یادداشت

فضای کنونی پیرامون ایران و آمریکا بیش از آنکه صحنه آمادگی برای جنگ باشد، میدان عملیات ادراکی و فشار روانی است. تحرکات نظامی و بزرگ‌نمایی رسانه‌ای همزمان با فعال بودن مسیر مذاکره، نشان می‌دهد که تهدید، کارکرد چانه‌زنی پیدا کرده است.

تصمیم رئیس کنفرانس امنیتی مونیخ برای حذف نمایندگان رسمی جمهوری اسلامی ایران و اعطای تریبون به مخالفان برانداز، بیش از آن‌که ریشه در دغدغه‌های واقعی امنیت جهانی داشته باشد، نشانه‌ای آشکار از سیاسی‌سازی امنیت، جانبداری ایدئولوژیک و تلاش برای بازتولید روایت‌های ضدامنطقی علیه یک بازیگر مهم منطقه‌ای است.

جنگ 12 روزه فقط در آسمان و مرزها نگذشت؛ ردش روی دیوار خانه‌ها، صفحه موبایل‌ها و حافظه جمعی مردم ماند. حالا چهار فیلم در جشنواره فجر، این زخم تازه را به تصویر کشیده‌اند؛ نه با شعار، بلکه با روایت. دوربین‌ها روشن شده‌اند تا قصه ایران از دل بحران ثبت شود.

همزمان با ازسرگیری مذاکرات هسته‌ای و فضاسازی رسانه‌های صهیونیستی درباره استقرار سامانه‌های تاد و پاتریوت در منطقه، یک جنگ ادراکی جدید علیه ایران شکل گرفته است؛ جنگی که هدف آن امنیت‌سازی مصنوعی برای اسرائیل و تحمیل اشتباه محاسباتی در سطح منطقه‌ای است.

انتشار ادعای کشته شدن 200 کودک در اغتشاشات اخیر، موجی از احساسات را هدف گرفت، اما بررسی داده‌های موجود نشان می‌دهد این روایت فاقد اسناد هویتی و پزشکی قانونی است. الگوی عددسازی احساسی، بخشی از فضاسازی رسانه‌های معاند برای فشار روانی و بی‌اعتبارسازی روایت‌های مستند است.

نشست غیرعلنی مجلس با حضور هم‌زمان فرمانده میدان و وزیر دیپلماسی، حامل پیامی روشن بود: جمهوری اسلامی ایران با اتکای هم‌افزای «دیپلماسی و میدان» وارد مرحله‌ای تازه از بازدارندگی فعال شده؛ مرحله‌ای که در آن، قدرت دفاعی و ابتکار دیپلماتیک مکمل یکدیگرند.

در حالی که جهان درگیر بحران‌های بزرگ از غزه تا اوکراین است، آمریکا با طرح ادعاهای هسته‌ای علیه چین، بار دیگر پرونده کنترل تسلیحات را سیاسی کرده است. این رویکرد نه از موضع قدرت، بلکه تلاشی برای مهار رقبا، توجیه رفتارهای غیرمسئولانه هسته‌ای و مقابله با نظم نوین چندجانبه‌گرای جهانی است.

بازدید نمایندگان آمریکا از ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بلافاصله پس از مذاکرات مسقط، تلاشی آشکار برای تداوم جنگ ادراکی و القای دوگانه مذاکره و تهدید است؛ اما این نمایش بیش از آنکه قدرت‌نمایی باشد، اعترافی ناخواسته به اقتدار بازدارنده ایران محسوب می‌شود.

رئیس‌جمهور در آیین اختتامیه جایزه کتاب سال با تأکید بر نقش کتاب در تغییر رفتار انسان‌ها گفت اگر به کتاب خدا عمل می‌کردیم، با مشکلات امروز مواجه نبودیم. وی حمایت از نیازمندان، عدالت آموزشی، مدرسه‌سازی و اصلاح مصرف انرژی را از اولویت‌های دولت دانست.

سفر وزیر خارجه فرانسه به غرب آسیا در پوشش گفت‌وگوهای دیپلماتیک، بار دیگر ماهیت دوگانه و ناسازنده سیاست پاریس را آشکار کرد؛ فرانسه در حالی مدعی ایجاد ثبات است که رفتارهایش از حمایت تروریسم تا پاداش به متجاوزان، آن را به عامل بی‌ثباتی و ابزار فشار غرب در منطقه بدل کرده است.