نورنیوز-گروه ورزشی: بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا برای کاروان ایران با ثبت ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و مجموع ۵۲ مدال به پایان رسید؛ نتیجهای که از افزایش تعداد مدالهای طلای ایران نسبت به دوره گذشته در هانگژو حکایت دارد.
افزایش ۶ طلایی ایران نسبت به هانگژو
ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۲ هانگژو ۱۳ مدال طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز به دست آورده و در جایگاه هفتم قرار گرفته بود. در ناگویا، تعداد طلاها به ۱۹ رسید؛ یعنی کاروان ایران در این بخش ۶ مدال طلای بیشتر از دوره گذشته کسب کرد.
عملکرد ایران در دو دهه اخیر البته فراز و نشیبهای زیادی داشته است. ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ بانکوک ۸ طلا، در دوحه ۲۰۰۶، ۱۱ طلا و در گوانگژو ۲۰۱۰، ۲۰ طلا به دست آورد. این رقم در اینچئون ۲۰۱۴ به ۲۱ طلا و در جاکارتا ۲۰۱۸ به ۲۰ طلا رسید، اما در هانگژو به ۱۳ طلا کاهش یافت.
بر این اساس، نتیجه ناگویا اگرچه با بهترین رکوردهای ایران در این بازه فاصله دارد، اما نسبت به دوره گذشته افزایش محسوسی در تعداد طلاها ثبت کرده است.
سهم قابل توجه طلا در مجموع مدالها
از مجموع ۵۲ مدال ایران در ناگویا، ۱۹ مدال از جنس طلا بود؛ یعنی حدود ۳۶.۵ درصد کل مدالهای کاروان را طلا تشکیل میدهد. این نسبت در اینچئون ۲۰۱۴، بر اساس آمار ۲۱ طلا از مجموع ۵۷ مدال، حدود ۳۷ درصد بود.
در این دوره، یکی از نکات قابل توجه، حضور و عملکرد ورزشکاران زن ایران بود. همچنین روئینگ زنان ایران موفق شد نخستین مدالهای طلای تاریخ خود در بازیهای آسیایی را کسب کند؛ اتفاقی که در شرایط خاص آمادهسازی کاروان اهمیت بیشتری پیدا میکند.
۱۹ طلا در شرایط ویژه؛ فاصله با هدف ۲۵ طلا
احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، سال گذشته هدف ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ را کسب ۲۵ مدال طلا اعلام کرده بود. با ثبت ۱۹ طلا در ناگویا، کاروان ایران برای رسیدن به این هدف اعلامشده، ۶ مدال طلا فاصله داشت.
این عملکرد در شرایطی رقم خورد که ورزش ایران در ماههای منتهی به بازیها با شرایط جنگی و اختلال در روند آمادهسازی مواجه بود. کمیته ملی المپیک نیز پیش از اعزام کاروان از شرایط ویژه اردوها خبر داده بود. ملیپوشان روئینگ، برای نمونه، بخشی از تمرینات خود را به دلیل غیرمتمرکز شدن اردوها در شهرهای مختلف، به شکل انفرادی و حتی در خانه دنبال کردند.
با این حال، کاروان ۳۰۵ نفره ایران در رشتههایی همچون کشتی، وزنهبرداری، تکواندو، ووشو، قایقرانی، دوومیدانی و ورزشهای تیمی به ۱۹ طلا و مجموع ۵۲ مدال رسید.
در کنار بررسی عملکرد کلی کاروان، بررسی وعدههای پیش از اعزام نیز میتواند تصویر دقیقتری از عملکرد فدراسیونها ارائه کند؛ از جمله اینکه پیشبینیهای مطرحشده تا چه اندازه با ظرفیت واقعی رشتهها همخوانی داشته و کدام فدراسیونها بر مبنای برآوردهای واقعبینانه هدفگذاری کردهاند. این موضوع میتواند در تصمیمگیری درباره تخصیص بودجه و برنامهریزی برای رویدادهای آینده مورد توجه وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک قرار گیرد.
