یادداشت

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی لغو عقد پسرش را «هزینه شخصی» جنگ علیه ایران خواند؛ ادعایی که نه تنها توهین به واقعیت‌های تلخ جنگ است، بلکه آتش خشم داخلی و شکاف عمیق میان حاکمیت و جامعه صهیونیستی را شعله‌ور کرده است.

در دنیای امروز، گوشی هوشمند نه فقط وسیله‌ای برای ارتباط، بلکه می‌تواند پنجره‌ای به سوی دشمن، ابزار جاسوسی، و میدان عملیات روانی باشد. اسرائیل با استفاده از واتساپ و سایر پیام‌رسان‌ها، نه‌تنها به دنبال ارسال پیام است، بلکه موقعیت شما را می‌فهمد، افکار عمومی را جهت می‌دهد، و اطلاعات کلیدی را بدون شلیک گلوله استخراج می‌کند.

برخلاف تصورات رایج، ورود مستقیم آمریکا به درگیری با ایران ممکن است چندان فاجعه‌بار نباشد. تحلیلگران معتقدند این سناریو فرصت طلایی برای تهران محسوب می‌شود تا پس از سال‌ها مقابله با جنگ ترکیبی پنهان واشنگتن، بتواند پاسخ مستقیم و قاطع دهد و توازن قدرت در منطقه را به سود خود تغییر دهد.

در آستانه نشست ژنو میان ایران و تروئیکای اروپایی، تجربه تاریخی همراهی اروپا با سیاست‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی، این سوال راهبردی را مطرح می‌کند که آیا اروپا مسیر اصلاح را در پیش گرفته یا در حال تکرار بازی خطرناک فریب است؟

بیانیه بی‌سابقه دفتر آیت‌الله سیستانی علیه ادامه تجاوز نظامی به ایران و تهدیدهای علیه رهبری جمهوری اسلامی، حامل پیامی راهبردی به قدرت‌های جهانی است. این هشدار کم‌سابقه می‌تواند نقشه تحولات منطقه را تغییر داده و معادلات بازیگران بین‌المللی را تحت‌الشعاع قرار دهد.

سیاست فشار حداکثری ترامپ علیه ایران، تنها یک نزاع دوجانبه نیست، بلکه آغازگر نظمی نوین و خطرناک در سطح جهانی است. اگر اروپا و جهان در مقابل این زورگویی نایستند، خود قربانی بعدی جاه‌طلبی‌های آمریکا و اسرائیل خواهند بود.

فرتوک‌زاده نوشت: اهرم اصلی برای خروج از این تعادل بدخیم در حملات هوایی به اسرائیل نیست؛ بلکه در همین حوالی است. قلاده نتانیاهو در خلیج فارس است نه در تل آویو و حیفا. حملات هوایی ایران به اسرائیل مانند شکستن دندان گرگ با مشت است و به لحاظ نمادین ارزش ماندگار تاریخی دارد.

جواد نکونام با انتشار یک پست در صفحه اینستاگرامی خود به حمله اسرائیل به ایران واکنش نشان داد.

توییت توهین‌آمیز ترامپ با درخواست «تسلیم بی‌قید و شرط»، بار دیگر چهره واقعی سیاست فشار حداکثری آمریکا را عیان کرد؛ سیاستی که با نقض حقوق بین‌الملل و تحقیر ملت‌ها، بدنبال کسب مشروعیت جهانی برای آمریکا و پیشبرد سیاست‌های یک‌سویه واشنگتن است.

سیاست اعلام تخلیه، در عمل ابزار تسلط روانی بر جمعیت غیرنظامی است. مردم را با هشدارهای ناگهانی و پیام‌های تهدیدآمیز در وضعیت اضطراب دائم قرار می‌دهد، اعتماد آن‌ها را به هر نوع اطلاعات رسمی از بین می‌برد و آن‌ها را در تصمیم‌گیری دچار سردرگمی می‌کند. هدفش تحمیل بی‌ثباتی اجتماعی، فروپاشی نظم مدنی و تسهیل حملات بعدی با کاهش هزینه سیاسی و بین‌المللی آن است.