نورنیوز-گروه بین‌الملل: تحلیلگران بر این باورند که با وجود تکرار رویارویی‌ها میان دو کره، اولویت‌های راهبردی پیونگ‌یانگ و موضع‌اش نسبت به سئول دستخوش تغییرات اساسی شده و همین امر نگرانی‌ها درباره بروز تنش‌های جدید را افزایش داده است.
بر اساس این گزارش، تنش‌ها بین کره جنوبی و شمالی در هفته‌های اخیر بالا گرفته و موج جدیدی از آزمایش‌های تسلیحاتی و اختلافات مرزی، زنگ خطر را برای رویارویی نظامی ناخواسته و تبدیل آن به درگیری گسترده‌تر به صدا درآورده است. کارشناسان معتقدند روابط دو کره وارد «مرحله‌ای به‌طور اساسی متفاوت» شده است.
«کریستوفر گرین» مشاور ارشد گروه بحران بین‌المللی در این باره می‌گوید با وجود اینکه در چرخه متعارف اقدامات تحریک‌آمیز نیستیم، اما اوضاع به‌طور اساسی خطرناک‌تر از گذشته نزدیک شده است. همچنین «لامی کیم» رئیس بخش کره در موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک (IISS) معتقد است هرچند هیچ‌کدام از طرفین خواهان جنگی پرهزینه نیستند، اما امتناع پیونگ‌یانگ از تعامل با سئول و فقدان کانال‌های ارتباطی قابل اعتماد، خطر تبدیل اشتباهات محاسباتی کوچک به جنگ را افزایش داده است.
تشدید تنش‌ها و تغییر دکترین نظامی پیونگ‌یانگ
کره شمالی در هفته‌های اخیر فعالیت‌های نظامی خود را تشدید کرده؛ از جمله در اواخر اکتبر حدود ۱۲ موشک بالستیک کوتاه‌برد شلیک کرد و آزمایش کلاهک‌های بمب خوشه‌ای را خبر داد. پیونگ‌یانگ همچنین واشنگتن و سئول را به انجام تمرین جنگ هسته‌ای در جریان رزمایش‌های مشترک متهم کرده است.
«راشل مینیونگ لی» پژوهشگر ارشد مرکز استیمسون خاطرنشان می‌کند که روابط دو کره از زمان کنار گذاشته شدن «سیاست اتحاد بیش از ۵۰ ساله» توسط پیونگ‌یانگ و تعریف کره جنوبی به عنوان یک کشور کاملاً متخاصم، وارد فاز متفاوتی شده است. از اواخر سال ۲۰۲۳، کیم جونگ اون سئول را «متخاصم‌ترین کشور» نامیده، تمامی ارجاعات به اتحاد مجدد را از قانون اساسی حذف کرده و از آوریل ۲۰۲۴ به ساخت استحکامات دائمی، ایجاد میدان‌های مین و موانع در امتداد منطقه غیرنظامی (DMZ) پرداخته است.
تغییر محاسبات راهبردی و پشتوانه‌های جدید پیونگ‌یانگ
تحلیلگران یادآور می‌شوند که کره شمالی خود را در موقعیت راهبردی متفاوتی نسبت به دهه‌های گذشته می‌بیند؛ این کشور از پیوندهای قوی‌تر با چین و روسیه برخوردار است و به لطف تجارت، جرایم سایبری و آزمایش‌های هسته‌ای پیشین، نسبت به قابلیت‌های بازدارندگی خود اطمینان بیشتری دارد. در گذشته، پیونگ‌یانگ میان تحریکات نظامی و آرامش نسبی در نوسان بود تا امتیاز بگیرد، اما اکنون تمایل بیشتری به اتخاذ واکنشی سخت‌گیرانه نشان می‌دهد.
در سوی مقابل، «لی جائه میونگ» رئیس‌جمهور کره جنوبی نیز برای نشان دادن عزم راسخ و پاسخ متقابل به اقدامات مرزی کره شمالی زیر فشار داخلی قرار دارد. با وجود اینکه دو کره در حال حاضر در حالت آتش‌بس موقت سال ۱۹۵۳ (بدون پیمان صلح) به سر می‌برند و جنگ کره از نظر فنی پایان نیافته است، تحلیلگران بر این باورند که علائم اندکی مبنی بر آمادگی کره شمالی برای یک رویارویی مسلحانه بزرگ وجود دارد؛ با این حال، خطر اصلی در نبود کانال‌های ارتباطی نظامی و احتمال وقوع یک حادثه تصادفی مرزی نهفته است.
