نورنیوز-گروه بین الملل: نشریه فارن پالیسی در گزارشی تحلیلی، جنگ اخیر میان آمریکا و ایران و پیامدهای آن را نشانهای از فرسایش نقش واشنگتن در خاورمیانه دانست و نوشت که زمان بازنگری جدی در حضور نظامی آمریکا در منطقه فرا رسیده است.
این نشریه با اشاره به آنچه «نبود دستاورد راهبردی» برای دولت دونالد ترامپ در جریان درگیریهای اخیر توصیف کرده، معتقد است توافق حاصلشده میان تهران و واشنگتن نشان میدهد اهداف اولیه آمریکا محقق نشده است. به نوشته فارن پالیسی، براساس چارچوب تفاهم اعلامشده، دو کشور درباره برنامه هستهای مذاکره خواهند کرد، صادرات نفت ایران از سر گرفته میشود و تردد در تنگه هرمز ادامه خواهد یافت.
فارن پالیسی در ادامه با طرح این پرسش که «چرا آمریکا اساساً وارد این جنگ شد؟» استدلال میکند که وضعیت پیش از آغاز بحران برای بسیاری از بازیگران از جمله آمریکا، شرکای منطقهای واشنگتن و اقتصاد جهانی مطلوبتر بوده است.
این گزارش همچنین احتمال میدهد که پیامدهای سیاسی و اقتصادی جنگ، تمایل نخبگان آمریکایی برای ادامه حضور گسترده در خاورمیانه را کاهش دهد. به باور نویسنده، تعداد کمی از سیاستمداران آمریکایی حاضرند هزینههای مالی، نظامی و سیاسی حضور طولانیمدت در منطقه را بپذیرند.
فارن پالیسی در بخش دیگری از گزارش خود، شرایط کنونی را با خروج بریتانیا از خلیج فارس در اوایل دهه ۱۹۷۰ مقایسه کرده و نوشته است همانگونه که لندن به دلیل محدودیتهای اقتصادی از شرق سوئز عقبنشینی کرد، آمریکا نیز ممکن است در مسیر کاهش تعهدات منطقهای خود قرار گرفته باشد.
این نشریه با مرور بیش از سه دهه حضور آمریکا در خاورمیانه، از جنگ خلیج فارس تا تحولات عراق و فلسطین، مدعی شده بسیاری از اهداف اعلامی واشنگتن از جمله تغییر ساختارهای سیاسی منطقه یا ایجاد نظم پایدار، به نتایج مورد انتظار نرسیده است.
در ادامه گزارش آمده است که تغییرات بازار جهانی انرژی نیز بر این روند تأثیرگذار بوده است. از یک سو، جریانهای سیاسی آمریکا به دنبال کاهش وابستگی به نفت خاورمیانه هستند و از سوی دیگر، افزایش تولید نفت و گاز در آمریکا این پرسش را مطرح کرده که چرا واشنگتن باید همچنان هزینه امنیت انرژی در خلیج فارس را بر عهده بگیرد.
فارن پالیسی همچنین پیشبینی میکند در صورت کاهش حضور آمریکا، کشورهای منطقه به سمت تنوعبخشی به منابع تسلیحاتی و امنیتی خود حرکت کنند. این گزارش از چین، کره جنوبی، ترکیه، اوکراین و اسرائیل به عنوان بازیگرانی نام میبرد که میتوانند بخشی از نیازهای دفاعی کشورهای منطقه را تأمین کنند.
نویسنده در پایان تأکید میکند که اگرچه خروج آمریکا از خاورمیانه ممکن است با مخالفت برخی متحدان منطقهای روبهرو شود، اما بسیاری از دولتها نیز به این جمعبندی رسیدهاند که واشنگتن نتوانسته آنگونه که ادعا میکرد، ضامن دائمی ثبات و امنیت منطقه باشد.