تقدیم به فرزند رشیدم محسن حججی
سلام، خوش آمدی دلاور!
پرگشودگان عرش الهی، خوش پرواز و وقت شناسند و تو که سیمرغ آرزوهای مردان مرد شدی با آمدنت ،حرمت محرم و تقدس دفاع و شکوه وداع را هشیارانه بر یک محمل نشاندی.
هنوز صدای قرآن می آید، هنوز شفق عاشقی سرخ است، هنوز مردان مرد چنان می روند که در بدرقه شان دنیای شیفتگان ،لنگ لنگان طریق حسرتند.
شعبده عاشقی را هریک به اشارتی معنا می کنند ،برخی با زمزمه ی انا العباس اوج می گیرند ، گروهی مشق ام الوهب میکنند
و آن دیگران عروس حنضله اند انگار.
1400 سال محمدانه زیستن را به یک جوانی پیمودن کار آسانی نیست، مگر حسینی باشی و درس آموز مکتب زینب .
استواری نگاهت به گاه گام نهادن در قربانگاه ، سربلندمان کرد، چون بلندای قامت سرو نشانت.
رویمان سفید شد به پرگشودنت به پروازت، به اوج گرفتنت، به همخانگیات با شهیدان و شاهدان طریق عاشقی و طریقت نامیرای آزادگی و ظلم ستیزی
سماع بی سر و دستت در صحرای شام، برادری عباس و پسری علی اکبر را به رخ کشید و نوای پدرانگیت، سر به سر راز عاشقی شد با سر و همسر...
علمدار جوان کاروان حسین!
به دستهایت قسم، به سرت، به سینه ات، به قدمهایت به جگرت به غیرتت، شرفت، پاره پاره های در صحرا مانده ات، به عطر حنجرت ، به خون سرخ حسین که عاشورا تا عاشورا می جوشد و آرام نمی گیرد، به جان آسمانیت قسم، به جان آسمانی برادران شهیدم و به حیات جاودانه ات، حق نمی میرد، ظلم پا نمی گیرد، ماه پشت ابر نمی ماند و چون تو ظهور کرده ای، خورشید جاودانگی بی غروب، طلوع در طلوع خواهد ماند، خواهد ایستاد و تاریکی را برخواهد چید...
فرزند رشیدم
محسن عزیز
شاخسار پر شکوفه جهاد عاشقانه!
رزم عارفانه ات، پژواک فریاد نسل شیربچه های خمینی، انقلابی های بی آرام و مبارزان قسم خورده و مقاومان خستگی ناپذیربود وشنیدیم که گفتی: عشق که از\" سر\" گذشت چه یک وجب چه صد وجب.
همه دیدند ،نه به چشم سر که با دیده دل: مردانی از تبار عاشورا هنوز علی اکبر می دهند تا سر حسین بر بلندای نیزه سلامت باشد.
اهلا بابا،
خوش آمدی رفیق
دل قوی دار جان دل
این راه بی کناره ، پر رهرو وبی سکون است.
بر آن مرام حسینی تعظیم، بر این آستان زینبی سلام، رایه العباس بلند، عاشقی گوارای وجودت !
علی شمخانی