یادداشت

وزیر خارجه ایران در پاسخ به اقدامات خصمانه استرالیا نوشت: «نخست‌وزیر استرالیا واقعاً یک سیاستمدار ضعیف است» و افزود اتهام‌زنی‌ها علیه ایران بی‌اساس و بی‌معنی است.

سفر سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، به عربستان و حضور در نشست فوق‌العاده سازمان همکاری اسلامی، علاوه بر شکل‌دهی به گفتمان جمعی اسلامی در بحران غزه، با ملاقات‌های دوجانبه با همتایان منطقه‌ای و آسیایی زمینه‌ساز همگرایی دیپلماتیک و افزایش اعتبار ایران در سیاست خارجی شد.

ایالات متحده با صرف میلیاردها دلار کمک نظامی و اقتصادی از جیب مالیات‌دهندگان، شریک اصلی جنایات رژیم صهیونیستی است؛ حمایتی که در دوره ترامپ شدت گرفت و به تشدید بحران‌های انسانی، بی‌ثباتی منطقه‌ای و خدشه‌دار شدن اعتبار جهانی آمریکا انجامید.

پاسخ به پرسش از معیار پیروزی و شکست در جنگ اخیر، بیش از آنکه با ارزیابی نتیجه جنگ و تعیین برنده و بازنده نسبت داشته باشد، که دارد، به اعتبار تاثیر بر احتمال ازسرگیری جنگ به عنوان مساله نگران‎ کننده کنونی جامعه ایران، ضرورت و اهمیت دارد.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، طرح «اسرائیل بزرگ» از نیل تا فرات را اعلام کرده که علاوه بر کل سرزمین فلسطین شامل نوار غزه و کرانه باختری، جنوب لبنان، کل پادشاهی اردن، جنوب سوریه، نیمی از خاک عراق، شمال عربستان سعودی و بخش‌هایی از خاک مصر و سودان را در بر می‌گیرد.

ایران در روزهای گذشته دو پهلوان نامدار خود را بدرقه کرد؛ امامعلی حبیبی و رضا سوخته‌سرایی. هرچند این دو در نسل‌ها و دوران‌های متفاوت بر سکوهای جهانی ایستادند، اما نقطه مشترکشان عشق به میهن، فروتنی پهلوانانه و خلق لحظاتی ناب برای تاریخ کشتی ایران بود.

یک نشریه آمریکایی با اشاره به رشد بی وقفه بدهی آمریکا، درباره پایان امپراتوری اقتصادی این کشور و سلطه دلار هشدار داد.

«عبدالباری عطوان» تحلیلگر معروف جهان عرب در مطلبی در رای الیوم با اشاره به روند تحولات میان دمشق و تل آویو آورده است: چرا عادی سازی امنیتی میان سوریه، خطرش از «کمپ دیوید» و «اسلو» کمتر نیست و بندهای بسیارخطرناکش چیست و ترکیه و کشورهای حوزه خلیج در کجای ماجرا قرار دارند؟

در سایه جنگ غزه و بن‌بست اوکراین، آمریکا بار دیگر پروژه تغییر ساختار سوریه را کلید زده است؛ طرحی که از زبان توماس باراک به‌صراحت بر تجزیه و تحدید قدرت دمشق تأکید دارد. بررسی روند تحولات نشان می‌دهد هدف واشنگتن نه صلح، که اجرای سایکس‌پیکوی جدیدی برای منطقه است.

موفقیت تیم المپیاد نجوم ایران باید مایه غرور ملی باشد، اما بی‌تردید همزمان هشداری جدی برای ساختار حکمرانی علمی کشور است. نخبگان ما با وجود کمبودها درخشان ظاهر می‌شوند، اما بدون اصلاحات ساختاری، حمایت واقعی و تغییر نگرش، این ستاره‌ها در آسمان کشور دیگری خواهند درخشید.