یادداشت

نشست سه شنبه شب شورای امنیت سازمان ملل متحد که طی آن چالش‌های اصلی اجرای برجام، آخرین مواضع بازیگران مختلف و چشم‌اندازهای پیش رو مطرح شد از جنبه های مختلف واجد ملاحظات مهمی است که توجه به آن برای دستیابی به نقشه راه جامع برای ادامه یافتن روند گفتگو پیرامون آینده برجام و رفع تحریم های اقتصادی غیر قانونی بر علیه ایران بسیار مهم و تعیین کننده است.

به فاصله‌ی سه هفته، رؤسای دو قوه در کشور از معضل قاچاق گسترده و سازمان یافته‌ی سوخت در کشور سخن گفته‌اند. پزشکیان از گم‌شدن روزانه 20 میلیون لیتر سوخت حرف زد؛ و قالیباف هم گفت روزانه بین 25 تا 30 میلیون لیتر سوخت به صورت سازماندهی‌شده قاچاق می‌شود.

اتحادیه اروپا در حالی با اعزام نماینده ویژه به دمشق بدنبال عادی سازی روابط با حاکمان جدید سوریه است که هیئت تحریر الشام به رهبری محمد الجولانی همچنان در فهرست تروریستی سازمان ملل متحد هستند

ایده ایجاد ذخایر استراتژیک بیت‌کوین مشابه ذخایر نفتی از سوی دولت‌ها، نشان از تغییر رویکرد کلان اقتصادی در قبال ارزهای دیجیتال دارد.

تلاش برای محدود کردن دسترسی ایران به فناوری صلح آمیز هسته‌ای از سوی نظام سلطه، نه تنها ریشه در سیاست‌های امنیتی و ژئوپلیتیکی دارد، بلکه بیانگر نگاهی تبعیض‌آمیز به حق توسعه کشورهاست.

مجلس شورای اسلامی درجریان بررسی لایحه بودجه سال 1404 درمصوبه ای وزارت نفت مکلف است تا با همکاری بانک مرکزی، سهمیه سوخت خودرو‌ها را از کارت سوخت آن‌ها به کارت بانکی صاحبان خودرو منتقل کنند.

ترکیه در نظر دارد در سال آینده میلادی بودجه‌ای معادل 47 میلیارد دلار به حوزه‌های دفاع و امنیت اختصاص دهد که این رقم بالاترین میزان در تاریخ بودجه نظامی این کشور محسوب می‌شود.

باید امید داشت عذرخواهی دیروز پزشکیان، در کشاکش منازعات حزبی و سیاسی‌کاری‌های قدرت‌طلبانه، صرفا یک «عذرخواهی سیاسی» تلقی نشود و «اعتراف به ناتوانی» به‌شمار نیاید؛ بلکه گامی در مسیر تحقق «سیاست عذرخواهی» به عنوان ضامن پویایی فرهنگ سیاسی تفسیر شود.

رسانه‌های غربی با مطرح کردن دو سناریوی «افغانستانی‌سازی» و «لیبیایی‌سازی» سوریه، سعی در توجیه دخالت‌های خود دارند؛ اما این ادعاها پوششی بر واقعیت‌های تلخی است که ریشه در مداخلات و سیاست‌های سلطه‌جویانه غرب دارد.

سناریوی سفیدنمایی هیئت تحریرالشام که به عنوان ارتش نیابتی طراحان این برنامه اقدام کرده، بدنبال جا انداختن این رویکرد است که نه تنها اقدام نظامی برای سرنگونی حکومت مستقر و قانونی در کشورها ممکن و موجه است بلکه نتیجه آن می‌تواند به ایجاد حکومتی معتدل و مسئول که مورد پذیرش و حمایت جامعه جهانی نیز قرار می گیرد بینجامد.