یادداشت

سازمان ملل رسماً وقوع قحطی در غزه را تأیید کرد؛ فاجعه‌ای که میلیون‌ها انسان، به‌ویژه کودکان و بیماران را در آستانه مرگ تدریجی قرار داده است. این بحران محصول مستقیم محاصره و سیاست عامدانه رژیم صهیونیستی است که غذا و آب را به سلاح جنگی بدل کرده است.

مکانیسم ماشه که در دل برجام و ذیل قطعنامه 2231 شورای امنیت طراحی شد، بار دیگر در کانون توجه رسانه‌ها و محافل سیاسی قرار گرفته است. اما تجربه تحریم‌های گذشته نشان می‌دهد که بازگشت احتمالی تحریم‌های سازمان ملل تفاوتی بنیادین در وضعیت اقتصادی ایران ایجاد نمی‌کند و بیش از هر چیز ابزاری سیاسی و روانی است.

تحولات اخیر سودان و بحران انسانی در غزه نشان می‌دهد که جنگ‌های ترکیبی و پروژه‌های تجزیه‌ای غرب و رژیم صهیونیستی همچنان میلیون‌ها قربانی برجای می‌گذارند. سکوت مدعیان حقوق بشر، نقشه راهبردی آنان را عریان می سازد.

بانک مسکن با هدف حمایت از ایثارگران، تسهیلات خرید یا ساخت مسکن تا سقف 750 میلیون تومان با نرخ سود 4 درصد و بازپرداخت 20 ساله ارائه می‌دهد. این وام ویژه جانبازان، آزادگان و خانواده‌های شهدا است و می‌تواند نقش مهمی در توان مالی این گروه‌ها داشته باشد.

رزمایش «اقتدار 1404» را نمی‌توان یک مانور عادی دانست؛ این رویداد در شرایط پساجنگ 12 روزه، نشان داد که تهران در حال طراحی معماری نوینی از قدرت دفاعی است؛ معماری‌ای که میان قدرت سخت، دیپلماسی و نبرد ادراکی تعادلی تازه برقرار می‌کند.

وزیر امور خارجه کشور در یادداشتی با عنوان «توهم «اسرائیل بزرگ» خطری وجودی و تهدیدی برای صلح و امنیت بین‌المللی» در روزنامه « الشرق الاوسط» نوشت: نشست آتی وزرای سازمان همکاری اسلامی باید به نقطه عطفی تبدیل شود که عزم جمعی کشورهای اسلامی را برای مهار جاه‌طلبی‌های سیری‌ناپذیر نتانیاهو و دارودسته‌اش تثبیت کند.

بر اساس تازه‌ترین رتبه‌بندی جهانی، ایران به‌عنوان کشوری با چهار فصل کاملاً متمایز، بالاتر از کشورهای پیشرفته‌ای مانند ایالات متحده، کانادا و آلمان قرار گرفت و جایگاه نخست را در فهرست ده کشور برتر جهان از نظر تنوع فصلی به دست آورد.

روزنامه "وال استریت ژورنال" روز شنبه در گزارشی تفصیلی به نقل از چندین منبع آمریکایی فاش کرده است که ایالات متحده طی چند ماه گذشته به‌طور مستمر استفاده اوکراین از موشک‌های دوربرد ATACMS برای حمله به خاک روسیه را ممنوع کرده است.

بودجه کشور، به جای آنکه همچون ابزاری برای توسعه و رفاه عمومی عمل کند، سال‌هاست که به حیات خلوت صدها نهاد و بنیاد تبدیل شده است. نهادهایی که نه کارنامه‌ای شفاف دارند، نه خروجی قابل دفاع، و نه حتی پاسخگوی افکار عمومی‌اند. این «نهادهای بودجه‌خوار» با اسم و عنوان‌های پرطمطراق، در واقع باری بر دوش اقتصاد ملی‌اند.

دو کشور جمهوری اسلامی ایران و چین به ترتیب در سال‌های 1384 (2005) و 2015 نسبت به تدوین سند چشم‌انداز و برنامه‌های مربوطه اقدام کردند. با توجه به اینکه سال 1404 (2025) سال پایانی سند چشم‌انداز جمهوری اسلامی ایران و همچنین برنامه ساخت چین است، فرصت مناسبی است که نسبت به ارزیابی میزان تحقق اهداف کلان برنامه‌های هر دو کشور بررسی‌های لازم صورت پذیرد.