دلسوزی برای مردم ایران از دل لندن با پول‌های سعودی!

نورنیوز ـ گروه سیاسی: می‌گویند دزدی از خانه‌ای خروسی دزدید و پا به فرار گذشت  که ناگهان صاحب خانه صدایی شنید به ایوان خانه آمد و مردی را دید که از روی دیوار به کوچه پرید. به سرعت خود را به کوچه رساند، در حالی که فریاد می‌زد دزد، دزد چند نفر از همسایه‌ها به کمکش شتافتند و توانستند درنهایت چند نفری دزد را گیر بیندازند. دزد که دید راه فراری ندارد شروع کرد قسم خوردن و گریه و زاری که من کاری نکردم، من چیزی ندزدیدم.

دزد بی‌خبر بود که دُم خروس از زیر پیراهنش بیرون زده. مرد صاحب خانه گفت: نمی‌دانم قسم حضرت عباست را باور کنم یا دُم خروست را.

حالا داستان شبکه اینترنشنال هم شده است مثل حکایت «دم خروس و قسم حضرت عباس» اهالی این شبکه لندن نشین در برنامه‌های خود دم از حمایت از ایران و مردم آن می‌زنند اما حقوق خود را از آل سعود می‌گیرند؟ کدام آدم عاقلی باور می‌کند که با پول سعودی می‌شود از ایران و مردم‌اش نوشت.

یکی از خوبی‌‌های کرونا این بود که دست برخی از آن سوی آبی‌ها را رو کرد. در حالی که مردم ایران و جهان روزهای پراسترس کرونایی را سپری می‌کردند، عده‌ای به دنبال گرفتن ماهی خود از آب گل آلود کرونا بودند.

درحالی که ایران بعد از گذشت سه ماه توانست کرونا را مدیریت و به وضعیت ثبات برسد، اهالی این شبکه همچنان بر طبل ناکارآمدی می‌کوبند و از مشکلات و کمبود امکانات حرف می‌زنند.

به نظر می‌رسد روی پول سعودی که به این شبکه و امثال این شبکه می‌رسد نوشته است که باید مردم ایران را ناامید و به آنها تلقین کرد که نمی‌توانند بعد از کرونا قد راست کنند.

مردم ماست سفید را می‌بینند اما کارکنان این شبکه با هدایت از راه دوری که می‌شوند می‌گویند که این ماست سفید نیست و سیاه است.

عربستان، آمریکا و انگلستان بعد از شکست‌های پی در پی در منطقه به ویژه بعد از شکست داعش، به دنبال پروژه ناامیدی مردم هستند. آنها آنقدر می‌گویند آش ایران شور است تا مردم  این شوری را باورکنند.

همان مثلثی که از برجام و توافق هسته‌ای عصبانی بود از موفقیت ایران بدون کمک کشورهای جهان در مدیریت کرونا عصبانی است و سعی می‌کند با لطایف الحیل، ذهن مردم را نسبت به موفقیت‌های ایران خراب کند.

خوشبختانه مردم به راحتی متوجه دروغ آنها می‌شوند. در تمام روزهای کرونایی، تقریبا مردم ایران بدون هیچ مشکلی به اقلام مورد نیاز خود دست پیدا کردند. قفسه‌های تمام فروشگاه‌های ایران از بزرگ و کوچک، پر از کالا بود. به جزء ماه اول که در تامین ماسک و مواد ضدعفونی کننده دچار مشکل بودیم در دیگر روزها، مشکل خاصی در تامین نیازهای مردم وجود نداشت.

در بیمارستان‌ها هم تاجایی که گزارش‌ها حکایت دارد رسیدگی به بیماران کرونایی دربهترین شرایط ممکن انجام شده است. حداقل ماجرا این است که در ایران پیرمرد و پیرزن‌ها را به دلیل کهولت سن جواب نمی‌کردند تا به جوان‌ترها برسند.

تازه این نکته را نباید فراموش کرد که ایران در عصرکرونا درگیر تحریم و مشکلات اقتصادی حاصل از آن بود. تحریم‌هایی که همین عربستان سعودی با هیزم‌هایش آتش آن را شعله ور تر کرد.

دیگر خیلی از مردم حرف‌های این شبکه‌ها را باور نمی‌کنند چون خودشان به خوبی وضعیت کشور در عصر کرونا را می‌بییند و در  مقایسه با بسیاری از کشورها از جمله کشورهای توسعه یافته، به این نتیجه می‌رسند که اوضاع ایران بهتر از آنهاست و تلاش‌های برخی از لندن نشین‌ها تنها و تنها برای ناامیدی مردم است.

در بسیاری از کشورهای جهان رسانه‌ها در کنار دولت‌ها و ملت‌ها ایستاده‌اند تا کرونا را شکست دهند اما برخی از رسانه‌های فارسی زبان با دلارهای نفتی آل سعود در برابر مردم ایران ایستاده‌اند و دست به دست کرونا داده‌اند تا کمر مردم ایران را بشکنند.

دیگر حنای این شبکه‌ها رنگ ندارد و حیله‌هایشان برای مردم رو شده است درست مثل شعبده‌بازی که مخاطبانش  متوجه ترفندهای او می‌شوند.