نورنیوز-گروه بین الملل : حملات نیروهای یمنی به عربستان سعودی، آسیب پذیری سازوکار دفاعی کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس را برجسته کرده و کارآمدی پیمان ها و ائتلاف های امنیتی منطقه را زیر سؤال برده است. این تحولات بار دیگر بحث درباره توان این کشورها برای مقابله با تهدیدهای مشترک را پیش کشیده است.
چالش دفاع هماهنگ در خلیج فارس
گسترش درگیری ها در یمن و حمله به عربستان، پرسشی راهبردی برای دولت های منطقه ایجاد کرده است: ائتلاف هایی که سال ها برای تأمین امنیت به آن ها تکیه شده، در بزنگاه های حساس تا چه اندازه می توانند از اعضای خود حفاظت کنند؟ هدف قرار گرفتن زیرساخت ها و مراکز مهم، فاصله میان تعهدهای اعلام شده درباره امنیت مشترک و توان واکنش هماهنگ به تهدیدها را آشکار کرده و فشارها بر ریاض برای بازنگری در رویکرد امنیتی اش را افزایش داده است.
قطر، امارات، بحرین و کویت حمایت خود را از عربستان اعلام کرده اند و شورای همکاری خلیج فارس نیز با صدور بیانیه ای بر همبستگی اعضا تأکید کرده است. با وجود این موضع گیری ها، منطقه هنوز از یک سامانه دفاعی مشترک برخوردار نیست که بتواند به طور هماهنگ با تهدیدهای موشکی و پهپادی مقابله کند.
اهداف نیروهای یمنی و پیامدهای حملات
درگیری نیروهای یمنی محدود به میدان نبرد داخل یمن نیست. بر پایه ارزیابی های منطقه ای، این نیروها می کوشند حاکمیت خود را در شمال کشور حفظ کنند و شرایطی پدید آورند که ادامه جنگ برای رقیبان هزینه بیشتری داشته باشد؛ به گونه ای که آنان به پذیرش توافقی منتهی به تثبیت وضعیت کنونی تن دهند.
حملات به عربستان از دو جهت به این هدف کمک می کند. از یک سو، نشان می دهد که حتی کشوری با منابع گسترده و تجهیزات پیشرفته نیز از حمله مصون نیست؛ از سوی دیگر، جایگاه محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، را به عنوان رهبری که می تواند امنیت و ثبات را تضمین کند، تحت فشار قرار می دهد.
هدف قرار گرفتن فرودگاه ها، تأسیسات انرژی و دیگر زیرساخت های مهم می تواند برنامه های توسعه عربستان را با اختلال روبه رو سازد. در این میان، چشم انداز ۲۰۳۰، که بر متنوع سازی اقتصاد، جذب سرمایه گذاری خارجی و توسعه گردشگری و خدمات تکیه دارد، از جمله برنامه هایی است که ممکن است از پیامدهای ناامنی تأثیر بپذیرد.
