نورنیوز-گروه اقتصادی: نشریه خلق چین طی روز گذشته و امروز در گزارشی تحلیلی خود، تابآوری اقتصادی این کشور آسیای شرقی دفاع و اعلام کرده است ریسکهای داخلی در حال مهار شدن هستند و پکن همچنان به ایجاد ثبات بیشتر در اقتصاد جهانی کمک میکند.
این گزارشی در شرایطی انتشار یافتند که ضعف تقاضای داخلی و تداوم عدمتوازنهای اقتصادی بر رشد اقتصادی چین در سهماهه دوم تأثیر گذاشته و آمار ماه ژوئیه نیز نشانه چندانی از بهبود نشان نداده است.
براساس گزارش این نشریه چینی که روز گذشته منتشر شد، «در نیمه دوم سال، با آغاز اجرای پروژههای بزرگ و اعمال بهموقع و مؤثر سیاستهای کلان اقتصادی، عملکرد اقتصادی چین همچنان در محدوده معقول باقی خواهد ماند و کشور با موفقیت به اهداف سالانه خود دست خواهد یافت.»
نشریه خلق چین استدلال کرد که تابآوری اقتصادی چین نباید تنها بر اساس شاخصهای کلی و ارقام اصلی ارزیابی شود، بلکه باید کیفیت رشد اقتصادی نیز مورد توجه قرار گیرد.
این نشریه با اشاره به تداوم رشد بخشهای فناوری پیشرفته و تولید تجهیزات، افزود: ریسکهای مرتبط با بخش املاک، بدهی دولتهای محلی و مؤسسات مالی کوچکتر بهصورت نظاممند در حال رسیدگی هستند.
براساس همین، «ریسکها و خطرات پنهان در حوزه اقتصادی بهصورت منظم در حال حلوفصل و مهار شدن هستند» و افزوده شده است که چین خط قرمز جلوگیری از بروز ریسکهای نظاممند را حفظ کرده است.
چین در سهماهه دوم سال جاری میلادی ۴.۳ درصد رشد تولید ناخالص داخلی را گزارش کرد که پایینترین نرخ رشد فصلی از پایان سال ۲۰۲۲ تاکنون محسوب میشود. همچنین خردهفروشی، یکی از شاخصهای اصلی سنجش میزان مصرف، در ماه گذشته تنها ۰.۶ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش یافت.
گزارش این نشریه چاپ پکن پس از آن منتشر شد که وزارت دارایی چین از اقدامات جدیدی برای تقویت هزینهکرد مصرفکنندگان در خرید کالاهای گرانقیمت مانند خودرو و انجام تعمیرات و نوسازی منازل خبر داد و اعلام کرد اقدامات بیشتری نیز در ادامه سال اجرا خواهد شد.
نشریه خلق چین همچنین امروز در گزارشی به روایت موسوم به «شوک چین ۲.۰» پرداخت و در مقابل، پکن را «لنگر ثباتبخش برای زنجیرههای صنعتی و تامین جهانی» توصیف کرد که به عملکرد روان اقتصاد جهان کمک میکند.
این نشریه همچنین تاکید کرد که قدرت چین در حوزه انرژیهای نو به این کشور کمک کرده است، واردات نفت خود را کاهش دهد و در دورهای که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران عرضه جهانی نفت خام را محدود و هزینه مواد اولیه را افزایش داده، فشار بر بهای جهانی نفت را کاهش دهد.