پایانِ یک رویا در ثانیه های آخر؛ ایران با حسرت از جام جهانی خداحافظی کرد

نورنیوز-گروه ورزشی: دنیای فوتبال گاهی بی‌رحم‌تر از آن است که تصور می‌کنیم.  از شب گذشته میلیون ها ایرنی همراه با ملی پوشان چشم به بازی غنا و کرواسی دوختند تا شادی کی روش با پیروزی دراین دیدار سند صعودایران را امضا کند اما این کرواسی بود که با نتیجه 2 بر یک به پیروزی رسید. اما این تنها امید ایران نبود . دیدار دو تیم ازبکستان و کنگو هم می توانست صعود ایران را رقم بزند اما ازبک ها با نتیجه 3 بر یک شکست خوردند. اما بامداد امروز، ایران در حالی که تنها چند دقیقه تا تاریخ‌سازی و صعود به جمع ۳۲ تیم نهایی فاصله داشت، شاهد فرو ریختن دیوارهای امید خود در کیلومترها دورتر بود. بازی الجزایر و اتریش که 3 بر 3 به پایان رسید، برای ایرانیان نه فقط یک مسابقه تماشایی، که حکم «صعود یا سقوط» را داشت. تا دقیقه ۹۰، پیروزی الجزایر به معنای باز شدن درهای مرحله حذفی به روی ایران بود. میلیون‌ها قلب در ایران با هر حمله الجزایر می‌تپید و با هر دفع توپ از سوی اتریش، نفس‌ها در سینه حبس می‌شد.

اما تقدیر، سناریویی تلخ را برای فوتبال ایران نوشته بود. در حالی که شمارش معکوس برای به صدا درآمدن سوت پایان بازی در جریان بود، اتریش در آخرین دقایق وقت‌های تلف‌شده به گل سوم و تساوی دست یافت. این گل، نه تنها شادی اتریشی‌ها، بلکه تیر خلاصی بود بر پیکر نیمه‌جان امیدهای ایران. در یک چشم برهم زدن، تمامی محاسبات تغییر کرد و تیم ملی ایران که با نمایش‌های درخشان خود در مرحله گروهی، تحسین کارشناسان را برانگیخته بود، در عین شایستگی و با حسرت فراوان، از گردونه رقابت‌ها کنار رفت. این حذف، بدون شک یکی از دردناک‌ترین لحظات در تاریخ حضور ایران در ادوار جام جهانی است.

دومینوی ناکامی؛ وقتی بخت از تیم ملی روی برگرداند

مشکل اصلی تنها در نتیجه بازی اتریش نبود؛ بلکه یک «اثر دومینوی» مخرب، تمامی مسیرهای صعود را مسدود کرد. پیروزی شگفت‌انگیز و دور از انتظار جمهوری دموکراتیک کنگو مقابل ازبکستان، جدول تیم‌های سوم را به کلی دگرگون کرد. ازبکستان که به عنوان یکی از نمایندگان آسیا، در ابتدای بازی با گل الدار شومورودوف پیش افتاده بود، در نیمه دوم با نمایشی غیرمنتظره فرو ریخت. کامبک تاریخی کنگو و پیروزی ۳-۱ آن‌ها، باعث شد تا کنگو با ۴ امتیاز به عنوان یکی از بهترین تیم‌های سوم راهی مرحله بعد شود.

اگر ازبکستان می‌توانست آن تک‌گل را حفظ کند یا حداقل به تساوی برسد، ورق برای ایران برمی‌گشت. اما ناتوانی ازبک‌ها در کنترل بازی و نمایش درخشان «پلنگ‌های کنگو» در ورزشگاه آتلانتا، ضربه نهایی را به پیکر امیدهای ایران وارد کرد. این یک بازی پیچیده ریاضی بود که در نهایت به نفع آفریقایی‌ها و به ضرر فوتبال ایران تمام شد. حالا نه تنها ایران، بلکه کره جنوبی نیز قربانی همین تغییرات در جدول تیم‌های سوم شد تا مشخص شود جام جهانی ۲۰۲۶، تورنمنت شگفتی‌های غیرمنتظره است.

از تساوی بی‌حاصل در گروه K تا اقتدار انگلیسی‌ها

در دیگر سو، رقابت‌های گروه K شاهد نبردی تاکتیکی میان کلمبیا و پرتغال بود. تساوی ۰-۰ دو تیم، هرچند برای کلمبیا حکم صدرنشینی را داشت، اما پرتغالِ کریستیانو رونالدو را در جایگاه دوم قرار داد. این نتیجه باعث شد تا رویای تقابل احتمالی مسی و رونالدو در مرحله یک‌چهارم نهایی به باد برود و این دو اسطوره فوتبال جهان تنها در صورت رسیدن به فینال ممکن است با هم روبرو شوند. دیوگو کاستا، دروازه‌بان پرتغال، با شش مهار موفق، ستاره بی چون و چرای این بازی بود، اما در نهایت هیچ‌کدام از دو تیم نتوانستند به گل دست یابند.

در گروه L نیز انگلیس با هدایت توماس توخل، اقتدار خود را به رخ کشید. آن‌ها با دو گل جود بلینگام و هری کین، پاناما را شکست دادند تا با هفت امتیاز به عنوان صدرنشین صعود کنند. هری کین با این گل، عنوان بهترین گلزن تاریخ انگلیس در جام جهانی را از آن خود کرد. پاناما نیز که بدون امتیاز و بدون گل‌زده جام را ترک کرد، تبدیل به یکی از ضعیف‌ترین تیم‌های تورنمنت شد تا تفاوت سطح تیم‌های بزرگ با مدعیان درجه دو بیش از پیش نمایان شود.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ تورنمنتی که به قلب ایران خنجر زد

حذف ایران از جام جهانی، تنها پایان یک حضور فوتبالی نبود؛ بلکه پایان‌بخش فصلی بود که بسیاری از هواداران امیدوار بودند با صعود به مرحله حذفی رنگ دیگری به خود بگیرد. نسل فعلی تیم ملی ایران، ترکیبی از استعدادهای ناب و تجربه بود که می‌توانست در مراحل بالاتر نیز حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد. اما قانونِ بی‌رحمِ «تفاضل گل» و «نتایج سایر گروه‌ها»، رؤیاها را در نطفه خفه کرد.

حالا کاروان ایران باید جام جهانی را ترک کند؛ تورنمنتی که با امیدهای فراوان آغاز شد و با حسرتی عمیق به پایان رسید. اگرچه بازی‌های زیبای تیم ملی در یادها خواهد ماند، اما این حذف در دقیقه ۹۰ مقابل چشمان میلیون‌ها بیننده، تا سال‌ها در ذهن فوتبال‌دوستان ایرانی باقی خواهد ماند. شاید زمان آن رسیده باشد که فوتبال ایران، با نگاهی به این حذفِ «یک‌ثانیه‌ای»، به فکر اصلاح ساختارها و تکیه بر توانایی‌های خود باشد تا دیگر سرنوشت صعودش را به پایِ گل‌های دقایق آخر سایر تیم‌ها در گروه‌های دیگر گره نزند. جام جهانی ادامه دارد، اما جای خالی ایران در مرحله حذفی، برای بسیاری از فوتبال‌دوستان جهان حس خواهد شد.