یادداشت

ابراهیم حاتمی‌کیا با «موسی کلیم‌الله» بار دیگر مرزهای سینمای ایران را درنوردیده و اثری خلق کرده که نه‌تنها یک روایت تاریخی، بلکه سفری حسی و معنوی است. این فیلم با ترکیبی از بازی‌های درخشان، فضاسازی کم‌نظیر و جلوه‌های بصری چشم‌نواز، مخاطب را به قلب داستانی کهن و پررمز و راز می‌برد.

اقتصاد ترکیه در سال‌های اخیر به شدت تحت تأثیر سیاست‌های خارجی پرهزینه، تورم بالا و رکود گردشگری که یکی از منابع درآمدی است، قرار گرفته است. پس از پاندمی کرونا همچنان با چالش‌های جدی روبه‌روست. این عوامل موجب شده‌اند که ترکیه برای سرمایه‌گذاران خارجی، از جمله ایرانیان، جذابیت خود را از دست بدهد و خرید ملک در این کشور طی سه سال اخیر با سقوط 78 درصدی مواجه شود

پس از سال‌ها جنگ و ویرانی، سوریه وارد مرحله‌ای تازه از تحولات سیاسی شده که بازیگران منطقه‌ای را وادار به رقابت برای نفوذ در این کشور کرده است. عربستان سعودی، امارات و مصر تلاش می‌کنند از افزایش قدرت گروه‌های اسلام‌گرای وابسته به اخوان‌المسلمین در سوریه جلوگیری کنند، در حالی که ترکیه و قطر از حامیان اصلی این جریان هستند.

حکومت خاندان پهلوی همواره با فساد مالی، غصب اموال عمومی، چپاول دارایی‌های ملی و سوءاستفاده از قدرت در هم تنیده بود.

تریبا پارسی معتقد است: ترامپ به جای پایبندی بیش از حد به تحریم‌ها -محدودیت‌هایی که رییس‌جمهوری در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش به دنبال اجرای‌شان بود- فضایی را برای عدم پایبندی به تحریم‌ها تعریف کرد

وقتی سینمای ایران میزبان کارگردانی با سابقه‌ی بین‌المللی می‌شود، انتظارات بالا می‌رود. «زمانی در ابدیت» نخستین فیلم ایرانی مهدی نوروزیان، درامی روان‌شناختی است که تعلیق، احساس و فقدان را در هم می‌آمیزد. اگرچه این فیلم توانسته از برخی ظرفیت‌های سینمایی خود به‌درستی استفاده کند اما مرز میان فرم و محتوا گرفتار شده است.

ترامپ که به نظر می‌رسد هنوز درک درستی از شرایط جدید بین‌المللی ندارد، تحت فشار نتانیاهو دستور اجرایی جدیدی علیه ایران صادر کرد. اما آیا این تحریم‌ها، که شباهت زیادی به شکست‌های قبلی آمریکا دارد، می‌توانند تأثیری بر معادلات منطقه‌ای و جهانی بگذارند؟

نشست مشترک سران و مسئولان سه قوه، به شرط مدیریت صحیح و استمرار هوشمندانه، می‌تواند زمینه‌ی ایجاد تفاهم و هماهنگی ارکان قدرت در رفع مشکلات را فراهم آورد. اگر وفاق شکل‌گرفته در این نشست، استمرار نداشته باشد، یا ماهیت تشریفاتی و غیرعملیاتی پیدا کند، امید مردم برای هم‌افزایی قوا هم لطمه خواهد دید.

در میانه بحران تجاری ترامپ و عقب‌نشینی از سیاست‌های تعرفه‌ای، انتشار خبری از رویترز درباره احیای سیاست «فشار حداکثری» علیه ایران به‌نظر می‌رسد تلاشی هدفمند برای انحراف توجهات از بحران اقتصادی و بازسازی وجهه ترامپ باشد.

اگر در دوره شاه، تحولات سیاسی متناسب با تحولات اقتصادی و اجتماعی پیش می‌رفت شاید سرنگونی عقب می‌افتاد ولی رژیم شاه نمی‌توانست این کار را بکند. رژیم های استبدادی و دیکتاتوری صحبت از حل مسائل اقتصادی می‌کنند ولی آمادگی تحول سیاسی ندارند و موجودیت خودشان را با این تحولات در تعارض می‌بینند.