هشتگ‌هایی که برای «پمپاژ حسرت» داغ می‌شوند!

نورنیوز ـ گروه سیاسی: جنگ ترکیبی و چند لایه نظام سلطه علیه ملت ایران روز به روز ابعاد گسترده‌تری پیدا کرده و دشمن از هر ابزاری برای پیشبرد اهداف خود در این جنگ استفاده می‌کند.   

«جنگ ادراکی» به عنوان یکی از مهمترین لایه‌های این نبرد تمام عیار بر پایه تاکتیک «تحریف» و در بستر رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مدت‌هاست که مسیر نفوذ به پشت جبهه ما را در پیش گرفته و با انواع تکنیک‌های عملیات روانی سعی می‌کند روایت خود را از تحولات و فرآیندهای مختلف تثبیت کند.

به بیان دقیق‌تر؛ هدف از جنگ ادراکی دشمن علیه جمهوری اسلامی ذیل راهبرد کلان «فشار حداکثری» این است که علاوه بر تقویت انواع فشارها و تحریم‌های سیاسی و اقتصادی، با سیاه‌نمایی و روایت وارونه از حقایق، مردم را نسبت به نظام دچار تردید کرده و پایه‌‌های اعتماد عمومی را متزلزل کند.

مهمترین ابزار و بستری که در این جنگ به خدمت گرفته شده، ظرفیت رسانه‌های معاند و شبکه‌های اجتماعی با لشگری مجهز در فضای سایبری است که افکار عمومی داخل را نشانه گرفته است.  

در این میان؛ استفاده از هشتگ‌ها و کلیدواژه‌های هدفمند حکم گلوله‌هایی را دارد که مستقیما ذهن آحاد مردم را مورد ضربه قرار داده و افکار عمومی را مهندسی می‌کند.

هشتگ به عنوان یک نشانه برای برجسته کردن معانی خاص در شبکه‌های اجتماعی مورد استفاده قرار می‌گیرد و با توجه به عملیات طراحی شده از سوی اتاق‌های فرماندهی، توسط لشگر سایبری داغ یا اصطلاحا «trend» می‌شود تا با بمباران افکار عمومی آن‌ها را در جهت تثبیت گزاره‌های تحریف شده خود اقناع کند.

توانمندی این هشتگ‌ها از ترویج یک موضوع گرفته تا ایجاد الگو یا مطالبه جدید در حدی است که حتی می‌توانند تا تعمیق هویت‌های برساخته از شبکه‌های اجتماعی نیز پیش رفته و فشار جمعی در راستای تحقق یک خواست درست یا نادرست اجتماعی و سیاسی را پیگیری کنند.

فراتر از این؛ هشتگ‌ها قابلیت ایجاد گزاره‌های جدید برای تصویرسازی و رسیدن به اهداف آتی را نیز دارند و اساسا با این نیت ساخته می‌شوند که به عنوان پیشران یک حرکت اجتماعی مثبت یا منفی مورد استفاده قرار بگیرند.

در فرآیند جنگ ادراکی، علاوه بر سامان‌دهی حرکت‌های اجتماعی فراگیر، یکی از مهمترین استفاده‌هایی که اتاق فکرهای دشمن از هشتگ‌ها می‌کنند، ریل‌گذاری برای تحریف واقعیت و شکل‌دهی افکار عمومی بر اساس تصویرهای غیرواقعی است تا از این رهگذر بتوانند اولا یک تصویر موهوم و فانتزی از خارج ایران نشان داده و ثانیا با «پمپاژ حسرت»، ملت را از داشته‌هایش غافل و مبهوت آن تصاویر موهوم کنند.   

هشتگ «زندگی نرمال» یکی از همین موارد است که به مدد لشگرهای مجازی داغ شده و در پس ظاهری مثبت و زیبا، در دل خود چیزی جز اقرار و اعتراف به کمبودها و پمپاژ حسرت، یاس و بدبینی ندارد.

به بیان بهتر؛ چنین فرآیندهایی اینگونه کلید خورده و به نتیجه می‌رسند که؛ ابتدا ذهن مخاطب نسبت به وضع موجودش بدبین شده و داشته‌های مطلوبش را نمی‌بیند، سپس عامل این وضع موجود را نه در خود که فقط در حاکمیت جستجو می‌کند. در ادامه با تصویرسازی موهوم از بیرون، شرایط همه را بهتر از خود می‌پندارد و نهایتا در اوج یاس و بی‌اعتمادی به نظام، لب به اعتراض ساختارشکنانه می‌گشاید.