یادداشت

جشنواره‌ای که روزگاری تبلور خلاقیت و آزادی بیان بود، حالا به ابزاری در خدمت سیاست‌های نفاق‌افکنانه پاریس بدل شده است. فرانسه با استفاده از بستر کن، نه حقیقت را گرامی می‌دارد و نه انسانیت را؛ بلکه نقاب می‌زند بر جنایاتی که خود مرتکب آن است.

امتناع آمریکا از ارائه طرح مکتوب در پنج دور مذاکرات با ایران، به‌وضوح بخشی از یک راهبرد پیچیده و حساب‌شده بر مبنای نظریه بازی‌هاست؛ جایی که واشنگتن با حفظ ابهام، بدون پذیرش مسئولیت، قواعد بازی را یک‌طرفه بازنویسی می‌کند و نتیجه را در هاله‌ای از عدم قطعیت نگه می‌دارد.

ایران در دهه‌های اخیر یکی از اصلی‌ترین مقاصد مهاجران و پناه‌جویان به‌ویژه از افغانستان، عراق و پاکستان بوده است؛ اما در سال‌های اخیر، خصوصا پس از سقوط دولت اشرف غنی و روی کار آمدن امارت طالبان، موج مهاجرت اتباع خارجی ـ به‌ویژه افغان‌ها ـ ابعاد تازه‌ای یافت که آن را به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های ملی تبدیل کرد.

نخل طلای کن به جعفر پناهی رسید؛ نه فقط به پاس هنر سینما، که شاید بیش از آن، به‌خاطر هم‌صدایی با سیاست‌های روز. گویی در کن، آن‌که تیغ نقدش متوجه ایران باشد، زودتر به شاخه زرین می‌رسد؛ حتی اگر سینما پشت صف بایستد.

بانک مرکزی در اصلاحیه‌ای تازه، سقف مجاز نگهداری ارز برای اشخاص حقیقی و حقوقی را 10 هزار یورو تعیین کرد. نگهداری بیش از این میزان تنها با اسناد معتبر مجاز است. این اقدام در راستای قانون مبارزه با قاچاق ارز از سوم خرداد اجرایی شده است.

در حالی که مارکو روبیو از احتمال آغاز یک جنگ داخلی بزرگ در سوریه سخن می‌گوید، شواهد رفتاری آمریکا از افغانستان تا لیبی، از پروژه‌ای پرده برمی‌دارد که هدف نهایی آن تجزیه سوریه، حذف مقاومت و تضمین امنیت رژیم صهیونیستی است.

با ورود به خرداد 1404، سرنوشت مرحله سوم کالابرگ الکترونیکی همچنان نامشخص است. عدم واریز یارانه در اردیبهشت‌ماه و نبود اعلام رسمی درباره فاز جدید، تردیدها را درباره تداوم این سیاست حمایتی در میان مشمولان افزایش داده است.

در شرایطی که جنایات جنگی علیه مردم غزه ادامه دارد، درخواست یکی از نمایندگان کنگره آمریکا برای بمباران اتمی این منطقه، پرده از چهره واقعی نظام سلطه برداشت؛ چهره‌ای که با دوگانگی آشکار، جهان را به سوی پرتگاه جنگ هسته‌ای سوق می‌دهد.

در جهانی که بسیاری از دولت‌ها با فشار بیرونی جهت‌گیری می‌کنند، جمهوری اسلامی ایران بر مدار استقلال عمل می‌کند. این مسیر نه متأثر از قطب‌بندی‌هاست، نه از قواعد دیکته‌شده جهانی؛ بلکه بر پایه عقلانیت ملی و تجربه مقاومت شکل گرفته است.

با بازگشت ترامپ به قدرت، سیاست خارجی و اقتصادی آمریکا بار دیگر شکلی تهاجمی به خود گرفته است. تهدیدهای تازه درباره تعرفه‌های سنگین بر واردات اروپا، اتحادیه را در موقعیتی متفاوت قرار داده؛ این‌بار اروپا ساکت نمی‌ماند.