یادداشت

آتش بس به معنای پایان رقابت بر سر تنگه هرمز نیست. با باز شدن پنجره سیاسی بعد از امضای یادداشت تفاهم، پرونده‌ای که در دوران جنگ عمدتاً میان ایران و آمریکا جریان داشت، به‌تدریج در حال منطقه‌ای و بین‌المللی شدن است. از بیانیه مشترک آمریکا و کشورهای جنوبی خلیج فارس تا اظهارات ماکرون درباره مین‌روبی، همگی نشانه‌های تغییر میدان رقابت هستند

حذف تیم ملی فوتبال ایران از جام جهانی 2026، آن هم در نخستین دوره 48 تیمی مسابقات، بار دیگر عملکرد فنی کادر فنی و مدیریت فوتبال را زیر ذره‌بین برد. هرچند جنگ، کمبود بازی‌های تدارکاتی و مشکلات میزبانی بی‌تأثیر نبود، اما نمی توان از سهم اشتباهات تاکتیکی کادر فنی، ترکیب تیم و میدان ندادن به جوانان و فرصت سوزی در این ناکامی به راحتی عبور کرد.

جنگ 12 روزه و جنگ 40 روزه موسوم به «جنگ رمضان» تنها ساختمان‌ها را ویران نکردند؛ میلیون‌ها تن آوار، بحران آب، افزایش انتشار کربن و نابودی سرمایه‌های ملی، ضرورت مطالبه غرامت از آمریکا و متحدانش را بیش از پیش آشکار کرده است.

تحولات اخیر در خلیج فارس نشان می‌دهد رقابت ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای تازه شده است. اگرچه یادداشت تفاهم با هدف مدیریت بحران امضا شد، اما اقدامات واشنگتن برای تغییر موازنه ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز این پرسش را مطرح می‌کند که آیا توافق سیاسی بدون بازدارندگی مؤثر، توان تغییر محاسبات طرف مقابل را دارد؟

چیزی که از پیام رهبری برای روز قوه قضاییه قابل برداشت است، ضرورت توجه فوری به سرعت فرایند تحول در نظام قضایی کشور است. این مطالبه دقیقا در مسیر خواست عمومی مردم است، چراکه افکار عمومی، هنوز میان وضع موجود با وضع مطلوب در این نهاد، فاصله ای عمیق می‌بیند. نوسازی نهادقضا نیازمند خلاقیت مضاعف است چراکه فقط با اینگونه می‌توان به برقراری عدالت در جامعه امیدوار بود

آنچه در ماجرای بیانیه 10 بندی برخی از اعضای خبرگان و توضیحات دبیرخانه این مجلس گفتنی است، هشدار درباره یک دوگانگی نهادی است. در شرایطی که کشور در معرض فشارهای اقتصادی و سیاسی و نیز رقابت روایت‌ها در فضای عمومی قرار دارد، هرگونه چندصدایی ناموجه و تفرقه‌ساز در نهادهای رسمی می‌تواند به‌طور ناخواسته به افزایش ابهام در افکار عمومی منجر شود.

خون شهدای هفتم تیر، فاجعه سردشت و دیگر جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه، در حافظه تاریخی ایران به نماد تقابل با تروریسم و نقد استانداردهای دوگانه حقوق بشر در نظام بین‌الملل تبدیل شده است.

سفر سید عباس عراقچی به عراق با محوریت هماهنگی‌های منطقه‌ای و امنیتی، نماد تعمیق دیپلماسی همسایگی ایران و تقویت همکاری‌های راهبردی تهران–بغداد در برابر مداخلات خارجی ارزیابی می‌شود.

دو جنگ اخیر یک واقعیت را تثبیت کرد: تنگه هرمز و لبنان ، به عنوان بخشی از خطوط قرمز امنیت ملی و قدرت بازدارندگی ایران ، موضوع معامله نیستند. هر محاسبه ای برخلاف این ،واقعیت به جای توافق بحران می آفریند.