همه فعالان سیاسی، به‌ویژه آنان که به سطوح بالای قدرت نزدیک‌اند، باید بدانند که انتساب سخنی به مقام معظم رهبری، حتی اگر انتساب صائبی هم باشد، وظیفه نهادهای مسئول این کار است ولاغیر. رعایت چنین تقسیم کار دقیقی، شرط تأمین مصلحت نظام و ضامن حفظ منافع ملی است.

پس از ناکامی ایالات متحده آمریکا در بازگشایی تنگه هرمز با ابزار نظامی، محاصره دریایی به‌عنوان اهرم جدید فشار علیه جمهوری اسلامی ایران فعال شد؛ اما انسداد 40روزه تنگه هرمز پیش از برقرار شدن محاصره دریایی اقتصاد جهانی را با موجی از بی‌ثباتی و هزینه‌های فزاینده روبه‌رو کرده که در شرایط جدید تشدید خواهد شد.

از جدیدترین هذیان‌های رئیس‌جمهور متوهم آمریکا القای وجود «آشفتگی» در عالی ترین سطوح حاکمیتی ایران و بین مقامات ارشد نظام است. او به تازگی وضعیت سیاست داخلی ایران را با تعبیر «آشفته» توصیف کرده و با در سایه یک دوگانه عوام‌پسند تحت عنوان تندرو و میانه‌رو، خواسته است تصویری متزلزل و متلاطم از ساختار سیاسی ایران ترسیم کند.

حادثه امنیتی در ضیافت خبرنگاران کاخ سفید، بار دیگر نام ترامپ را در صدر اخبار قرار داد؛ رخدادی مبهم میان واقعیت و سناریوسازی که همزمان ضعف امنیتی آمریکا، چالش‌های داخلی و احتمال بهره‌برداری سیاسی از بحران را برجسته کرده است.

در اقتصادهای تحت فشار، قدرت واقعی نه فقط در منابع، بلکه در رفتار جامعه نهفته است. هر میزان که این رفتار به سمت عقلانیت، همکاری و مسئولیت‌پذیری حرکت کند، ظرفیت کشور برای عبور از بحران‌ها افزایش می‌یابد. و این همان نقطه‌ای است که اقتصاد مقاومتی از یک مفهوم نظری، به یک واقعیت اجتماعی تبدیل می‌شود.