نورنیوز-گروه فرهنگی: گورستانهای نقاشیشده اتروسکی در تارکوئینیا ایتالیا، که قدمت آنها به فاصله قرن هفتم تا قرن اول پیش از میلاد بازمیگردد، سالهاست مورد توجه باستانشناسان قرار دارند. نقاشیهای زنده و وضعیت قابل توجه حفظشدگی این مقبرهها، آنها را به یکی از منابع مهم برای شناخت فرهنگ اتروسکها تبدیل کرده است.
اکنون پژوهشگران با استفاده از علم آکوستیک و مدلسازی هوش مصنوعی تلاش کردهاند تجربهای را که بازدیدکنندگان این مقبرهها در دوران باستان داشتهاند، بازسازی کنند.
مائوریتسیو فورته از دانشگاه دوک و ژاکلین اورتولوا از دانشگاه آکسفورد، دو مقبره نقاشیشده متعلق به قرن پنجم پیش از میلاد را بهعنوان نمونه مطالعاتی انتخاب کردند.
پژوهشگران برای بررسی ویژگیهای صوتی این فضاها، صدای ضبطشده دستزدن را در نقاط مختلف مقبره پخش و نحوه انعکاس و طنین صدا را اندازهگیری کردند. آنها سپس این دادهها را در کنار ویژگیهای بصری و معماری مقبرهها مورد بررسی قرار دادند.
آیا معماری مقبرهها برای ایجاد احساسات طراحی شده بود؟
یافتههای این پژوهش نشان میدهد دو مقبره، با وجود نزدیکی زمانی در ساخت، احتمالا تجربههای متفاوتی برای بازدیدکنندگان ایجاد میکردند.
پژوهشگران بر این باورند که مقبرههای اتروسکی شاید تنها محل یادبود و دفن مردگان نبودهاند و ویژگیهای معماری، تصاویر و خصوصیات صوتی آنها میتوانسته تجربهای حسی و محیطی برای افراد زنده ایجاد کند.
فورته و اورتولوا معتقدند معماری این مقبرهها به شکلی ساخته شده بود که میتوانست واکنشهای جسمانی و عاطفی ایجاد کند. با این حال، هنوز مشخص نیست این تأثیرات نتیجه طراحی عمدی معماران بوده یا بهطور طبیعی از هندسه فضا و مصالح بهکاررفته در ساخت مقبرهها به وجود آمده است.
این پژوهش که مقاله آن در «مجله روش و نظریه باستانشناسی» منتشر شده، میتواند نگاه پژوهشگران به معماری تدفینی در جهان باستان را تغییر دهد. اگر مشخص شود معماران اتروسکی عمدا هندسه فضا، تصاویر و ویژگیهای صوتی مقبرهها را برای ایجاد تجربهای خاص طراحی کرده بودند، مفهوم معماری تدفینی در سراسر مدیترانه باستان نیازمند بازنگری جدی خواهد بود.