نورنیوز-گروه بین الملل: سفیر جدید عراق که به تازگی نسخه ای از اعتبارنامه خود را تقدیم سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران کرد، در این یادداشت که در خبرگزاری عراق(واع) منتشر شده است، نوشت:
با آغاز مسئولیت خود بهعنوان سفیر جمهوری عراق در جمهوری اسلامی ایران، مفتخرم که نماینده کشورم در کشوری باشم که روابط آن با عراق، ریشه در تاریخ و جغرافیا دارد و بر پیوندهای عمیق انسانی، فرهنگی و دینی استوار است. این مناسبت، فرصتی است تا بار دیگر بر نگاه عراق به روابط خود با همسایگان منطقهای، بهویژه جمهوری اسلامی ایران، تأکید کنم؛ روابطی که بر پایه حسن همجواری، احترام متقابل و منافع مشترک بنا شده است.
تجربههای گذشته نشان داده است که ثبات منطقه تنها از مسیر همکاری، گفتوگو و اعتمادسازی میان کشورهای آن تحقق مییابد و توسعه اقتصادی، پایدارترین مسیر برای تحکیم امنیت و ثبات بهشمار میرود. بر همین اساس، عراق محیط پیرامونی خود را عمق راهبردی و شریک اصلی در ساختن آیندهای شکوفاتر برای ملتهای منطقه میداند.
در سالهای گذشته، روابط عراق و ایران در حوزههای مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، بر پایه میراث تاریخی و پیوندهای عمیق مردمی، رشد و توسعه قابل توجهی داشته است. امروز نیز این روابط ظرفیتهای گستردهای برای ورود به مرحلهای پیشرفتهتر دارد؛ مرحلهای که بر گسترش مشارکتهای اقتصادی، تشویق سرمایهگذاری، توسعه مبادلات تجاری، تقویت پروژههای اتصال، حملونقل و انرژی استوار بوده و منافع متقابل دو کشور را تأمین کند.
در عین حال، عراق همچنان سیاست خارجی متوازن خود را دنبال میکند؛ سیاستی که بر اصول و منافع ملی استوار است، بر گشودگی نسبت به همه کشورها، پرهیز از ورود به سیاست بلوکبندیها و تلاش برای نزدیک کردن دیدگاههای برادران و دوستان تکیه دارد؛ زیرا عراق بر این باور است که گفتوگو بهترین راه برای حل اختلافات و همکاری منطقهای، تضمین واقعی امنیت و ثبات منطقه است.
بر همین مبنا، عراق از سرمایه قابل توجهی در حوزه قدرت نرم برخوردار است؛ سرمایهای که بر جایگاه تمدنی، روابط تاریخی و پیوندهای اجتماعی، فرهنگی و دینی آن با محیط پیرامونی استوار بوده و این کشور را برای ایفای نقشی مثبت در حمایت از ثبات و تقویت تفاهم منطقهای شایسته میسازد.
در این میان، روابط با جمهوری اسلامی ایران در صدر اولویتهای عراق قرار دارد؛ زیرا این روابط از اهمیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ویژهای برخوردار است. از این رو، مأموریت من در تهران، توسعه روابط دوجانبه بر اساس چشماندازی روشن از سوی عراق است؛ چشماندازی که بر احترام متقابل، عدم مداخله در امور داخلی یکدیگر و گسترش حوزههای همکاری بهگونهای که منافع دو کشور و دو ملت دوست را تأمین کند، استوار است.
در همین چارچوب، سفر قریبالوقوع علی الزیدی، نخستوزیر جمهوری عراق، به تهران از اهمیت ویژهای برخوردار است. این سفر بیانگر اهتمام عراق به توسعه روابط دوجانبه، گسترش افقهای شراکت، تقویت هماهنگی در موضوعات مورد اهتمام مشترک و همچنین تأکیدی بر تداوم رویکرد عراق مبتنی بر گفتوگو، تعامل سازنده و اعتمادسازی است.
عراق طی سالهای اخیر توانسته است با تحکیم نهادهای دولتی، اتخاذ سیاست خارجی متوازن و بهرهگیری از روابط منطقهای و بینالمللی در خدمت توسعه و ثبات، جایگاه منطقهای و بینالمللی خود را تقویت کند؛ امری که این کشور را به شریکی قابل اعتماد و بازیگری توانمند در ایجاد پلهای ارتباطی میان طرفهای مختلف تبدیل کرده است.
قدرت روابط عراق و ایران تنها به مناسبات رسمی محدود نمیشود، بلکه بر عمق پیوندهای میان دو ملت نیز استوار است؛ پیوندهایی که از میراث مشترک تمدنی و ارزشهای انسانی، فرهنگی و دینی ریشه میگیرند. این روابط در مناسبتهای مختلف، بهویژه در همبستگیهای انسانی، بهروشنی نمود یافته است. از مهمترین جلوههای آن، مشارکت گسترده مردم عراق در مراسم تشییع مرجع شهید آیتالله سید علی خامنهای که در عراق برگزار شد، بود؛ حضوری که بازتابدهنده احساس احترام، قدردانی و عمق ارتباط مردمی میان دو کشور بهشمار میرفت.
همچنین، زیارت اربعین هر سال، یکی از برجستهترین جلوههای این نزدیکی است؛ رویدادی که مفاهیم برادری، همبستگی، همیاری و پیوندهای تمدنی را به نمایش میگذارد و نشان میدهد که روابط عراق و ایران تنها بر پایه منافع مشترک شکل نگرفته، بلکه از پشتوانهای عمیق مردمی، اجتماعی و فرهنگی برخوردار است که به آن تداوم و ویژگی خاص میبخشد.
آینده روابط عراق و ایران باید بر پایه بهرهگیری از ظرفیتها و عناصر مشترک قدرت، توسعه همکاریهای اقتصادی و فرهنگی و تقویت گفتوگوی سیاسی بنا شود؛ بهگونهای که منافع دو ملت را تأمین کرده و به تحکیم امنیت و ثبات منطقهای یاری رساند. این همان پیامی است که در مقام نماینده جمهوری عراق در تهران با خود به همراه دارم؛ پیامی که بر این باور است حسن همجواری صرفاً یک اصل در سیاست خارجی نیست، بلکه یک انتخاب راهبردی برای ساختن آیندهای باثباتتر و شکوفاتر برای سراسر منطقه است.