نورنیوز ـ گروه سیاسی: مذاکرات میان ایران و گروه ۱+۴ در وین با محوریت لغو تحریمها در حالی ادامه دارد که مجموعهای از تحولات در حاشیه این مذاکرات در جریان است.
یکی از این موارد حضور مقامات کره جنوبی در حاشیه این نشستها و رایزنی آنها با مقامات ایران و طرفهای اروپایی بود.
در این چارچوب ظهر پنجشنبه گذشته «چوی جانگ کان» معاون وزیر خارجه کره جنوبی در وین با علی باقری دیدار و با اشاره به اهمیت روابط سئول-تهران، عنوان کرد که این کشور برای بازپرداخت بدهی خود به ایران تلاش میکند.
بر اساس اعلام بانکهای کره جنوبی، حدود ۱۰ تریلیون وون (۹.۲ میلیارد دلار) منابع حاصل از فروش محمولههای نفتی ایران به کره در بانکهای این کشور بدلیل تحریمهای ایالات متحده مسدود شده است.
نکته دیگر آنکه پس از گذشت نزدیک به دو سال از شیوع کرونا در ایران سرانجام بانک جهانی پرداخت ۹۰ میلیون دلار کمک مالی به ایران برای مقابله با همهگیری کووید-۱۹ را تصویب کرده است.
این دو تحول اقتصادی در کنار برخی رویکردهای کشورهای منطقهای و فرامنطقهای از جمله اروپاییها به روابط اقتصادی با ایران در حالی صورت میگیرد که غرب تلاش دارد تا آنها را در سبد مذاکرات وین ریخته و چنان وانمود سازد که این موارد دستاورد مذاکرات است و در صورتی که ایران به گفته آنها در برابر خواستههای آنها انعطاف نشان دهد گشایشهای بیشتری صورت خواهد گرفت.
رفتار غرب طی سالهای گذشته نشان داده که آنها همواره با شرطیسازی بازار و اقتصاد ایران نسبت به نتیجه مذاکرات، ایران را با نوعی سکون اقتصادی مواجه ساخته تا با ایجاد فشارهای اجتماعی، تسلیم نظام در برابر غرب را به مطالبهای مردمی تبدیل کنند.
غرب که تا به امروز نتوانسته این سیاست را در دور جدید مذاکرات محقق سازد اکنون سعی دارد بار دیگر این مسیر را در قالب بازیهایی از جنس حضور نماینده کره جنوبی در حاشیه مذاکرات وین و برجستهسازی اقدام بانک جهانی پیگیری کند.
این در حالی است که ایران وفق برجام، به حق خواستار لغو تمام تحریمهاست و رفتارهای کلیشهای و گزینشی نمیتواند تحققبخش حقوق ایران باشد، لذا محدودسازی لغو تحریمها به مباحث کوچکی چون بدهی کره جنوبی و یا اقدام بانک جهانی، انحراف از مسیر مذاکرات است.
از سویی؛ پرداخت بدهی از سوی کره جنوبی نه یک لطف که حق ملت ایران و وظیفه آنهاست. بر اساس قوانین اقتصادی و جهانی، کشورها در ازای مراودات اقتصادی خویش متعهد به پرداخت هزینه هستند و سئول نیز نمیتواند از این قاعده مستثنی باشد.
اقدام سئول در بلوکه کردن داراییهای ایران به دلیل ترس از آمریکا، برگرفته از ضعف سیاسی و عدم استقلال رفتاری کره جنوبی بوده و این امر نمیتواند توجیه کننده بیتعهدی آنها در قبال ایران باشد.
اقدام بانک جهانی آن هم پس از دو سال از شیوع کرونا نیز نه یک لطف که تکلیف بانک جهانی در چارچوب مبارزه جهانی با کروناست که تا به امروز در اجرای آن کوتاهی کرده است.
به بیان دقیقتر؛ سیاست غربیها تبدیل حقوق ملتها به امتیاز با هدف باجگیری است، حال آنکه تاریخ مصرف این سناریوهای نخنما منقضی شده و غرب مکلف به انجام تعهدات خود در قبال ایران است.
ضمنا باید به این نکته توجه داشت که؛ انعطافهای ادعایی غرب نه ناشی از لطف و حسن نیت آنها بلکه ناشی از سیاستهای ماههای اخیر جمهوری اسلامی در بیاثر کردن تحریمها و جدا کردن راه اقتصاد از مذاکرات است که در مسیر خنثیسازی و بیاثر کردن تحریمها و تهدیدات غرب حرکت میکند.
نورنیوز