نورنیوز-گروه اجتماعی: غلامرضا رضایی فر روز سهشنبه افزود: بسیاری اوقات تا درگیر موضوعی نشویم، ضرورت آن را حس نمیکنیم به طور مثال تا پزشکی بیمار نشود درد بیمار را درک نمیکند؛ در مورد مناسبسازی نیز باید خود را جای افراد دارای محدودیت حرکتی یا حسی بگذاریم.
وی تصریح کرد: در موضوع مناسبسازی بیشتر به افراد دارای محدودیت جسمی و حرکتی توجه میکنیم درحالیکه افرادی با محدودیتهای حسی مانند نابینایان، ناشنوایان و کم شنوایان نیز هستند که در قانون برای آنها نیز رعایت اصول مناسبسازی، پیشبینی شده است. با تمام نواقص در حوزه مناسبسازی در سطح شهر، خطوط راهنمای نابینایان در بسیاری از پیادهروها مشاهده میشود اما همین اقدامات برای ناشنوایان اصلا رعایت نمیشود چون یک ناشنوا در ظاهر کاملا سالم است و اطرافیان به نیازهای ویژه او توجهی نمیکنند.
رئیس دبیرخانه پیگیری و هماهنگی مناسبسازی کشور گفت: مثلا یک ناشنوا در شلوغی مترو و اتوبوس اگر به مقصد برسد و ایستگاه مربوطه اعلام شود، او نمیشنود اما اگر سیستم دیداری آنجا باشد، فرد ناشنوا میتواند با دیدن نوشته، متوجه رسیدن به مقصد شود. یا به طور مثال ما میتوانیم به راحتی با خطوط امدادی ۱۱۵ یا ۱۲۵ تماس بگیریم اما نابینا و ناشنوا نمیتوانند که البته برای ناشنوایان در این زمینه، اقداماتی در حال انجام است و به نتیجه هم خواهد رسید.
رضایی فر افزود: بسیاری مسائل در حوزه مناسبسازی وجود دارد که ممکن است به آن بیاعتنا باشیم و آن را به عدم اجرای قانون ربط دهیم. به عنوان نمونه سرویس بهداشتی با آرم بزرگ ویلچر و رمپ ویژه در پارکی ساخته شده، اما هنگام مراجعه در آن قفل است.
وی با بیان اینکه تشکلها و افراد دارای معلولیت، بهترین مطالبهگران در حوزه مناسبسازی هستند، اضافه کرد: یک تشکل در یکی از شهرستانها موفق شد در حوزه مناسبسازی دو مجتمع بزرگ درمانی و تجاری که پایان کار گرفته بودند، ورود کند و این مجتمعها از سوی دادستانی بسته شد و بازسازی آنها انجام شد.
رئیس دبیرخانه پیگیری و هماهنگی مناسبسازی کشور تاکید کرد: در حوزه مناسبسازی، پیگیری قانونی و فرهنگسازی توامان باهم باید باشد. فرهنگسازی باید در مناسبتهایی مانند روز معلولان پررنگ شده و نیازهای اقشار دارای محدودیت برای مسئولین اطلاع رسانی شود.
لزوم آموزش فرهنگ مناسبسازی از دوران کودکی
رضاییفر با تاکید بر ضرورت گنجاندن موضوع مناسبسازی در محتواهای درسی از سن کودکی خاطرنشان کرد: ماده ۱۱ آیین نامه اجرایی قانون حمایت از حقوق معلولان، سه وزارتخانه علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و آموزش و پرورش را مکلف کرده است که موضوع مناسبسازی را متناسب با هر دوره تحصیلی در سرفصل ها و محتوای درسی لحاظ کنند. اگر این موضوع حتی از سنین پیشدبستانی در محتواهای درسی قرار گیرد، افراد از سن کودکی یاد میگیرند که معلولان و افراد دارای محدودیتهای حسی و حرکتی نیز از افراد جامعه هستند و نیازهای ویژهای دارند که باید به آنها توجه کرد.
وی گفت: در سطح دبیرستان و دانشگاه و رشتههای تخصصی مانند مهندسی و پزشکی نیز لازم است نیازهای ویژه معلولان مدنظر قرار گیرد. متاسفانه ماده ۱۱ آیین نامه اجرایی قانون حمایت از حقوق معلولان به رغم پیگیریها هنوز تحقق پیدا نکرده است؛ این ماده قانونی تا مراحلی پیش میرود اما با تغییر مسئولان متوقف میشود و دوباره نقطه سر خط.
پارک خودروهای غیرمعلولان در جایگاه ویژه؛ تخلفی که جدی گرفته نمیشود
رضاییفر افزود: در حوزه مناسبسازی، در کنار قانون، آگاهسازی و درک ضرورت نیز اهمیت دارد. به طورمثال اکنون در محل پارک خودرو ویژه معلولان تا ۹۰ درصد خودروهایی با پلاک غیرمعلول، پارک میشود؛ مردم می دانند که آن محل، ویژه معلولان است اما پارک میکنند و پلیس هم برخورد نمیکند. اگر پلیس چندبار برخورد کند این ضرورت حس می شود. این بی اعتنایی در حالی صورت میگیرد که اگر مثلا خودرویی دوبله پارک کند، فورا جریمه می شود؛ باید این ضرورت حس شود که پارک در محل خودروی معلولین نیز یک نوع تخلف است.