نورنیوز-گروه سیاسی: واقعیت این است که ترامپ در حالت استیصال و درماندگی قرار گرفته بود. از یک سو به اعتراف خودش مخازن احتیاطی نفت در آمریکا رو به پایان بود و تنها دو هفته دیگر می توانست پاسخگوی نیاز داخلی باشد و اعتراض های مردمی نیز به دلیل افزایش هزینه های سوخت و دیگر ملزومات معیشتی بالا گرفته بود. از سوی دیگر، تمامی موشک های پدافندی مورد نیاز برای سیستم های تاد و پاتریوت، مصرف شده و تولید مجدد آنها در کوتاه مدت ممکن نبود و به زمانی طولانی نیاز داشت. متحدان عرب آمریکا در خلیج فارس نیز به وی فشار می آوردند که تاب تحمل ادامه جنگ را ندارند و اگر جنگ دیگری درگیرد، باقیمانده پایگاه های آمریکا در منطقه نابود خواهد شد.
لذا ترامپ چاره ای جز امضای تفاهمنامه ۱۴ ماده ای مورد نظر ایران را نداشت تا تنگه هرمز، ولو موقتا باز شود و مجالی برای نفس کشیدن فراهم آید. البته ما هم که چند ماه بود نفت نفروخته و بهای آن را دریافت نکرده بودیم، نیاز داشتیم محاصره دریایی برداشته شود تا نفتکش ها به سوی کشورهای خریدار به حرکت درآیند و دولت بتواند مشکلات معیشتی مردم را سروسامان دهد.
و اما مهمترین بند تفاهمنامه این است که آتش بس باید منطقه ای باشد و بخصوص جبهه لبنان را نیز شامل شود. اجرای این بند برعهده دولت آمریکا است که آن را پذیرفته بود، ولی دیدیم که رژیم صهیونیستی نه فقط آتش بس را رعایت نکرد بلکه جنگ وحشیانه جدیدی را نیز علیه لبنان آغاز کرد و نشان داد که به خواست ترامپ تن نمی دهد و راه خود را می رود.
آیا ترامپ می توانست و می تواند رژیم نتانیاهو را کنترل کند؟ عملا مشاهده شد که ترامپ در تماس های خود با نتانیاهو دستور نمی دهد بلکه فقط نصیحت می کند و نمی تواند یا نمی خواهد او را زیر فشار برای پذیرش آتش بس قرار دهد. اعضای تندرو کابینه اسرائیل صراحتا گفته اند به خواست ترامپ تن نمی دهند و این تفاهمنامه را شدیدا به زیان اسرائیل می دانند و آن را نمی پذیرند. شاید هم – به گفته برخی تحلیلگران - ترامپ و نتانیاهو هماهنگ هستند و تقسیم نقش کرده اند. به هر حال، ظاهرا اینک یک جنگ لفظی بین دو طرف در گرفته است. ترامپ گفته اگر او نبود ایران، اسرائیل را نابود کرده بود و ادامه جنگ به یک رکود جهانی منجر می شد. جی. دی. ونس، معاون ترامپ نیز با لحنی تند خطاب به نتانیاهو گفته است «شما در جهان منزوی شده اید و تنها یک طرفدار برای شما مانده و او هم ترامپ است؛ چرا می خواهید او را هم از دست بدهید؟»
از این مقوله که بگذریم، تجاوز نظامی اخیر ارتش صهیونیستی به لبنان بسیار وحشیانه و غیرعادی بود. رژیم در این دو روز شهرها و روستاهای بسیاری را در جنوب و شرق لبنان بمباران کرد و خرابی ها و کشتار شدیدی را به بار آورد و حتی در بمباران شهر نبطیه از بمب های فسفوری استفاده کرد. این نشان می دهد که این حملات وحشیانه تنها با هدف نشان دادن مخالفت با تفاهمنامه ایران و آمریکا نیست بلکه اهداف سیاسی و عقیدتی خاصی را دنبال می کند.
این اهداف در سخنان اعضای کابینه نتانیاهو هویدا می شود. اسموتریچ، وزیر دارایی رژیم گفته است باید ضاحیه یعنی حومه
شیعه نشین بیروت را با خاک یکسان کنیم. ایتمار بن گویر، وزیر امنیت داخلی رژیم نیز گفته است در مقابل هر قطره اشکی که از چشم یک مادر در اسرائیل سرازیر شود، هزار مادر لبنانی باید در سوگ فرزندانشان اشک بریزند. کاتس، وزیر جنگ رژیم نیز در پاسخ به ترامپ که گفته بود مقابله با حزب الله را به نیروهای احمد الشرع (ابومحمد جولانی) حاکم فعلی سوریه بسپارید، تاکید کرده که ما نیازی به این تروریست کت و شلواری نداریم و خود ما با نیروهای خودمان می توانیم به اهداف خود برسیم. تاثیر این سخنان ددمنشانه در سطح جهانی بسیار گسترده بوده و تنفر نسبت به رژیم صهیونیستی را به شدت افزایش داده، بطوری که حتی وزیر امور خارجه انگلستان نیز آن را وحشتناک و نفرت انگیز خوانده و محکوم کرده است.
عملیات مجرمانه و وحشیانه ارتش صهیونیستی در لبنان تا لحظه نگارش این یادداشت، ادامه داشته و حتی آتش بسی که با پادرمیانی قطر از ساعت ۴ بعدازظهر روز جمعه اعلام شد نیز از سوی رژیم رعایت نشد. یکی از دلایل خشم کابینه رژیم نیز مقاومت شگفتی آور و شدید رزمندگان مقاومت در لبنان است که چندین تانک و نفربر دشمن را منهدم کرده و با ایجاد کمین در جاهای مختلف مانع پیشروی دشمن شده و تعداد زیادی از افسران و افراد نظامی رژیم را به هلاکت
رسانده اند .
با توجه به آنچه گذشت، واضح است که رژیم صهیونیستی زبانی جز زبان زور نمی فهمد وتنها با ضربات سخت نظامی وادار به
عقب نشینی می شود. حال، سوال این است که آیا وارد آوردن چنین ضرباتی در دامنه مشخصی محدود می ماند یا به یک جنگ گسترده
منطقه ای منجر می شود؟
اطلاعات