نیوزویک: آسیب مغزی نیروهای آمریکایی به شکلی باورنکردنی جدی است

نورنیوز ـ گروه بین الملل: پروفسور «استارانه شپرد» استاد دانشگاه علوم پزشکی شیکاگو و متخصص مغز و اعصاب در شماره جدید مجله نیوزویک (5 فوریه 2020) نوشت: 
با وجود تلاش چندباره ترامپ مبنی بر بی‌اهمیت جلوه دادن آسیب‌‌های مغزی نیروهای آمریکایی پس از حمله موشکی ایران به پایگاه عین الاسد و ادعای جدی نبودن این آسیب‌ها، باید گفت که ترامپ اشتباه می‌کند و آسیب مغزی ناشی از تروما به شکلی باورنکردنی جدی است.

آسیب مغزی مشکلات گوناگونی از تکان مغزی ملایم تا آسیب‌های کشنده‌ای که به کما یا مرگ می‌انجامد را شامل می‌شود. تمام انواع آسیب‌های مغزی، تاثیرات بلندمدت بر سلامت فرد و جامعه دارد. 
به گزارش بنیاد ترومای مغزی  (Brain Truma Foundation)آسیب مغزی ناشی از تروما در افراد زیر 40 سال دلیل اصلی مرگ و ناتوانی است و هزینه اقتصادی آن در ایالات متحده سالانه به 76.5 میلیارد دلار می‌رسد.

آسیب مغزی تروما در ارتش، مشکلی بزرگ است. از سال 2000 میلادی بیش از 400 هزار نیروی ارتش آمریکا قربانی آسیب مغزی شده‌اند. از 64 نیروی آمریکایی که بر اثر حمله موشکی ایران دچار آسیب مغزی شده‌ بودند 39 نفر به خدمت بازگشته‌اند که احتمالا بیانگر شکل ملایم‌تری از آسیب‌ها  مانند تکان مغزی است. اما حتی آسیب ‌مغزی ملایم هم می‌تواند پیامدهای بلندمدتی داشته باشد که از بین نمی‌روند.

سندرم پس از آسیب مغزی یکی از پیامدهای مشترک آسیب مغزی ناشی از تروما است که می‌تواند سردرد، اختلالات شناختی و تغییرات روانی و اخلاقی به همراه داشته باشد. در این بیماران خستگی و زودرنجی بسیار رایج است. برای نیروهای ارتش این پیامدهای به گفته ترامپ «نه چندان جدی» می تواند زمان واکنش را در آنها کاهش داده و به اختلالات خواب و ناتوانی در انجام وظایف منجر شود-با توجه به فضای پرریسک محل کار نیروهای نظامی، تمام این علائم می‌تواند نگران‌کننده باشد.

گرچه به گفته رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح آمریکا، اکثریت نیروهای عین‌الاسد، علائم ملایمی از آسیب مغزی ناشی از تروما را نشان داده‌‌اند اما شرایط سایر نیروها اعلام نشده است. می‌دانیم که 21 نیروی حاضر در این پایگاه برای درمان بیشتر به آلمان و آمریکا اعزام شده‌اند و این نشان می‌‌دهد که آسیب مغزی آنها جدی است. انواع مختلف آسیب‌ مغزی ناشی از تروما، از شکل ملایم گرفته تا شدید آن، می‌تواند شکستگی جمجمه و خونریزی در بخش‌های مختلف مغز را به همراه داشته باشد که در این صورت حتی با وجود بهترین مراقبت‌های پزشکی و جراحی نیز آماس مغز، فلج، اغماء و حتی مرگ در انتظار این بیماران است.

بی‌تردید زندگی قربانیان آسیب های مغزی ملایم و شدید برای همیشه تغییر می‌کند و حتی برخی از آنها باید راه رفتن، صحبت کردن و غذاخوردن را دوباره بیاموزند. برای برخی از قربانیان، انجام کارهای ساده‌ای که گفته شد تا همیشه یک چالش باقی می‌ماند و آنها هرگز نمی‌توانند توانایی انجام آنها را بازیابند. افرادی با آسیب‌های شدید حتی به دستگاه‌های تنفسی و تغذیه‌ای نیاز پیدا می‌کنند.

بروز علائم بلندمدت ‌آسیب‌های مغزی می‌تواند تا مدت‌ها به تاخیر بیافتد و قربانیان، عادی و بدون تغییر به چشم بیایند. به همین دلیل این احتمال وجود دارد که قربانیان بسیار زودهنگام و بدون انجام آزمایشات پزشکی و دریافت درمان‌های لازم به محل خدمت خود بازگردند. آنها به تدریج با افسردگی، استرس، سردرد و اختلالات پس از تروما روبرو خواهند شد.

بنابراین چه بسا در هفته‌های پیش‌رو، شمار مبتلایان به آسیب‌های مغزی ناشی از تروما در میان نیروهای آمریکایی حاضر در عین الاسد افزایش یابد و علائم این آسیب‌ها آشکار شود. در حقیقت باید تمام پرسنل از لحاظ احتمال ابتلا به آسیب مغزی پایش شوند تا این اطمینان به دست آید که آنها شرایط بازگشت به میدان جنگ را دارند. برای این‌که نیروهای نظامی شرایط خدمت و حفاظت از کشور را داشته باشند، جدی بودن آسیب مغزی ناشی از تروما نباید توسط رئیس جمهور بی‌اهمیت جلوه داده شود.