نورنیوز-گروه اقتصادی: طلا (XAU/USD) در هفتهای پرتنش، نوسانات کمسابقهای را تجربه کرد. تشدید درگیریها میان آمریکا و ایران، انتشار دادههای تورمی قوی در آمریکا و انتظار برای جلسه حساس سیاستگذاری فدرال رزرو، فضایی آکنده از تردید را بر بازارها حاکم کرد. هرچند طلا در نیمه دوم هفته موفق شد بخشی از افت سنگین خود را جبران کند، اما همچنان در مسیر ثبت دومین کاهش هفتگی متوالی قرار دارد.
فشار ژئوپلیتیک و سقوط اولیه قیمتها
در نیمه نخست هفته، طلا تحت فشار شدید فروش قرار گرفت و پس از نوسانات تند ابتدای هفته، طی دو روز حدود ۶ درصد از ارزش خود را از دست داد. این روند نزولی در معاملات آسیایی روز پنجشنبه به اوج رسید و قیمت طلا تا سطح ۴۰۲۳ دلار سقوط کرد که پایینترین نرخ آن در سال ۲۰۲۶ محسوب میشود. این افت همزمان با تشدید تنشهای خاورمیانه و افزایش ریسکهای ژئوپلیتیک رخ داد.
در این مقطع، اظهارات و تحولات میدانی نقش مهمی در تضعیف قیمت طلا ایفا کرد. گزارشها از حملات متقابل و تهدیدهای نظامی میان ایران، آمریکا و رژیم صهیونیستی فضای بازار را به شدت متشنج ساخت. در ادامه، دادههای تورمی آمریکا نیز بر فشارها افزود؛ زیرا نرخ تورم سالانه، بر اساس شاخص قیمت مصرفکننده، در ماه مه به ۴.۲ درصد رسید که بالاترین سطح سه سال اخیر است.
بازگشت قاطع پس از فروکش تنشها
در میانه این فضای منفی، تشدید لحن تهدیدآمیز دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا و گمانهزنیها درباره حملات بیشتر، باعث شد طلا در یک روز بیش از ۴ درصد افت کند. با این حال، در ادامه جلسه معاملاتی آمریکا و پس از انتشار اخباری درباره لغو حملات و ادعای نزدیک بودن توافق میان واشنگتن و تهران، روند بازار تغییر کرد و طلا جهشی قاطع را تجربه کرد و حدود ۳.۵ درصد افزایش یافت.
روز جمعه، فضای خبری آرامتر شد و طلا وارد فاز تثبیت قیمتی در محدوده ۴۲۰۰ دلار شد. بلومبرگ گزارش داد که آمریکا و ایران به امضای تفاهمنامهای برای بازگشایی تنگه هرمز نزدیک شدهاند؛ خبری که از سوی خبرگزاری ایرنا با جزئیات بیشتری تشریح شد و بر نبود تعهد ایران در خصوص انتقال مدیریت این تنگه تأکید داشت.
چشم بازار طلا به فدرال رزرو
اکنون تمرکز اصلی سرمایهگذاران به جلسه دو روزه کمیته بازار آزاد فدرال معطوف شده است. انتظار میرود فدرال رزرو نرخ بهره را بدون تغییر حفظ کند، اما خلاصه اصلاحشده پیشبینیهای اقتصادی (SEP) میتواند مسیر آتی سیاست پولی را شفافتر کند. گزارش ماه مارس نشان میداد که سیاستگذاران کاهش تدریجی نرخ بهره را برای سالهای آینده در نظر دارند، اما دادههای تورمی اخیر این مسیر را با تردید مواجه کرده است.
بر اساس ابزار CME FedWatch، بازارها در حال حاضر حدود ۶۰ درصد احتمال میدهند که فدرال رزرو تا پایان سال دستکم یک بار نرخ بهره را افزایش دهد. چنین سناریویی میتواند با افزایش بازده اوراق خزانهداری آمریکا، فشار تازهای بر قیمت طلا وارد کند. در مقابل، اگر چشمانداز سیاست پولی ملایمتر ترسیم شود، میتواند زمینهساز تقویت دوباره XAU/USD باشد.
در این میان، اظهارات کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، نیز با دقت رصد خواهد شد. تأکید احتمالی او بر مهار تورم، در شرایطی که دادههای اشتغال و قیمتها همچنان قوی هستند، میتواند به تقویت دلار و محدود شدن رشد طلا بینجامد.
دیدگاه تحلیلگران و سناریوهای پیش رو
تحلیلگران کامرزبانک معتقدند که اگرچه فشارهای تورمی ممکن است در ماههای آینده بحث افزایش نرخ بهره را پررنگتر کند، اما این دیدگاه به سناریوی غالب در کمیته بازار آزاد تبدیل نخواهد شد. به باور آنها، در صورت آرام شدن اوضاع خلیج فارس و افت قیمت نفت، انتظارات تورمی تعدیل شده و بار دیگر بحث کاهش نرخ بهره مطرح میشود.
در مجموع، بازار طلا همچنان بهشدت به اخبار مربوط به روابط آمریکا و ایران حساس است. تحقق توافق و بازگشایی تنگه هرمز میتواند به بهبود پایدار قیمتها منجر شود، بهویژه اگر همزمان با سیگنالهای انبساطی از سوی فدرال رزرو همراه شود.
تحلیل تکنیکال طلا؛ روند نزولی همچنان غالب است
از منظر تکنیکال، تصویر کوتاهمدت طلا همچنان نزولی ارزیابی میشود. قیمت زیر میانگین متحرک ساده ۲۰۰ روزه قرار دارد و شکست کف یک مثلث نزولی در نمودار روزانه، الگوی ادامهدار نزولی را تأیید میکند. شاخص قدرت نسبی نیز با وجود خروج از محدوده اشباع فروش، همچنان زیر سطح ۴۰ قرار دارد که نشان میدهد جهش اخیر بیشتر ماهیت اصلاحی داشته است.
در مسیر نزولی، سطوح ۴۱۰۰ و ۴۰۰۰ دلار بهعنوان حمایتهای کوتاهمدت مطرح هستند و در صورت شکست، محدوده ۳۹۱۰ تا ۳۹۰۰ دلار و سپس ۳۸۰۰ دلار در کانون توجه قرار میگیرد. در سمت مقابل، مقاومت نخست در ۴۲۴۰ دلار قرار دارد و عبور پایدار از محدوده ۴۴۰۰ تا ۴۴۵۰ دلار میتواند زمینه را برای حرکت به سوی ۴۵۰۰ و سپس ۴۶۰۰ دلار فراهم کند.
در مجموع باید گفت، اگرچه طلا پس از سقوط سنگین اخیر، بازگشتی قابل توجه را تجربه کرده است، اما همزمانی ریسکهای ژئوپلیتیک، سیاست پولی انقباضی بالقوه و سیگنالهای نزولی تکنیکال نشان میدهد که این فلز گرانبها هنوز از فشارهای اصلی رها نشده و هفته آینده میتواند نقش تعیینکنندهای در مسیر میانمدت آن ایفا کند.