نورنیوز-گروه بینالملل: پیشتازی حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت با ۲۴ کرسی در برابر ۲۳ کرسی لیکود، در ظاهر تنها یک اختلاف یککرسی است؛ اما در فضای سیاسی اسرائیل، چنین فاصلهای میتواند حامل پیامی بسیار بزرگتر باشد. تازهترین نظرسنجی شبکه «کان» نشان میدهد حزب تازهتأسیس آیزنکوت اکنون توانسته لیکود نتانیاهو را پشت سر بگذارد؛ آن هم در شرایطی که جامعه اسرائیل پس از سالها جنگ و بحران امنیتی، با پرسشهای جدی درباره آینده مواجه است.
برای نتانیاهو، مشکل فقط عملکرد انتخاباتی لیکود نیست؛ کارنامه جنگی او به بخشی از مسئله انتخاباتی تبدیل شده است. جنگ غزه، تداوم بحران انسانی و هزینههای سنگین سیاسی و امنیتی آن، فشار بر دولت اسرائیل را افزایش داده و حتی تصمیمهای مربوط به آینده جنگ و غزه را به موضوعی انتخاباتی تبدیل کرده است. گزارشهای اخیر نیز نشان میدهد نتانیاهو در آستانه انتخابات با تصمیمهایی روبهروست که میتواند مستقیماً بر آینده سیاسی او اثر بگذارد.
جنگ با ایران؛ وقتی میدان نبرد به اقتصاد جهان رسید
اما پرونده نتانیاهو به غزه محدود نمیشود. ورود اسرائیل به جنگ مستقیم با ایران در چارچوب عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل، معادله امنیتی منطقه را از یک بحران محدود به رویاروییای با تبعات جهانی تبدیل کرد. در پاسخ، حملات موشکی ایران عمق سرزمینی اسرائیل، از جمله مناطق شهری و زیرساختی را هدف قرار داد و نشان داد که جنگ دیگر صرفاً در جغرافیای غزه یا مرزهای شمالی اسرائیل تعریف نمیشود. تحلیلهای منطقهای نیز از خسارات و تلفات ناشی از حملات ایران در اسرائیل و حمله به زیرساختهای منطقه خبر دادهاند.
پیامد مهمتر، گسترش دامنه بحران به تنگه هرمز بود؛ شاهراهی که پیش از جنگ حدود یکپنجم نفت و گاز طبیعی مایع جهان از آن عبور میکرد. اکنون کاهش شدید تردد کشتیها، افزایش ریسک بیمه و حملونقل و جهش قیمت انرژی، بحران را از خاورمیانه به بازارهای جهانی منتقل کرده است. رویترز در ۱۹ اوت گزارش داد تردد کشتیهای حامل کالا در هرمز بهشدت کاهش یافته و قیمت نفت نیز تحت تأثیر نااطمینانیهای ناشی از وضعیت تنگه افزایش یافته است.
رأی اسرائیلیها؛ حساب جنگ بالاخره روی میز آمد؟
از این منظر، یک کرسی بیشتر یاشار را باید در متن بزرگتری خواند. نتانیاهو طی سالهای اخیر تلاش کرده جایگاه خود را بر پایه «امنیت» تثبیت کند؛ اما اکنون همین حوزه میتواند به نقطه آسیبپذیری او تبدیل شود. اگر جنگ نتوانسته امنیت پایدار ایجاد کند، بلکه در کنار بحران غزه، اسرائیل را وارد رویارویی مستقیم با ایران و سپس بحران گسترده هرمز کرده باشد، طبیعی است که بخشی از افکار عمومی درباره هزینه و دستاورد این مسیر پرسش کند.
البته یک نظرسنجی بهتنهایی سرنوشت انتخابات را تعیین نمیکند و اختلاف یک کرسی نیز بسیار شکننده است. حتی نتایج نظرسنجیهای مختلف در روزهای اخیر نوسان داشته و در برخی مقاطع لیکود دوباره به صدر بازگشته است.
با این حال، پیام سیاسی روشن است: جنگی که قرار بود قدرت بازدارندگی اسرائیل را تثبیت کند، اکنون به یکی از محورهای ارزیابی عملکرد نتانیاهو تبدیل شده است. از غزه تا تلآویو و از تلآویو تا هرمز، هزینههای یک راهبرد جنگمحور دیگر فقط در میدان نظامی محاسبه نمیشود؛ بخشی از این صورتحساب اکنون به پای صندوق رأی منتقل شده است. و اگر این روند ادامه پیدا کند، پرسش اصلی انتخابات دیگر فقط این نخواهد بود که «چه کسی امنیت اسرائیل را تضمین میکند؟»؛ بلکه این خواهد بود که چه کسی اسرائیل را از چرخه جنگی که خود به بحرانهای بزرگتر پیوند خورده، خارج خواهد کرد؟