نورنیوز-گروه اجتماعی: اختلال افسردگی حاد، شایعترین مشکل سلامت روان در جهان است که صدها میلیون نفر را در برههای از زندگی خود تحت تأثیر قرار میدهد. حتی بدتر از آن، تعداد قابل توجهی از آنها قادر به یافتن درمانهایی نیستند که برای آنها مؤثر باشد. این بدان معناست که رویکردهای جدید، خیلی ضروری و فوری مورد نیاز هستند.
تحقیقات جدید منتشر شده در مجله JAMA Network Open توسط تیمی به رهبری دانشگاه قطب شمال نروژ شواهد بیشتری ارائه میدهد که «تحریک متناوب تتا برست»(iTBS) میتواند یک گزینه واقعاً مؤثر باشد.
این درمان در حال حاضر در حال استفاده است، اما این مطالعه آن را در برابر یک درمان ساختگی یا دارونما آزمایش کرد، چیزی که قبلاً به طور گسترده برای پروتکلهای iTBS یک بار در روز انجام نشده است.
این نوع مقایسه کنترلشده باید نشانگر واقعیتری از مزایای واقعی درمان باشد.
مهمترین یافته این است که بیمارانی که iTBS دریافت کردند، واقعاً بهبودهایی در نمرات علائم افسردگی خود نشان دادند. با این حال با ادامه آزمایش، نتایج جالبی برای افرادی که تحت درمان دارونما بودند نیز مشاهده شد.
محققان در مقاله منتشر شده خود نوشتند: در این کارآزمایی بالینی تصادفی روی بزرگسالان مبتلا به اختلال افسردگی حاد، یک برنامه ثابت ۱۰ جلسهای iTBS یک بار در روز منجر به کاهش بیشتر علائم افسردگی ارزیابی شده توسط پزشک در طول مرحله درمان نسبت به گروه کنترل شد.
البته بعداً اوضاع کمی تغییر کرد. روش iTBS با استفاده از یک سیمپیچ فشرده شده روی سر بیمار کار میکند که میدانهای مغناطیسی متمرکز را از طریق جمجمه منتقل میکند و نورونها را در قشر پیشپیشانی خلفی-جانبی که بخشی از مغز است که با خلق و خو و عملکرد اجرایی مرتبط است، فعال میکند.
این مطالعه شامل ۷۳ بزرگسال مبتلا به افسردگی حاد بین ۲۲ تا ۶۵ سال بود. آنها به دو گروه تقسیم شدند؛ ۴۱ نفر تحت درمان iTBS قرار گرفتند، در حالی که ۳۲ نفر دیگر تحت روشی قرار گرفتند که به نظر میرسید یکسان است، اما از یک سیمپیچ اصلاحشده استفاده میکردند که قادر به رسیدن به مغز نبود.
نکته مهم این است که iTBS را میتوان به راحتی جعل کرد و گروه دارونما همان فشار را روی سر خود احساس میکردند و همان صداهای ضربه را میشنیدند.
محققان توضیح میدهند: سیمپیچ ساختگی از نظر پیکربندی سیمپیچ متفاوت است، به طوری که یک حلقه معکوس شده است و منجر به یک میدان مغناطیسی پراکنده و ضعیف میشود که توسط محافظ داخلی بیشتر کاهش مییابد. در نتیجه، میدان القایی برای تحریک قشر مغز کافی نیست، در حالی که تحریک احساسات شنوایی و پوست سر را حفظ میکند.
پس از ۵ و ۱۰ روز درمان روزانه، گروه iTBS بر اساس مصاحبه با پزشکان، نمرات افسردگی به طور قابل توجهی بهتری را در مقایسه با گروه دارونما نشان داد. با این حال، تفاوت کمی در علائم گزارش شده توسط خود افراد وجود داشت.
درمان پس از ۱۰ روز برای همه شرکتکنندگان متوقف شد. چهار هفته بعد، هنگام پیگیری داوطلبان، محققان دریافتند که گروه iTBS در نمرات افسردگی بالینی خود ثابت ماندهاند و گروه دارونما نیز به این سطح رسیده و به طور متوسط بهبود مشابهی را نشان داده است. این ممکن است عجیب به نظر برسد، اما قبلاً نیز اتفاق افتاده است.
محققان میگویند: کاهش قابل توجه علائم در گروه ساختگی با شواهد قبلی مطابقت دارد که نشان میدهد TMS ساختگی از نظر فیزیولوژیکی بیاثر نیست، اما ممکن است شامل عوامل غیر اختصاصی مانند تأثیرات مرتبط با انتظار، حسی و زمینهای باشد که در بهبود علائم نقش دارند.
این یافتهها به متخصصان زمینه مفیدی در مورد iTBS میدهد؛ اینکه دستاوردهای کوتاهمدت قطعاً امکانپذیر است، اما ممکن است پس از توقف درمان به همان شکل ادامه نیابد.
این مطالعه از دیدگاه دارونما نیز جالب است. مشخص نیست چه چیزی باعث بهبود در اینجا شده است، اما ممکن است تقویت روانی و تفکری که آنها تحت درمان قرار گرفتهاند به شرکتکنندگان کمک کرده باشد.
همچنین به این معنی است که آزمایشهای آینده باید از نظر مدت زمان ماندگاری، نحوه مقایسه درمانها با گروههای کنترل و مدت زمان باقیمانده تا بررسی نهایی پیگیری، به دقت تنظیم شوند.
محققان میگویند: از دیدگاه بالینی، این یافتهها اهمیت مدت زمان درمان و پیگیری را هنگام تفسیر پاسخ بالینی برجسته میکنند. مدت زمان درمان ممکن است نتایج را شکل دهد، همچنین دورههای درمانی ثابت و کوتاه که به طور بالقوه بهبود علائم را تسهیل میکنند.
این پژوهش در مجله JAMA Network Open منتشر شده است.