یادداشت

روز خبرنگار یادآور ایثار مردان و زنانی است که جان بر سر حقیقت گذاشتند. از شهید غلامرضا رهبر تا شهید صارمی و شهدای مظلوم رسانه‌ای در غزه، خبرنگاران تاریخ‌ساز، حافظان آگاهی ملی‌اند؛ صدای مردم، دیده‌بان جنگ‌ها و مرزبانان روایت ملت.

هشتاد سال از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی می‌گذرد، اما نه تنها عاملان این جنایت بی‌سابقه هرگز محاکمه نشده‌اند، بلکه با سکوت نهادهای جهانی، به الگویی خطرناک برای تکرار فجایع هسته‌ای و نسل‌کشی در جهان امروز تبدیل شده‌اند؛ از غزه تا تهدید ایران.

رسانه‌های غربی با بهره‌گیری از ادعاهای بی‌پایه، همکاری هسته‌ای ایران و روسیه را بهانه‌ای برای فشار سیاسی، تکمیل پازل جنگ اوکراین و تحریف واقعیت‌های حقوقی می‌کنند؛ تلاشی هماهنگ که همزمان به تطهیر جنایت‌های تاریخی آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌انجامد.

هشتاد سال پس از هیروشیما، سایه بمب اتمی هنوز بر سر جهان سنگینی می‌کند. آمریکا که خود آغازگر استفاده از این سلاح مرگبار بوده، امروز با استانداردهای دوگانه و فشار بر برنامه‌های صلح‌آمیز دیگران، مشروعیت اخلاقی و سیاسی خود را به چالش کشیده است.

«امنیت مردم‌پایه» را باید به منزله هسته معنایی دکترین امنیتی دولت چهاردهم در نظر گرفت. این مفهوم برخلاف رویکردهای اقتدارگرایانه‌ای که امنیت را حاصل کنترل و سرکوب می‌دانند، بر نوعی از حکمرانی مشارکتی، عدالت‌محور و اعتمادساز استوار است. امنیت مردم‌پایه به این معناست که شهروندان نه‌تنها موضوع امنیت، بلکه بازیگران و تولیدکنندگان آن‌ هستند.

اتهام اخیر 12 کشور اروپایی به همراه آمریکا و کانادا علیه ایران، در قالب ادعای ترور و آدم‌ربایی در خاک غرب، بخشی از یک راهبرد فشار چندلایه است که اهدافی فراتر از امنیت داخلی این کشورها را دنبال می‌کند و در حوزه‌های دیپلماسی، امنیت منطقه‌ای و جنگ روانی معنا می‌یابد.

رکود کم‌سابقه در صنعت لوازم‌خانگی ایران، با کاهش 70 درصدی فروش و افت شدید تولید، نشانه‌ای از بحران ساختاری است که ریشه در نوسانات ارزی، کمبود نقدینگی، اختلالات انرژی و ضعف برندینگ دارد. برون‌رفت از این وضعیت، نیازمند بازمهندسی زنجیره تولید و بازار است.

با استعفای حجت الاسلام کاظم صدیقی از امامت جمعه تهران،‌ این پرسش مطرح می‌شود که آیا این کناره‌گیری، اقدامی بهنگام بود یا دیرهنگام؟ برخی معتقدند که اگر استعفا پیش از اوج‌گیری موج انتقادات صورت می‌گرفت، می‌توانست به عنوان یک حرکت پیش‌دستانه، اثر روانی و نمادین بیشتری بر جامعه بگذارد. اما تأخیر در اتخاذ چنین تصمیمی، بخشی از ظرفیت اعتمادسازی آن را می‌ کاهد.

شفاف‌گویی مقامات می‌تواند فشار اجتماعی برای برخورد با متخلفان را افزایش دهد. اما تجربه نشان داده که صرف افشاگری، بدون پیگیری سریع و قاطع به نتیجه‌ای ملموس در زندگی مردم منجر نمی‌شود. مردم از شنیدن خبر «فساد و احتکار» شگفت‌زده نمی‌شوند؛ آنچه می‌خواهند، دیدن «نتیجه عملی» است: بازگشت آرامش به بازار، کاهش قیمت‌های کاذب، و حذف سوداگران از چرخه تأمین و توزیع کالا.

بیداری جهانی در حمایت از غزه، تظاهرات مردمی در سراسر جهان و شکست رژیم صهیونیستی در جنگ روایت‌ها نشان می‌دهد که مقاومت نه‌تنها در میدان نظامی بلکه در عرصه ادراکی نیز به پیروزی رسیده است؛ این تحولات، انحصار رسانه‌ای غرب را با فروپاشی روبرو کرده‌اند.