نورنیوز-گروه اجتماعی: نوشین موفق، با اشاره به نشانههای بالینی بیماری لوپوس، گفت: این بیماری تظاهرات بالینی متعددی مانند خستگی، تب، دردهای مفصلی و عضلانی، بثورات پوستی مثل راش بال پروانهای بر صورت، کمخونی، درگیری چشمی، درگیری کلیه و ریه و درگیری مغز و اعصاب را دارد که البته تظاهرات در هر بیمار متفاوت است.
وی در خصوص شایع ترین نشانههایی که بیمار در مراحل اولیه ممکن است نادیده بگیرد، اظهار داشت: این نشانهها شامل خستگی، دردهای مفصلی بدون تورم، دردهای عضلانی و ضایعات پوستی (این ضایعات با آفتاب تشدید میشوند) و همچنین تبهای خفیف، زخمهای دهان، ریزش مو و اختلال در تمرکز و حافظه است.
موفق در اشاره به نقش عوامل محیطی در بروز این بیماری خاطرنشان کرد: در فعال شدن این بیماری بعضی از عوامل محیطی نقش دارند که شامل اشعه UV یا همان ماوراء بنفش خورشید، عفونتها، استعمال دخانیات، استرس و مصرف داروهای حاوی استروژن میباشند؛ بنابراین به بیماران توصیه میکنیم که از موارد فوق اجتناب کنند.
این فوقتخصص روماتولوژی تاکید کرد: در درمان این بیماران از داروهایی مانند هیدروکسی کلروکین و کورتون یا همان استروئید و دیگر داروهای سرکوبگر ایمنی، ضدالتهابی و مکملهایی از جمله امگا ۳، ویتامین دی و کلسیم استفاده میگردد.
دکتر موفق با اشاره به اقدامات اولیه در مبتلایان به لوپوس هنگام بروز حمله حاد، اظهار داشت: زمانی که بیمار دچار حمله حاد میشود، باید به پزشک مراجعه کرده و بستری شود و علاوه بر تجویز هیدروکسی کلروکین، داروی کورتون بهصورت تزریقی و با دوزهای بالا و یا سایر داروهای سرکوبگر ایمنی را دریافت کند.
وی در توصیه به بیمارانی که تشخیص لوپوس برای آنها مطرح شده است، گفت: بیماران تا حد امکان در معرض نور خورشید قرار نگیرند و از وسایل حفاظتی مانند کرم ضد آفتاب با SPF ترجیحاً ۳۰ و یا بالاتر، عینکهای آفتابی و کلاه استفاده کنند؛ چراکه اشعه UV در حدود ۷۰ درصد بیماران باعث شعلهور شدن بیماری میشود.
عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی اهواز ادامه داد: توصیه میشود این بیماران رژیمهای غذایی کمچرب و کمنمک داشته باشند؛ از میوهها، سبزیجات و غذاهای حاوی امگا ۳ مانند ماهی و غذاهای غنی از کلسیم استفاده نمایند و همچنین از مصرف بیش از حد غذاهای فرآوریشده اجتناب کنند.
دکتر موفق در پایان با تاکید بر اهمیت فعالیتهای جسمانی در بیماران مبتلا به لوپوس توضیح داد: این بیماران باید فعالیتهای ورزشی مانند پیادهروی، شنا و یوگا را در برنامه زندگی خود قرار دهند. استرس را با تکنیکهای کاهشدهنده مانند مدیتیشن و یوگا، مدیریت کرده و از فعالیت بیش از حد پرهیز نمایند. همچنین مدت زمان خواب شبانه این افراد باید حدود ۷ تا ۹ ساعت باشد.
این بیماران باید از استعمال دخانیات و زیست در مناطق درگیر آلودگی هوا، اجتناب کنند. همچنین از مصرف داروهای حاوی استروژن از جمله قرصهای ضدبارداری پرهیز نموده و همیشه داروهای خود را طبق تجویز پزشک استفاده نمایند. مراجعات منظم دورهای به پزشک از ضروریات زندگی این دسته از افراد است.