این رژیم با وضوحی بیشتر از همیشه نشان داد به هیچ‌کدام از قیود انسانی، اخلاقی و حتی خطوط قرمز جنگ پایبند نیست. ناگفته پیداست تأسیسات و سلاحهای برای رژیمی که جز کشتار کور، مشی و مرام و منطقی ندارد، تا چه اندازه برای جهان خطرناک است؛ در این شرایط آیا می‌توان امیدوار بود کنفرانس خلع سلاح، کنشی فعالانه‌تر و مسئولانه‌تر در مواجهه با این زنگیِ مست داشته باشد؟

«باب‌المندب» خلوت‌ترین روزهای خود را سپری می‌کند؛ حمله امریکا با همراهی انگلیس به یمن که با ادعای «تامین امنیت» یکی از پرترددترین آبراهه‌های تجاری جهان انجام شد، نه تنها نتوانسته مانع حملات انصارالله یمن به کشتی‌های اسرائیلی و شناورهای حامل بار به اراضی اشغالی شود، بلکه کشتی‌های امریکایی و انگلیسی را نیز به هدفی مشروع برای حملات آتی یمن بدل کرد وعقب گرد بیشتر این کشتی ها را بدنبال داشت.

یک وبسایت آمریکایی با اشاره اینکه قرار دادن نام انصارالله در لیست تروریسم موجب عقب‌نشینی یمنی‌ها نمی‌شود تاکید کرد حملات هوایی واشنگتن، انگیزه یمنی‌ها را برای حمله به کشتی‌ها بیشتر کرده و دولت بایدن با یک شکست ژئولوپلیتیکی مقابل انصارالله مواجه است.

مقایسه حجم سرمایه ای که در حوزه فرهنگ جابجا می شود با گردش مالی سایر حوزه ها نشان می دهد که فرهنگ به رغم اهمیت و اثرگذاری فراونی که دارد در مجموع از بضاعت اقتصادی مطلوب محروم است. چه بسا در این میان، نقش و سهم شرکت ها و موسسات دولتی که صاحب ردیف های بودجه از منابع دولتی هستند بیش از دیگران باشد. برکنار بودن این شرکت ها از مشارکت و مداخله در بازار اقتصاد فرهنگ، باعث می شود حجم سرمایه و میزان گردش مالی در عرصه فرهنگ،‌ ناچیز باشد.

بلاخره رئیس سازمان برنامه و بودجه از موافقت دولت با افزایش 20 درصدی حقوق کارمندان خبر داد و گفت: بخش دوم لایحه بودجه در دولت در حال تکمیل است که در روزهای آینده به مجلس تقدیم می‌شود.