یادداشت

عقب‌نشینی اوکراین از ادعاهای اولیه درباره حادثه کشتی ایرانی در دریای خزر، بار دیگر نقش اقتدار بازدارنده ایران در تغییر رفتار بازیگران خارجی را نشان داد؛ هرچند حق تهران برای مطالبه خسارت و پاسخ محفوظ است.

رزمایش «سپر بحرین» با مشارکت اعضای شورای همکاری خلیج فارس در حالی برگزار می‌شود که وابستگی تسلیحاتی، اختلافات درونی و حضور آمریکا، پرسش‌های جدی درباره کارآمدی امنیت غیر‌بومی و آینده ثبات منطقه ایجاد کرده است.

اوضاع خاورمیانه و به ‌ویژه منطقه حساس خلیج فارس، لحظه به لحظه رو به وخامت می‌رود و رفته‌رفته به سمت خطرناک‌ترین و پیچیده‌ترین فاز خود حرکت می‌کند که می‌توان آن را به ‌مراتب فراتر از جنگ اخیر دانست.

ترامپ با انتشار تصاویر هوش مصنوعی از حمله به خارگ و تصاحب نفتکش ایرانی، کوشید شکست‌های میدانی، افزایش تلفات، نارضایتی افکار عمومی آمریکا و تناقض میان ادعای دیپلماسی و واقعیت سیاست‌های خود را پشت نمایش‌های تبلیغاتی پنهان کند

مرصاد تنها پایان یک عملیات نظامی نبود؛ نقطه آغاز راهبرد امنیت درون‌زا بود که امروز در اقتدار دفاعی، بازدارندگی فعال، مدیریت هوشمند تنگه هرمز و شکست جنگ روایت‌های دشمن، از مرصاد تا رمضان، استمرار یافته است.

آتش‌بس در شرایط فعلی به نفع عموم مردم خواهد بود. مردم از بیکاری و تورم رنج می‌برند و اگر وضعیت تغییر نکند امید خود را از دست می‌دهند.

جمعه 2 مردادماه 1405 (24 ژوئیه 2026) دو موضوع در دو نهاد بین‌المللی، خبرساز و شگفت‌انگیز شد. خبر نخست برکناری کریم‌خان، دادستان انگلیسی دیوان کیفری بین‌المللی با رای مجمع عمومی آن نهاد بود.اتهام او، رفتار غیراخلاقی با یکی از همکاران زن بوده است.

دور از ذهن نیست که آمریکا پس از تجربه جنگ مستقیم با ایران، به این جمع‌بندی رسیده باشد که هزینه تقابل نظامی بسیار بالاست و از این پس راهبرد محاصره ژئوپلیتیکی سراسری را دنبال کند. در این سناریو، اوکراین، برخی بازیگران قفقاز، اسرائیل، فشارهای دریایی در خلیج فارس و تحریم‌های اقتصادی اجزای یک راهبرد واحد خواهند بود، هرچند موفقیت آن قطعی نیست.

حمله اوکراین به کشتی تجاری ایران در دریای خزر، همزمان با تشدید بحران مشروعیت زلنسکی، بار دیگر ادعاهای اثبات‌نشده کی‌یف علیه تهران را به صدر اخبار آورد؛ رویدادی که ابعاد سیاسی، امنیتی و پیامدهای آن برای اروپا را به کانون توجه تبدیل کرده است.