نورنیوز-گروه اجتماعی: دکتر «جاناتان گاور»، جراح قلب در مرکز بیمارستانی «مدستار واشنگتن» در این باره گفت: در این حالت، خون به درون این فضا جریان مییابد و باعث میشود لایههای دیواره آئورت از هم جدا شوند؛ پدیدهای که به آن «دایسکشن» (یا پارگی لایهای) آئورت میگویند.
دکتر گاور افزود: این اتفاق ممکن است در هر نقطهای از مسیر آئورت از محل اتصال آن به قلب تا سایر بخشهای آن، رخ دهد. بسته به محل وقوع، لایههای آئورت میتوانند در هر یک از دو جهت از هم جدا شوند. این وضعیت یک فوریت جراحی واقعی محسوب میشود.
دایسکشن آئورت میتواند موجب کاهش خونرسانی به اندامها یا باعث پارگی کامل آئورت شود که شریان اصلی بدن است.
این عارضه میتواند مرگبار باشد و بیشترین خطر مرگومیر آن در همان ساعات اولیه بروز میکند. تقریباً ۴۰ درصد از مبتلایان به این عارضه قلبی بلافاصله جان خود را از دست میدهند و در صورت عدم درمان، خطر مرگ با گذشت هر ساعت، چهار درصد افزایش مییابد.
علائم دایسکشن آئورت چیست؟
علامت شاخص دایسکشن (پارگی لایههای) آئورت، درد ناگهانی و شدید در قفسه سینه یا قسمت بالایی کمر است؛ دردی که اغلب به صورت احساس «پاره شدن» توصیف میشود. اگر فردی دچار درد شدید در قفسه سینه یا قسمت بالایی کمر شد، باید فوراً به مراکز درمانی مراجعه کند.
سایر علائم شامل درد شکم یا معده، افت فشار خون، تنگی نفس، دشواری در صحبت کردن یا راه رفتن، از دست دادن بینایی و نبض سریع یا ضعیف است.
علل این عارضه چیست و چه کسانی در معرض خطر قرار دارند؟
به گزارش «وری ول هلث»، اگرچه علل دایسکشن آئورت میتواند متفاوت باشد اما برخی از عوامل مؤثر شامل بیماریهای التهابی، فشار خون بالا یا سابقه خانوادگی ابتلا به این عارضه هستند. دایسکشن آئورت ممکن است در حدود ۲ نفر از هر ۱۰ هزار نفر رخ دهد؛ اگرچه این عارضه میتواند هر کسی را درگیر کند اما اغلب در مردان ۴۰ تا ۷۰ ساله مشاهده میشود.
افرادی که دارای کلسترول بالا، التهاب عروق یا سابقه استعمال دخانیات هستند و یا کسانی که دچار آسیب فیزیکی (تروما) منجر به صدمه به آئورت شدهاند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دایسکشن آئورت باشند.
رسوبات چربی یا کلسیم که به عنوان تصلب شرایین شناخته میشوند و همچنین اختلالات ژنتیکی مؤثر بر بافت همبند بدن نیز میتوانند در بروز این عارضه نقش داشته باشند.
این عارضه چگونه درمان میشود؟
بر اساس محل پارگی، دو نوع اصلی برای دایسکشن آئورت وجود دارد. دایسکشن نوع A که شایعترین و شدیدترین نوع آن است، شامل پارگی در بخش صعودی آئورت میشود و میتواند تا ناحیه شکم امتداد یابد. دایسکشن نوع B نیز که میتواند تا شکم گسترش یابد، پارگی در بخش نزولی آئورت است.
روش درمانی به محل دایسکشن بستگی دارد.
گاور گفت: دایسکشن نوع A از بخش صعودی آئورت آغاز میشود و میتواند کل آئورت را درگیر کند. درمان این نوع، جراحی فوری برای تعویض آئورت است. دایسکشن نوع B را میتوان با روشهای دارویی و از طریق کاهش ضربان قلب و فشار خون درمان کرد؛ با این حال، مواردی وجود دارد که همچنان به جراحی نیاز است، برای مثال زمانی که علائمی از خونرسانی ناکافی به اندامها مشاهده شود.
همچنین داروهایی برای کاهش فشار خون وجود دارد اما مصرف آنها بهتنهایی درمان عارضه دایسکشن محسوب نمیشود. با این حال، افراد میتوانند با پایش فشار خون و سطح کلسترول خود، خطر ابتلا به دایسکشن را کاهش دهند.