نورنیوز- گروه فرهنگی: همزمان با روز ملی سینما، رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی، به همراه اتابک نادری، حسین سیفی، مسعود نجفی و حجت طباطبایی با حضور در منزل جمشید هاشمپور، بازیگر پیشکسوت سینمای ایران، با او دیدار و گفتوگو کردند.
این دیدار خیلی زود به مرور خاطرات سالهای دور سینما، از روزهای دشوار فیلمبرداری تا همکاری با چهرههای ماندگار سینمای ایران، تبدیل شد. در این نشست تصاویری از نقشهای ماندگار هاشمپور مرور شد و درباره سکانسهایی صحبت شد که همچنان در حافظه سینمادوستان باقی ماندهاند.
رائد فریدزاده در این دیدار از سکانس عاشقانه پایانی فیلم «مزرعه پدری» به عنوان یکی از عاشقانهترین سکانسهای سینمای ایران یاد کرد و آن را از صحنههای خاص و ماندگار سینمای کشور دانست.
هاشمپور نیز با یادآوری فیلمهای «تاراج» و «یوزپلنگ» از علاقه خود به این آثار گفت و بخشی از مسیر حرفهای خود را در قالب خاطراتی از سالهای فعالیتش در سینما مرور کرد.
بخش دیگری از این گفتوگو به دشواریهای فیلمبرداری در سالهایی اختصاص داشت که امکانات و تجهیزات ایمنی امروز در سینما وجود نداشت. هاشمپور با اشاره به یکی از صحنههای پرخطر فیلم «عقابها» از بدلکاری با هلیکوپتر و حضور مقابل دوربین با طناب و کمترین تجهیزات ایمنی سخن گفت.
او توضیح داد که در یکی از صحنهها قرار بود هلیکوپتر از پشت تپه عبور کند و دوربین لحظه حرکت آن را ثبت کند؛ شرایطی که خطر بروز حادثه در آن وجود داشت، اما صحنه باید اجرا میشد. به گفته هاشمپور، او برای ثبت تنها چند ثانیه تصویر، بیش از هشت بار خطر را به جان خرید.
در ادامه این دیدار، نام زندهیاد ساموئل خاچیکیان نیز مطرح شد. هاشمپور از او به عنوان کارگردانی کاربلد و انسانی خوب یاد کرد؛ کسی که لقب «آریا» را برای او انتخاب کرد و این نام برای سالها با هویت سینمایی او گره خورد.
خاطرات هاشمپور به همکاران قدیمی او نیز رسید و از مجید مظفری، فرهاد قائمیان و فرامرز قریبیان یاد شد. همچنین یاد زندهیاد خسرو شکیبایی گرامی داشته شد؛ بازیگری که قرار بود در فیلم «استشهادی برای خدا» بازی کند اما به دلیل شرایط فیلمبرداری در برف و سرما از پذیرش این نقش خودداری کرد و در نهایت نقش به هاشمپور رسید.
هاشمپور همچنین از دورهای سخن گفت که تراشیدن موی سر و ظاهر متفاوتش به یکی از ویژگیهای شناختهشده او تبدیل شده بود؛ دورهای که شخصیت «زینال بندری» و این ظاهر، با استقبال مخاطبان همراه شد و حتی برای مدتی محدودیتهایی برای ادامه این شکل از حضور او ایجاد شد.
وقتی از هاشمپور درباره محبوبترین اثرش پرسیده شد، او «استشهادی برای خدا» به کارگردانی علیرضا امینی را نام برد؛ فیلمی که به گفته او، به دلیل شرایط گریم، بازی در برف و سرما و دشواریهای اجرای نقش، تجربهای سخت بود. این فیلم برای هاشمپور نامزدی سیمرغ بلورین را نیز به همراه داشت.
در این دیدار، بیش از مرور فیلمها و خاطرات، بر جایگاه جمشید هاشمپور در حافظه چند نسل از مخاطبان سینمای ایران تأکید شد؛ بازیگری که نام و تصویرش برای بسیاری از مردم یادآور بخشی از تاریخ سینمای ایران است.
رئیس سازمان سینمایی نیز با قدردانی از سالها حضور و نقشآفرینی هاشمپور، از خاطراتی که او برای نسلهای مختلف ساخته است تشکر کرد و حضور در کنار این بازیگر پیشکسوت را افتخاری برای خود و سینمای ایران دانست.
اتابک نادری نیز در پایان این دیدار با اشاره به علاقه مردم به هاشمپور گفت که پشت در خانه این بازیگر، همواره نشانههایی از علاقه مردم دیده میشود؛ مردمی که برای دیدار با او آمدهاند، عکس گرفتهاند و خاطرهای تازه از ملاقات با بازیگری ثبت کردهاند که خود، سالهاست بخشی از خاطرات سینمایی آنهاست.