یادداشت

اجلاس مشورتی اخیر سران شورای همکاری خلیج فارس در جده با این سئوال راهبردی مواجه بود که آیا کشورهای عربی اکنون به بازنگری در راهبردهای امنیتی خود رسیده‌اند یا همچنان می‌پندارند نزدیکی و اعتماد به قدرت‌های فرامنطقه‌ای، ضامن امنیت آنان است؟

فرآیند انتخاب نخست‌وزیر جدید عراق با اجماع نسبی نیروهای سیاسی، نشان‌دهنده تلاش برای عبور از اختلافات و حرکت به‌سوی ثبات است. انتخاب علی الزیدی به‌عنوان نخست وزیر عراق، بازتابی از تغییر اولویت‌ها به سمت کارآمدی اقتصادی، مدیریت مالی و پاسخ‌گویی به مطالبات عمومی محسوب می‌شود.

نشست شورای امنیت درباره تنگه هرمز، صحنه‌ای از تقابل روایت‌ها بود؛ جایی که هم‌زمان با برجسته شدن ناتوانی آمریکا در برابر اقتدار ایران، بار دیگر استانداردهای دوگانه سازمان ملل و ریاکاری غرب در قبال امنیت جهانی و حقوق بین‌الملل آشکار شد.

برخی رسانه های غربی میگویند؛ تنگه هرمز برای ایران از بمب اتم هم مرگبارتر است. آمریکا به خوبی می داند ارزش این اهرم در «عدم قطعیت» و ابتکار عمل ایران است و با محاصره دریایی قابل قیاس نیست. کدام عاقلی بمب هسته ای را با ترقه معامله میکند؟ خیال معامله سر به سر را کنار بگذارید.

اظهارات اورسولا فون‌درلاین درباره مشروط‌سازی لغو تحریم‌های ایران به ایجاد «تغییرات اساسی»، در حالی مطرح شده که با ادعاهای حقوق بشری توجیه می‌شود و از نگاه منتقدان، در بستر بحران اقتصادی و سیاسی اروپا، نشانه تداوم سیاست‌های ناکارآمد اتحادیه اروپا و تشدید چالش‌های داخلی این اتحادیه است.

نزدیک به دو ماه از آغاز جنگ‌افروزی امریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران می‌گذرد و تنش‌های حل‌نشده، بازارهای جهانی کالا را با نوسان شدید و افزایش قیمت‌ها در بخش‌های مختلف مواجه کرده است.

گزارش تازه از تولید برق خورشیدی جهان نشان می‌دهد چین با اختلافی چشمگیر در صدر قرار دارد و به‌تنهایی بخش بزرگی از رشد انرژی‌های تجدیدپذیر را رقم زده است.

با وجود ثبت بارش‌های فراتر از میانگین در بسیاری از مناطق کشور و رشد قابل توجه ورودی آب به سدها، داده‌های رسمی نشان می‌دهد بحران آب همچنان پابرجاست. تداوم کسری بارش در استان‌های کلیدی، کاهش محسوس ذخایر سدهای راهبردی به‌ویژه در تهران و آغاز زودهنگام گرما، زنگ هشدار جدی برای تابستانی پرتنش در حوزه تأمین آب و مدیریت مصرف به صدا درآورده است.

گزارش جدید مؤسسه استکهلم از رشد بی‌سابقه هزینه‌های نظامی جهان حکایت دارد؛ روندی که در سایه تنش‌های جهانی تشدید شده است. در این میان، ایران با ارائه الگویی بومی مبتنی بر تاب‌آوری ملی و ظرفیت‌های ژئوپلیتیک، رویکردی متفاوت از امنیت پایدار را به نمایش گذاشته است.

آنچه امروز از زبان صدراعظم آلمان شنیده می‌شود، در واقع اعترافی دیرهنگام به یک حقیقت قدیمی است: ایران را نمی‌توان با الگوها و کلیشه‌های ساده تحلیل و مهار کرد. کشوری با این حجم از ظرفیت ژئوپلیتیک و تجربه تاریخی، نه با فشار صرف از میدان خارج می‌شود و نه با تهدید یک‌جانبه تسلیم. هر راهبردی که این واقعیت را نادیده بگیرد، دیر یا زود محکوم به شکست محاسباتی است.