نورنیوز-گروه بین الملل: عبدالباری عطوان، تحلیلگر عرب در روزنامه رأی‌الیوم در سرمقاله‌ای نوشت: رژیم صهیونیستی طی روزهای اخیر مدعی وقوع یک «حمله تروریستی» در داخل کابین پرواز شرکت «فلای‌دبی» شد؛ پروازی که ۱۷۴ سرنشین (شامل ۱۶۶ تبعه صهیونیست) را به مقصد تل‌آویو حمل می‌کرد. بر اساس ادعای تل‌آویو، درگیری میان خلبان و کمک‌خلبان و اقدام وی به زخمی کردن خلبان با هدف ساقط کردن هواپیما صورت گرفت و دخالت سرنشینان مانع از وقوع این فاجعه شد. با این حال، ارزیابی موشکافانه داده‌ها، مجموعه‌ای از تناقضات فاحش را آشکار می‌سازد که فرضیه «صحنه‌سازی اطلاعاتی» رژیم صهیونیستی را تقویت می‌کند:
۱. تناقض‌گویی مکرر در هویت کادر پرواز: رسانه‌ها و مراجع صهیونیستی ابتدا خلبان را روس و کمک‌خلبان را اوکراینی خواندند؛ سپس اعلام کردند خلبان اماراتی و کمک‌خلبان عمانی بوده است و در نهایت مدعی شدند خلبان هندی‌تبار و کمک‌خلبان تبعه عمان است. این تغییر پیاپی روایت‌ها نخستین نشانه کذب بودن ماجراست.
۲. سکوت معنادار ریاض و ابوظبی: علی‌رغم ادعای فرود اضطراری در فرودگاه تبوک و بازداشت متهم در عربستان، تا این لحظه هیچ موضع‌گیری رسمی یا تأییدیه‌ای از سوی دولت‌های امارات یا عربستان سعودی صادر نشده است.
۳. علامت سؤال بزرگ درباره فرود در تبوک: هواپیما هنگام حادثه در آسمان اردن حضور داشت؛ پرسش اینجاست که چرا خلبان به فرودگاه‌های مجاور در اردن نرفت و به جای آن عازم تبوک شد؛ منطقه‌ای که در فاصله بسیار کوتاهی از فرودگاه ایلات در اراضی اشغالی، شرم‌الشیخ مصر و بندر عقبه قرار دارد.
۴. تصادف مشکوک حضور خلبانان ذخیره صهیونیست: حضور هم‌زمان دو خلبان صهیونیست متخصص هدایت همین مدل هواپیما و یک تیم پزشکی در جمع مسافران عادی، شبهه هماهنگی پیشین برای این نمایش را به‌شدت افزایش می‌دهد.
۵. عدم امکان فنی ورود به کابین خلبان: از نظر فنی و مطابق پروتکل‌های امنیتی پس از حوادث ۱۱ سپتامبر، درب کابین از خارج باز نمی‌شود. روایت تل‌آویو مدعی است خلبان چاقوخورده برخاسته و در را برای مسافران باز کرده است؛ در حالی که کمک‌خلبان آسیبی ندیده بود و مانعی پیش روی خود برای مسدود کردن کابین نداشت.
۶. پنهان‌کاری در اعلام هویت متهم: رژیم صهیونیستی نام خلبان هندی‌تبار (اسمیت ماشار) را منتشر کرد، اما با گذشت چند روز هنوز هویت کمک‌خلبان ادعایی با تابعیت عمان را فاش نکرده است.
۷. رد ادعاها از سوی وزیر حمل‌ونقل تل‌آویو: مری رگو، وزیر حمل‌ونقل رژیم صهیونیستی، با ابراز شگفتی از حضور ادعایی یک تبعه عمان در کابین پرواز، اذعان کرد طبق توافق تل‌آویو و ابوظبی، استفاده از کادر پروازی کشورهای مخالف عادی‌سازی روابط در مسیر پروازی میان امارات و فلسطین اشغالی ممنوع است؛ امری که کل سناریوی حضور تبعه عمانی را زیر سؤال می‌برد.
۸. هشدار پیش‌دستانه نتانیاهو: نتانیاهو درست دو روز پیش از ماجرا از احتمال وقوع حملات در آستانه انتخابات پارلمانی سخن گفته بود؛ مسئله‌ای که نشان می‌دهد وی به‌دنبال بهانه‌سازی برای تعویق انتخابات و فرار از شکست سیاسی بوده است.
۹. فقدان سلاح و تجهیزات متناسب با اقدام تروریستی: یسرائیل کاتس، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی مدعی عملیات تروریستی هدفمند شد؛ اما در صحنه ادعایی هیچ اثری از بمب یا سلاح گرم نیست و توضیح داده نشده چاقوی مورد ادعا چگونه از گیت‌های امنیتی فوق‌العاده فرودگاه عبور کرده است.
۱۰. روایت تخیلی فرود با سرعت ۱۵ هزار پا در دقیقه: ادعای ورود مسافران به کابین خلبان هم‌زمان با سقوط پرشتاب هواپیما با نرخ افت شدید، کنترل اوضاع و مهار کمک‌خلبان، فراتر از قوانین فیزیک هوانوردی و بیشتر به فیلم‌نامه‌های تخیلی شباهت دارد.
۱۱. تناقضات «قهرمان ساختگی»: فردی که ادعا شده کنترل هواپیما را به دست گرفته و بلافاصله از سوی نتانیاهو مورد استقبال تبلیغاتی قرار گرفت، رسماً اذعان کرده هیچ‌گونه آموزش رسمی خلبانی ندیده و هدایت هواپیمای مسافربری را تنها از طریق «تماشای ویدیوهای اینترنتی» آموخته است!
عطوان در ادامه به بررسی اهداف رژیم صهیونیستی از اجرای این سناریو پرداخت و نوشت: ارزیابی خطوط رسانه‌ای و اهداف تل‌آویو نشان می‌دهد رژیم صهیونیستی در پی بحران‌های پی‌درپی میدانی در غزه و شکست در دستیابی به اهداف جنگی، تلاش کرد با فاجعه‌نمایی کشته‌شدن فرضی ۱۶۶ صهیونیست، فضای روانی جامعه بین‌المللی را به نفع خود دگرگون کند. هدف دوم، بهانه‌تراشی ساختگی برای توجیه تجاوزات و تهدیدات جدید علیه محور مقاومت و جمهوری اسلامی ایران و در نهایت مهار خشم افکار عمومی جهانی از کشتار بیش از ۷۰ هزار فلسطینی در نوار غزه بود؛ حربه‌ای مسبوق به سابقه در کارنامه اطلاعاتی صهیونیست‌ها که این بار نیز به دلیل تناقضات فاحش با شکست مواجه شد.
پیش از این، رسانه‌های صهیونیستی مدعی شده بودند یک فروند هواپیمای مسافربری متعلق به شرکت هواپیمایی فلای‌دبی که از امارات عازم فرودگاه بن‌گوریون در تل‌آویو بود، در پی درگیری کادر پرواز مجبور به فرود اضطراری در فرودگاه تبوک عربستان سعودی شد. به‌دنبال این واقعه، نهادهای امنیتی و شخص نتانیاهو تلاش کردند این رخداد را یک «عملیات سازمان‌یافته» از سوی عناصر مخالف سازش معرفی کنند؛ رویکردی که حتی با واکنش اعتراضی امارات نسبت به نتیجه‌گیری‌های شتاب‌زده و دروغین تل‌آویو روبه‌رو شد و نشان داد شکاف‌های عمیقی میان واقعیت میدانی و سناریوسازی تبلیغاتی رژیم صهیونیستی وجود دارد.
