نورنیوز- گروه اجتماعی: کسانی که بند نافشان به قدرت یا درآمد ثابت تضمینی و یا به شیر نفت وصل است هیچ درکی از اهمیت امنیت شغلی ندارند. در سال‌های گذشته، نمونه‌های متعددی از خودسوزی و خودکشی افراد به دلیل از دست دادن شغل و درآمد رخ داده و نشنیدیم کسی پاسخگو شده باشد. از بین رفتن امنیت شغلی، زیست و معیشت شهروندان و خانواده‌ها را ویران می‌کند و افسردگی و خشم و خشونت علیه خود یا دیگران را در پی دارد.
بدیهی است که در هر کشوری در شرایط جنگی، برخورد با عوامل داخلی دشمن عادی است، چنانکه در کشورهای طرف جنگ با ایران ازجمله آمریکا و اسرائیل تاکنون شاهد چندین بازداشت و محکومیت سنگین به اتهام اقدامی به سود ایران بوده‌ایم ولی در غیر از این موارد، برخوردها حاکی از وجود نوعی آشفتگی و رویکرد سلبی و ناراضی‌تراشی است؛ مانند بازداشت‌ها و احضارها به‌خاطر نقدهای سیاسی. همچنین خبرهای مربوط به برخوردها اعم از بازداشت و احضار تا لغو کنسرت‌های قانونی و مجاز که حیرت‌انگیز بوده و باورنکردنی است که در کشوری در حین جنگ چنین اقدامی صورت گیرد که تأثیر مستقیم بر واگرایی داشته و موازنه را به سود دشمن تغییر می‌دهد.
وجه دیگر این محدودیت‌ها، تهدید امنیت شغلی صدها نفری است که درگیر این فعالیت‌ها هستند. آنچه کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، مسئله امنیت شغلی است و حتی خبرهای آن بازتاب بایسته‌ای پیدا نمی‌کنند و مورد حساسیت نیستند، درحالی که تعداد قربانیانش زیاد است. برای مثال خبری که مورد توجه قرار نگرفت و رسانه‌ها از کنار آن گذشتند، «مسدود شدن ۸۰۰ صفحه غیرمجاز اینستاگرامی در حوزه گردشگری» بود. تسنیم گزارش داد: اداره میراث فرهنگی تهران: دستور دادستان تهران برای برخورد قانونی با صفحات فاقد مجوزی که در فضای مجازی اقدام به تبلیغ، سازمان‌دهی و برگزاری گشت‌ها و برنامه‌های گردشگری می‌کنند، صادر شده است. در جریان پایش‌ها و اقدامات نظارتی انجام شده تاکنون نزدیک به ۸۰۰ صفحه غیرمجاز اینستاگرامی در حوزه گردشگری شناسایی شده و اطلاعات و مستندات مربوط به این صفحات برای بررسی و اتخاذ تصمیمات قانونی به دستگاه قضایی ارسال شده است. (شنبه ۹ آبان ۱۴۰۵).
چرا؟ مگر می‌شود درباره خبری که به زندگی مردم مربوط می‌شود، توضیحی نداد؟ مگر جامعه، پادگان است که بگویند، ارتش چرا ندارد؟ امنیت شغلی و حق اطلاع شهروندان از تصمیمات و اقدامات حکومت اعم از اقتصادی و سیاسی و قضایی از حقوق مسلم بشری است که در اصول ۲۲ و ۲۸ (امنیت شغلی) و اصول۳ و ۲۴ و ۶۹ (حق اطلاع) در قانون اساسی تضمین شده است.
فعالیت ۸۰۰ صفحه اینستاگرامی گردشگری یعنی اینکه صدها نفر از طریق اداره همین صفحات گذران معیشت می‌کنند. این صفحات نه سیاسی هستند نه نسبت کاری به مدیریت جنگ دارند اما افزون بر آسیب رساندن به درآمد صاحبان این صفحات، درست در وخیم‌ترین شرایط اقتصادی که گردشگری داخلی می‌تواند، کمک اندکی به پایداری درآمد هزاران خانوار در مناطق مختلف کشور داشته باشد، این اقدامات نوعی تحریم داخلی است که از تحریم خارجی دردناک‌تر است. هیچ مقامی هم توضیحات جزئی و قانع‌کننده درباره این وقایع نمی‌دهد. فارغ از اینکه اکنون شکاف بزرگی میان عرف و فهم متولیان امور با بخش زیای از جامعه درباره رفتارهای بهنجار وجود دارد و مسئولان باید بیش از هر چیز خود را در به‌وجود آمدن این وضعیت مقصر بدانند و باید تسلیم روش‌های علمی برای شناخت و درمان مشکل بشوند، آیا بر فرض مشاهده رفتار خلاف قانون، راه تذکر یا اخطار وجود نداشت؟ سرکوب واقعیت و روش حذف و انکار آیا مشکل را رفع می‌کند یا پنهان و پیچیده‌تر می‌سازد؟ مقدم بر هر چیزی خودداری از خدشه به امنیت شغلی و درآمدی شهروندان است.
