نورنیوز-گروه سیاسی: کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجه مجلس شورای اسلامی در آستانه روز مبارزه با استعمار انگلیس و سالگرد شهادت رئیس علی دلواری با صدور بیانیهای مفصل به بررسی ۱۲۰ سال توطئه و خرابکاری انگلیس در ایران پرداخته و با ارائه شواهد و قرائن تاریخی، بر استمرار سیاستهای خصمانه بریتانیا در قبال ایران تأکید کرده است.
سیاست تاریخی انگلیس در قبال ایران همواره بر حفظ ایران ضعیف بوده است
در این بیانیه تصریح شده است که سیاست بریتانیا در قبال ایران عمدتاً بر حفظ ایرانی ضعیف، اما باثبات و قابل کنترل استوار بوده است؛ بهگونهای که از یک سو منافع و موقعیت بریتانیا را به چالش نکشد و از سوی دیگر، بیثباتی در ایران نیز امنیت ارتباطات، مسیرهای لجستیکی و منافع استعماری این کشور را با خطر مواجه نکند.
در ادامه این بیانیه آمده است که تجربه تاریخی روابط ایران و بریتانیا نشان میدهد سیاست لندن در قبال ایران، متناسب با شرایط و مقتضیات هر دوره تغییر شکل داده، اما برخی مؤلفههای بنیادین آن همواره استمرار داشته است؛ از جمله توجه به اهمیت ژئوپلیتیکی ایران، نگرانی از ظهور یک قدرت منطقهای مستقل و تلاش برای حفظ دسترسی، نفوذ و اهرمهای اثرگذاری در ایران مجموعه این مؤلفهها، در دورههای مختلف، به شکلگیری و استمرار سیاستهای خصمانه انگلیس در قبال ایران منجر شده است.
این بیانیه در ادامه با اشاره به موضوع برنامه هستهای ایران، تأکید میکند که به فاصله کوتاهی از مطرح شدن این موضوع، دامنهای از فشارها و چالشهای سیاسی از سوی کشورهای غربی و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل گرفت. ترور دانشمندان هستهای، اعمال تحریمهای همهجانبه، تلاش برای ایجاد اجماع منطقهای علیه ایران و فشار بر همکاریهای هستهای کشور، از جمله اقداماتی عنوان شده که انگلیس نیز در چارچوب سیاستهای خود علیه برنامه هستهای ایران دنبال کرده است.
چشم طمع انگلیس به تنگه هرمز
در ادامه این بیانیه، به تلاشهای انگلیس برای ایجاد ائتلاف با هدف حضور در تنگه هرمز اشاره شده و آمده است: انگلیس در فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۵، در نشستهای متعدد از جمله نشست مجازی میان انگلیس و ۳۰ کشور در سطح وزرای امور خارجه، نشست مجازی پاریس در سطح وزرای امور خارجه و همچنین نشست افسران نظامی در لندن با عنوان «آزادی دریانوردی»، تلاش کرد ائتلافی را برای بازگشایی تنگه هرمز شکل دهد. بر اساس این بیانیه، برگزاری این نشستها و تلاش برای تشکیل ائتلافی با هدف حضور در تنگه هرمز، اقدامی آشکار در جهت مداخله در این آبراه راهبردی و حمایت از اهداف آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان حمله به ایران ارزیابی شده است.