نونیوز-گروه اقتصادی: معاملات فلز زرد در پایان هفته گذشته با نوسانات قابل توجهی همراه بود. هرچند طلا در آخرین روز معاملاتی هفته جهش قابل توجهی را تجربه کرد، اما برآیند هفتگی بازار از تداوم فشار دلار و تغییر انتظارات سیاست پولی حکایت داشت؛ عواملی که مسیر قیمتها را در کوتاهمدت پیچیدهتر کردهاند.
ثبت رشد روزانه و افت در مقیاس هفتگی
قیمت طلا روز جمعه بیش از یک درصد افزایش یافت، اما در نهایت هفته را با کاهش به پایان رساند. تقویت دلار در پی گمانهزنیها درباره افزایش نرخ بهره از سوی فدرال رزرو، نگرانیهای تورمی ناشی از افت قیمت نفت را تحتالشعاع قرار داد.
در این میان، بهای طلای نقدی با رشد ۱.۶ درصدی به ۴۰۹۰.۲۶ دلار در هر اونس رسید و قراردادهای آتی نیز با افزایش ۱.۴ درصدی در سطح ۴۱۰۳ دلار معامله شدند. با این حال، طلای نقدی کاهش هفتگی ۱.۷ درصدی را ثبت کرد و وارد چهارمین هفته نزولی متوالی شد، در حالی که معاملات آتی در مقیاس هفتگی ۳.۳ درصد افت را تجربه کردند.
تمرکز بازار بر دادههای تورمی آمریکا
فعالان بازار فلزات گرانبها طی هفته گذشته، در فضایی از سیگنالهای متناقض اقتصادی آمریکا و تحولات بازار نفت، تمرکز خود را بر چشمانداز سیاست پولی معطوف کردند. شاخص قیمت هزینههای مصرف شخصی اصلی (PCE) در ماه مه، که معیار ترجیحی تورم برای بانک مرکزی آمریکاست، نسبت به آوریل هم در مقیاس ماهانه و هم سالانه اندکی افزایش یافت و مطابق انتظار اقتصاددانان بود.
رشد سالانه ۳.۴ درصدی این شاخص، بالاترین سطح از اکتبر ۲۰۲۳ محسوب میشود. همزمان، افزایش هزینههای مصرف شخصی اصلی نیز در هر دو مقیاس زمانی با برآوردها همخوانی داشت و رشد سالانه آن به بالاترین میزان از آوریل ۲۰۲۳ رسید.
تعدیل انتظارات درباره نرخ بهره
با وجود بالا بودن ارقام سالانه، ناظران سیاست پولی احتمال افزایش نرخ بهره در سال جاری را اندکی تعدیل کردند و در عین حال بر سناریوی ثابت ماندن نرخها وزن بیشتری دادند. این تغییر نگاه از این برداشت نشأت میگرفت که گزارش PCE ماه مه میتواند نشانهای از اوجگیری فشارهای قیمتی باشد؛ بهویژه آنکه قیمت نفت طی هفته بهسرعت کاهش یافت و به سطوح پیش از آغاز تنشها در خاورمیانه بازگشت و از شدت نگرانیهای تورمی کاست.
اثر سیگنالهای سیاست پولی بر طلا
انتشار دادههای PCE در ادامه بازنگری گستردهتر انتظارات سیاست پولی رخ داد؛ بازنگریای که پس از انتشار نمودار «داتپلات» فدرال رزرو با لحنی تهاجمیتر از انتظار شکل گرفت. دستکم نیمی از اعضای کمیته بازار آزاد فدرال اکنون افزایش نرخ بهره در سال جاری را محتمل میدانند؛ موضوعی که تا حدی به فشارهای تورمی ناشی از جهشهای قبلی قیمت نفت نسبت داده میشود. چنین محیطی معمولاً به زیان داراییهای بدون بازده مانند طلاست و همزمان با تقویت دلار، جذابیت این فلز را برای خریداران غیرآمریکایی کاهش میدهد.
نوسان قیمت در محدودههای کلیدی
طلا روز چهارشنبه به زیر ۴۰۰۰ دلار سقوط کرد و پایینترین سطح خود از اوایل نوامبر سال گذشته را لمس کرد. پس از آن، جهشی محدود رخ داد که قیمت را برای مدتی کوتاه به بالای ۴۰۵۰ دلار بازگرداند. انتشار دادههای تورمی آمریکا مطابق انتظار، به تضعیف موقت دلار منجر شد و به طلا کمک کرد تا حمایتی بیابد. اکنون امید خریداران به این است که محدوده ۴۰۰۰ دلار بهعنوان حمایت عمل کند، هرچند با توقف عقبنشینی دلار، شتاب صعودی طلا نیز کاهش یافت و همچنان برای قضاوت قطعی زود است.
افت سایر فلزات گرانبها
شرطبندیها بر افزایش نرخ بهره تنها به طلا محدود نماند. نقره نقدی در مقیاس هفتگی حدود ۹ درصد افت کرد و پلاتین نیز کاهش ۲.۳ درصدی را ثبت کرد؛ نشانهای از فشار فراگیر سیاست پولی سختگیرانه بر مجموعه فلزات گرانبها.