یادداشت

شاید بتوان مهم‌ترین دستاورد مراسم وداع دیروز را در یک جمله خلاصه کرد: ایران نشان داد که دشمنانش شاید بتوانند علیه آن ائتلاف نظامی تشکیل دهند، اما هنوز نتوانسته‌اند علیه آن اجماع سیاسی و دیپلماتیک ایجاد کنند. در جهان امروز، این تفاوت، تفاوتی کوچک نیست؛ بلکه یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت ملی است.

حضور مقامات و شخصیت‌هایی از بیش از 100 کشور جهان در مراسم وداع با رهبر شهید، تصویری از جایگاه جهانی ایشان و ظرفیت‌های بین‌المللی انقلاب اسلامی ارائه می‌دهد؛ واقعیتی که همزمان با اقتدار ایران پس از جنگ رمضان، روایت انزوای کشور را با چالشی جدی روبه‌رو کرده است.

در منظومه فکری رهبر شهید، حضرت آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، قدرت ملی، پیش از آنکه محصول منابع بیرونی باشد، نتیجه انسجام درونی است. وحدت، در این معنا، نه حذف اختلاف، بلکه تبدیل تکثر به هم‌افزایی است؛ و جامعه‌ای که این هنر را از دست بدهد، حتی اگر از نظر مادی برخوردار باشد، در عرصه تاریخ دچار فرسایش تدریجی خواهد شد.

علامه محمدتقی جعفری، عاشورا را «فرهنگ پیشرو انسانیت» می‌دانست و معتقد بود نهضت امام حسین(ع) عالی‌ترین جلوه آزادی، کرامت، مسئولیت و دفاع از ارزش‌های انسانی است.

نظرسنجی مشترک اکونومیست و یوگاو نشان می‌دهد دیدگاه آمریکایی‌ها درباره میزان حمایت دولت دونالد ترامپ از اسرائیل در جنگ با ایران، به‌شدت تحت تأثیر گرایش‌های سیاسی قرار دارد و همزمان حمایت عمومی از اسرائیل نیز روندی نزولی را تجربه کرده است.

شاید مهم‌ترین میراث سیاسی شهید آیت‌الله خامنه‌ای نه صرفاً مجموعه‌ای از تصمیم‌ها، بلکه تثبیت نوعی «انقلابی‌گری قانون‌مند» یا «انقلابی‌گری نهادمند» باشد؛ پارادایمی که در آن شور انقلابی با عقلانیت حقوقی، آرمان‌خواهی با قانون‌مداری، و رهبری کاریزماتیک با اقتدار نهادهای قانونی در تعارض قرار نمی‌گیرند، بلکه یکدیگر را تکمیل می‌کنند.

آیت‌الله جوادی آملی عاشورا را تجلی عقلانیت وحی و رویارویی حق و باطل می‌داند و معتقد است امام حسین(ع) با شهادت خود، حقیقت دین و منطق قرآن را برای همیشه حفظ کرد.

لغو ممنوعیت واردات و نگهداری سلاح‌های هسته‌ای در فنلاند، هم‌زمان با تشدید رقابت تسلیحاتی و سکوت نهادهای بین‌المللی، بحث استانداردهای دوگانه غرب و پیامدهای آن بر امنیت جهانی را پررنگ کرده است.

مرحله حذفی جام جهانی 2026 از همان گام نخست نشان داد که دیگر خبری از بازی‌های حسابگرانه نیست. بازگشت‌های دراماتیک، تصمیم‌های بحث‌برانگیز داوری، نقش تعیین‌کننده VAR و لرزش مدعیان بزرگ، پیام روشنی داشت؛ در این جام، نام‌ها صعود نمی‌کنند، بلکه شخصیت تیم‌ها در سخت‌ترین لحظات سرنوشت را می‌نویسد.

ادعای جی‌دی ونس درباره استقبال اقتصاد جهانی از ایران، امتداد همان روایت قدیمی واشنگتن برای مشروط کردن تعامل اقتصادی به عقب‌نشینی ایران از حقوق هسته‌ای، توان دفاعی و جایگاه منطقه‌ای است؛ روایتی که با واقعیت‌های نظم نوین جهانی و تجربه برجام سنخیتی ندارد.