نورنیوز-گروه بین الملل: این اعتراضات که به یکی از بزرگ‌ترین بسیج‌های توده‌ای تاریخ معاصر آمریکا تبدیل شده است، واکنشی مستقیم به سیاست‌ها و اقدامات دولت دوم ترامپ محسوب می‌شود. شعار اصلی این جنبش، تأکید بر اصل بنیادی قانون اساسی آمریکا است که قدرت مطلق سلطنتی را رد می‌کند و حاکمیت را متعلق به مردم می‌داند. معترضان با این شعار، آنچه را «تمایلات اقتدارگرایانه» رئیس‌جمهوری کنونی آمریکا می‌دانند به چالش کشیده اند.
ریشه‌های این جنبش به ماه‌های ابتدایی بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵بازمی‌گردد. انتشار تصویری در حساب رسمی کاخ سفید که ترامپ را به شکل پادشاه نشان می‌داد، همراه با استفاده از زبان سلطنتی توسط برخی حامیان او، جرقه اولیه این حرکت اعتراضی را زد. جنبش ۵۰۵۰۱ (۵۰اعتراض در ۵۰ایالت، یک جنبش) این شعار را مطرح کرد و به سرعت ائتلاف گسترده‌ای از سازمان‌های پیشرو، اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های حقوق مدنی و فعالان محلی حول این هدف شکل گرفت. سازمان‌هایی مانند Indivisible، MoveOn، اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا(ACLU)، فدراسیون معلمان آمریکا و ده‌ها گروه دیگر در هماهنگی این اعتراضات نقش داشتند. نخستین دور تظاهرات «نه به پادشاهی» در ۱۴ژوئن ۲۰۲۵برگزار شد. این روز مصادف با رژه نظامی ارتش آمریکا به مناسبت ۲۵۰سالگی آن و همزمان با تولد ۷۹سالگی ترامپ بود. معترضان، این همزمانی را نمادی از تمرکز قدرت نظامی و شخصی رئیس جمهوری کشورشان دانستند. طبق اعلام سازمان‌دهندگان، بیش از ۲۱۰۰محل در تمامی ۵۰ایالت و حتی برخی مناطق وابسته آمریکا شاهد تجمع بودند و حدود پنج میلیون نفر در آن شرکت کردند که به یکی از از بزرگ‌ترین اعتراضات تک روزه آمریکا پس از راهپیمایی زنان در سال ۲۰۱۷بدل شد.
دور دوم تظاهرات «نه به پادشاهی» در ۱۸اکتبر ۲۰۲۵با گستردگی بیشتری برگزار شد. حدود ۲۷۰۰محل برای این مراسم تعیین شد و حدود هفت میلیون نفر در آن شرکت کردند. این بار، اعتراضات بیشتر بر سیاست‌های ضد مهاجرتی و مخالفت با استقرار نیروهای گارد ملی در شهرهای تحت کنترل دموکرات‌ها متمرکز بود. در ۲۸مارس ۲۰۲۶و در سومین مورد از برگزاری این تجمعات سراسری، اعتراضات «نه به پادشاهی» به اوج خود رسید. سازمان‌دهندگان از بیش از ۳۳۰۰محل و حضور حدود هشت میلیون شرکت کننده در آن سخن گفتند و آن را یکی از بزرگ‌ترین اعتراضات تاریخ آمریکا معرفی کردند. محرک‌های اصلی این دور، جنگ با ایران و پیامدهای اقتصادی آن، ازجمله افزایش قیمت سوخت، تیراندازی‌های مأموران فدرال در جریان عملیات مهاجرتی (ازجمله کشته شدن چند معترض در مینه سوتا) و نگرانی‌های گسترده‌تر درباره عقب‌گرد دموکراتیک در آمریکا بود. در این دور، اعتراضات از مرزهای آمریکا فراتر رفت و به دیگر کشورها از جمله در اروپا و کانادا نیز سرایت کرد. سرانجام در دور چهارم تظاهرات «نه به پادشاهی» که ۱۷اکتبر ۲۰۲۶برگزار شد، تمرکز اصلی برگزارکنندگان بر تشویق رای دهندگان برای شرکت در رأی گیری زودهنگام در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در سوم نوامبر قرار گرفت. شعارهایی مانند «نه به پادشاه؛ زود رأی دهید» و «رأی شما صدای شماست» به شعار غالب این دور از تظاهرات بدل شد. سازمان‌دهندگان، هدف را تبدیل انرژی خیابانی به مشارکت انتخاباتی اعلام کردند تا بتوانند ترکیب کنگره را تغییر دهند و قدرت اجرایی را محدود سازند.
ویژگی بارز این جنبش اعتراضی اجتماعی، پراکندگی جغرافیایی آن است. برخلاف اعتراضات سنتی که عمدتاً در کلان‌شهرها متمرکز می‌شوند، تظاهرات «نه به پادشاهی» در شهرهای کوچک، حومه‌ها و حتی ایالت‌های تحت کنترل جمهوری‌خواهان برگزار شده است. این مدل، به سازمان‌دهندگان امکان داده است نشان دهند نارضایتی اجتماعی، محدود به پایگاه‌های سنتی دموکرات‌ها نیست و به موضوعی ملی بدل شده است. از منظر سیاسی، این اعتراضات بازتاب شکاف عمیق در جامعه آمریکا به شمار می آید. حامیان آن، این تجمعات اعتراضی را تجلی قدرت مردم و دفاع از ارزش‌های بنیادین آمریکا می‌دانند و معتقدند ترامپ با استفاده از اختیارات اجرایی ریاست جمهوری، حمله به رسانه‌ها، دانشگاه‌ها و مخالفان سیاسی، و همچنین سیاست‌های مهاجرتی خشن، اصول دموکراسی آمریکایی را تهدید می‌کند. مخالفان اما این جنبش را ابزاری حزبی برای تضعیف دولت منتخب می‌دانند و به منابع مالی سازمان‌های حامی دموکرات‌ها، چپگرایان و سوسیالیست‌ها اشاره می‌کنند و مدعی هستند این افراد می خواهند با وارد کردن خیل عظیمی از مهاجران غیرقانونی به آمریکا، این کشور را دچار هرج و مرج کنند و مالکیت خصوصی شهروندانرا از بین ببرند. در این میان، نارضایتی عمیق از حمله آمریکا به ایران که موجب افزایش چشمگیر هزینه های زندگی در آمریکا شده و قیمت حامل های سوخت، نظیر بنزین و گازوئیل را در این کشور افزایش داده است، بر فراگیرترشدن اعتراضات «نه به پادشاهی» در آستانه انتخابات میان دوره ای آمریکا اثرگذاشته است. از این جهت اگر جمهوری‌خواهان آنگونه که انتظار می رود، در انتخابات پیش رو متحمل شکست شوند، چه بسا تظاهرات «نه به پادشاهی» در اکتبر ۲۰۲۶ به یکی از اثرگذارترین تجمعات اعتراضی از این نوع بدل شود.
