یادداشت

ادعاهای رسانه ای اخیر درباره حضور جنگنده‌های اسرائیلی در آسمان عراق بخشی از یک عملیات روانی هدفمند است که با ترور علی هیثم طباطبایی در ضاحیه گره خورده و با هدف ایجاد هراس و القای آماده‌باش طراحی شده است.

رسانه مستقر در لندن در یادداشتی درباره هدف رژیم صهیونیستی برای باز پس‌گیری آنچه آن را «سرزمین موعود» خود می‌داند، با تاکید بر اینکه «اسرائیل ازین پس همیشه در جنگ خواهد بود» تصریح کرد: نه ایران و نه هیچ یک از گروه‌های مقاومت در منطقه شکست نخورده‌اند و آنها به سرعت در حال تجدید تسلیحات خود هستند.

دعوت پاریس از وزیر امور خارجه ایران صرفاً یک دیدار دیپلماتیک نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش تغییر روایت‌سازی غرب و میزان آمادگی اروپا برای ترک سیاست «مهار ایران» است. سفر عراقچی به فرانسه می‌تواند محک جدی‌ای برای سنجش صداقت غرب در تنش‌زدایی واقعی و پایان دادن به کلیشه‌های فرسوده گذشته باشد.

ایران امروز با حدود سه و نیم میلیون نفر جمعیت فعال دانشجویی، تقریبا 2100 دانشگاه و مرکز آموزش عالی دارد. چیزی در حد 25 میلیون نفر از جمعیت کشور صاحب تحصیلات دانشگاهی‌اند. سئوال این است جامعه ای با این تراز تحصیلی و دانشگاهی، چقدر از ظرفیت ذهنی خلاقه خود برای حل چالش های ملی استفاده می کند و چرا؟

دبیر شورای عالی امنیت ملی در صفحه ایکس نوشت : آمریکایی‌ها تلاش می‌کنند خود را نقطه عطف هر تحول جهانی نشان دهند، اما این نوعی خودفریبی است.

آمریکا درحالی به‌دنبال جهش تولید پهپاد است که چین با ظرفیت 8 میلیون دستگاه در سال، میدان رقابت را دگرگون کرده و شکاف صنعتی واشنگتن را عیان‌تر از همیشه نشان می‌دهد.

بغرنجی‌های بحث مربوط به سلاح حزب‌الله، گویی به غایت و انتهای خود رسیده است. ادامه وضع کنونی به نظر ممکن نمی‌رسد و از انتخاب بین دو گزینه «توسل به جنگ» و یا «زمین گذاشتن سلاح» ظاهراً گریزی نیست.

از مظاهر برجسته دنیای جدید، ترویج مصرف‌گرایی و تجمل‌طلبی است. تبلیغات گسترده برای برندهای روز با شیوه‌های جذاب و گاه فریبنده، احساس نیاز کاذب به کالاهای جدید را در افراد ایجاد می‌کند.

بسیج در اندیشه امام خمینی (ره)، مفهومی بود فراتر از یک نهاد یا سازمان؛ یک الگوی انسان‌سازی و جامعه‌سازی با قابلیت انطباق تاریخی و تمدنی. در نگاه ایشان «بسیج مدرسه عشق است» و این تعبیر، برخلاف ظاهر شاعرانه‌اش، یک تز جامعه‌شناختی بنیادین است: بسیج نقطه تلاقی اخلاق، مردم‌باوری و کنشگری اجتماعی است.

طرح 28 ماده‌ای دونالد ترامپ برای پایان دادن به جنگ اوکراین، موجی از نگرانی، تردید و خشم در واشنگتن، کی‌یف و پایتخت‌های اروپایی ایجاد کرده است؛ طرحی که منتقدان آن را نه یک نقشه صلح، بلکه یک اولتیماتوم تسلیم می‌دانند و حتی برخی آن را نسخه‌ای به‌روز شده از پیمان مونیخ 1938 توصیف می‌کنند.