نورنیوز-گروه بین‌الملل: پس از دو آخر هفته که صدها هزار معترض در خیابان‌ها خواستار افزایش حقوق معلمان، ترمیم مدارس فرسوده و مهار هزینه‌های فزاینده زندگی شدند، دومین اقتصاد بزرگ اتحادیه اروپا در آستانه ورود به چرخه‌ای از بحران‌های مالی و اجتماعی قرار گرفته است که یکدیگر را تشدید می‌کنند. میشل بارنیه، نخست‌وزیر پیشین، به پولیتیکو گفت: «فرانسه در آستانه یک بحران مالی است. باید پیامی به بازارها بفرستیم.» هرچند مقام‌ها از تکرار شورش و غارت روزهای اخیر جلوگیری کردند، اما بازارهای مالی دچار وحشت شده‌اند.
سایه سنگین بدهی ۳.۵ تریلیون یورویی و هراس بازارها
سرمایه‌گذاران حتی پیش از آغاز اعتراضات، به دلیل ناتوانی دولت در کاهش کسری بودجه، مهار بدهی ۳.۵ تریلیون یورویی، احیای رشد اقتصادی و اصلاح نظام بازنشستگی، اوراق قرضه فرانسه را می‌فروختند یا سودهای بی‌سابقه‌ای مطالبه می‌کردند. احتمال رقابت مارین لوپن از راست افراطی و ژان لوک ملانشون از چپ افراطی در دور دوم انتخابات بهار آینده نیز سرمایه‌گذاران را می‌ترساند، زیرا هر دو خواستار هزینه‌کرد میلیاردها یورو برای کاهش سن بازنشستگی‌اند. اریک لومبار، وزیر پیشین اقتصاد، تصریح کرد: «کاملاً روشن است که اعتراضات بر بازارها تأثیر می‌گذارد.»
انتخاب دشوار دولت؛ استقراض بیشتر یا خشم معترضان
با وجود ۴۳ میلیارد یورو صرفه‌جویی در لایحه بودجه سباستین لوکورنو، نخست‌وزیر کنونی، دولت با انتخابی ناممکن روبه‌روست: استقراض بیشتر و سنگین‌تر کردن بار بدهی بر دوش نسل آینده، یا امید به فروکش خودبه‌خودی اعتراضات. یک وزیر دولت که نامش فاش نشد، گفت: «کاردی بر گلو داریم و قطرات خون را روی رگ گردن حس می‌کنیم. ما باید نشان دهیم که خشم مردم را شنیده‌ایم، اما با این وضعیت بازار، اختیار و مانور بسیار کمی داریم.»
هشدار ماریو مونتی درباره کودک لوس اروپا
ماریو مونتی، نخست‌وزیر پیشین ایتالیا، هشدار داد که «اوضاع می‌تواند بسیار سریع تغییر کند». بازده اوراق ۱۰ ساله فرانسه با رسیدن به ۵.۱۴ درصد به بالاترین سطح از سال ۲۰۰۲ صعود کرده است. به گفته مونتی، فرانسه مدت‌هاست «کودک لوس» اتحادیه اروپا شناخته می‌شود و قوانین مالی را دور می‌زند، اما کمتر کسی گمان می‌کرد کشوری به این بزرگی در خط مقدم بحران بدهی قرار گیرد. او افزود: «مشکل اصلی این است که افکار عمومی به اندازه کافی نگران این ریسک نیست و فرانسه از نظر روانی آمادگی ندارد خود را کانون آغاز بحرانی گسترش‌یابنده ببیند.»
