نورنیوز-گروه اجتماعی: ژیلا سعیدی، به چالشهای والدین دارای کودک بیشفعال اشاره کرد و گفت: والدین این کودکان با چالشهای زیادی مواجه هستند؛ خستگی روانی یکی از اینهاست و ممکن است در برابر رفتار فرزندشان از کوره در بروند، احساس گناه کنند و در عین حال نگران آینده فرزندشان هستند، حتی قضاوت اطرافیان هم فشار زیادی به والدین وارد میکند.
وی در ادامه گفت: این والدین برای کارهای روزمره کودکشان هم با چالشهایی مواجه هستند مثلا زمانی که باید آماده شود برود مدرسه، تکلیفاش را انجام دهد، بخوابد و ... اینها چالشهای روتین، روزمره و تکراری است که باعث میشود از نظر روانی والدین دچار استهلاک روانی شوند.
چند باور غلط درباره کودکان بیش فعال
سعیدی در این باره که جامعه و خانواده چگونه میتوانند به کاهش برچسبزنی به این کودکان کمک کنند، اظهار کرد: یکسری باورهای غلط در مورد بیشفعالی یا (ADHD) وجود دارد؛ اینکه جامعه و دیگران فکر میکنند والدین این کودکان در تربیت فرزندش کوتاهی کرده و این کوتاهی باعث شده این رفتارها از کودک سر بزند در صورتی که چنین چیزی نیست، سبک فرزندپروری میتواند علائم بیشفعالی را تشدید کند ولی عامل به وجود آورنده نیست.
این روانشناس اضافه کرد: باورهای غلط دیگر این است که جامعه و دیگران فکر میکنند بیشفعالی فقط در پسرها است در صورتی که در دخترها هم این اختلال دیده میشود. همچنین برخی نگراناند که مصرف دارو اعتیادآور یا باعث میشود شخصیت این بچه تغییر پیدا کند این هم اشتباه است؛ اگر دارو نیاز و تحت نظر متخصص تجویز شود، علائم ADHD کنترل و کمک میکند کودک برای یادگیری، ارتباط و خودتنظیمی توانمند شود.
زمانی که باید به متخصص مراجعه شود
این کارشناس ارشد روانشناسی بالینی و طرحواره درمانگر با بیان اینکه چه زمانی والدین باید کودک را نزد پزشک متخصص ببرند اظهار کرد: اگر رفتارهای کودک حداقل چند ماه در دو محیط خانه و مدرسه ادامه یافت و همچنین خانواده شاهد افت عملکردهای روزمره کودک بودند به عنوان مثال کودکشان در برقراری ارتباط با همسالانش دچار مشکل جدی شد، والدین و اطرافیان ناچار به تذکرهای مداوم شدند، کودک وسایلش را گم کرد، تکالیفاش را فراموش یا ناقص انجام داد و یا در مدرسه تذکر زیاد دریافت کرد و ... از جمله نشانههایی است که مراجعه به متخصص را ضروری می کند.
دارو درمانی در کمک به کودک بیش فعال موثر است؟
سعیدی با بیان اینکه بیشفعالی درمان قطعی دارد یا فقط کنترل میشود گفت: اگر طیف بیشفعالی متوسط رو به بالا باشد ممکن است دارو تجویز شود ولی در طیفهای خفیفتر ضرورتی به تجویز دارو نیست. زمانی که دارو تجویز میشود شدت بیتوجهی، رفتارهای تکانشی و علائم بیشفعالی در کودک کاهش مییابد و اینها باعث میشود که بچه بهتر گوش کند، رفتارهای تکانشیاش کمتر شود، تکالیفش را انجام دهد و بچه خودتنظیمی بهتری داشته باشد.
سعیدی ادامه داد: البته دارو به تنهایی نمیتواند کمبود مهارتهای کودک را جبران کند، بلکه برای افزایش مهارتها باید اقدامات آموزشی و موثر در کنار دارو درمانی انجام شود.
سعیدی در پایان خطاب به خانوادهها گفت: کودک بیش فعال، کودک بدی نیست بلکه فقط برای جلب توجه، رفتار و کنترل هیجانات خود به حمایت بیشتری نیاز دارد و در این میان تشخیص درست و به موقع، آموزش والدین، حمایت مدرسه و در صورت لزوم دارو درمانی میتواند آینده بهتری برای او رقم بزند.