نورنیوز ـ گروه سیاسی: طی روزهای گذشته و در حالی که مذاکرات وین لحظات بسیار سخت و پیچیدهای را تجربه میکند، مقامات و دیپلماتهای غربی با انتشار برخی گزارهبرگهای یکطرفه در رسانهها سعی در کشاندن گفتگوها به عرصه رسانه دارند.
گزارهبرگهایی که طی چندین روز گذشته در رسانههای جریان اصلی غرب از جمله رویترز و وال استریت ژورنال منتشر شد و به پیوست آن ادعاهایی در خصوص اتفاقات داخل اتاق مذاکره از سوی برخی مقامات غربی و حتی صهیونیستی مطرح گردید شاهدی بر این مدعاست.
این اقدام در شرایطی انجام میشود که تقریبا موضوعی که توافق در مورد آن نیازمند مذاکره باشد، باقی نمانده و نهایی شدن گفتگوها در گرو تصمیم سیاسی ضلع غربی مذاکرات است.
غرب، به ویژه آمریکا به دلیل فقدان اراده و اختیار لازم برای گام برداشتن در مسیر رفع موانع توافق، تلاش میکند با بهرهگیری از ابزارهای فرامذاکراتی ضمن روایتسازی جهتدار از مذاکرات و نتایج آن افکار عمومی ایران را نسبت به نتایج گفتگوها شرطی نموده و از این رهگذر فشار روانی بر مذاکرهکنندگان ایرانی و نهادهای تصمیمگیر در کشور را برای اتخاذ رویکرد حداقلی زیر فشار قرار دهد.
هدف دیگر از اجرای این تاکتیک، کاهش فشار بر ایالات متحده و ضلع غربی حاضر در ۱+۴ است که به دلیل بیاختیاری و بیعملی، عملا موجب کُندی روند گفتگوها شده و اراده لازم برای اتخاذ تصمیم سیاسی جهت حصول توافق را ندارند.
گزارههای رسانهای که اینروزها طرفهای غربی منتشر کردهاند دو کلیدواژه اصلی دارد: «قریب الوقوع بودن توافق» و «محدود بودن زمان». این دو کلیدواژه مشخصا در حال القاء این معنا به افکار عمومی است که غرب به ویژه آمریکا آمادگی کامل برای توافق را دارد اما این طرف ایرانی است که با وجود محدودیت زمان، حاضر به اتمام مذاکرات و تن دادن به توافق نیست.
سناریوی مذکور که متاسفانه علاوه بر بازیگران خارجی از برخی عناصر رسانهای داخلی نیز بهره میبرد، تا حدی کار خود را پیش برده که حتی وقتی مسئول نهاد مدیریتکننده مذاکرات یعنی دبیر شورای عالی امنیت ملی تلاش میکند با اعلام شرایط واقعی و حقیقت رخ داده در گفتگوهای وین، طرف مقابل را متوجه مطالبات قانونی و غیرقابل اجتناب ایران نماید، با حملات رسانهای نفوذ کلام او را به حداقل برسانند و اذهان عمومی را همچنان در فضای ادراکی ساخته شده از سوی رسانههای غربی نگه دارند.
نکته حائز اهمیت در این خصوص؛ القاء این نکته از سوی آمریکاییها در افکار عمومی داخل ایران است که مذاکره مستقیم میتواند گرهگشای مشکلات باقی مانده در مذاکرات باشد و سرعت دستیابی به توافق را افزایش دهد، حال آنکه تمام گرههایی که امکان گشایش آن با مذاکره قابل انجام بوده تقریبا باز شده و این تصمیم سیاسی از سوی آمریکاست که میتواند گرههای مهم باقی مانده را بگشاید.
به بیان دقیقتر؛ گرههای باقی مانده در مذاکرات جهت حصول توافق، فقط نیازمند اراده و اختیار کاخ سفید برای اتخاذ تصمیمات سیاسی است و نه مذاکره در رسانه،
مذاکرات وین به مرحله حساس و بسیار مهمی رسیده که از نظر کمی میتوان گفت بخش اعظم موضوعات اختلافی از طریق مذاکره حل و فصل شده است.
اگرچه این شرایط نمایهای از نزدیک شدن مذاکرات به مرحله توافق نهایی است اما به دلیل عدم توافق بر روی چند موضوع بسیار مهم که در محدوده خطوط قرمز ایران دستهبندی میشوند میتوان با اطمینان گفت که هنوز با دستیابی به توافق نهایی فاصله زیادی وجود دارد.
در صورتی که غرب به درک درستی از حساسیت موضوعات باقی مانده برای ایران نرسد و با اتکاء به توافقاتی که تاکنون حاصل شده به دنبال افزایش فشارهای روانی و سیاسی به جای اتخاذ تصمیم سیاسی باشد، نباید انتظار داشته باشد که ایران با نادیده گرفتن خطوط قرمز خود به توافقی رضایت بدهد که منافع حاصل از آن نسبتی با مطالبات واقعی و قانونی جمهوری اسلامی ندارد.
نورنیوز