نورنیوز-گروه بین الملل: نشریه فارن پالسی در گزارشی به قلم هال برندز استاد روابط بینالملل دانشگاه جانز هاپکینز، با بررسی پیامدهای تجاوزگری علیه ایران، مدعی شده است این درگیری تنها یک بحران خاورمیانهای نبوده، بلکه آزمونی برای ظرفیت نظامی و راهبردی ایالات متحده نیز به شمار میرود. نویسنده معتقد است این جنگ، علاوه بر ایجاد آثار گسترده بر اقتصاد جهانی و امنیت بینالمللی، شکاف میان مسئولیتهای جهانی واشنگتن و منابع واقعی در اختیار آن را آشکار کرده است.
فارن پالسی مینویسد جنگ در خلیج فارس پیامدهایی فراتر از میدان نبرد داشته و بر تجارت جهانی، امنیت انرژی، آزادی کشتیرانی و معادلات ژئوپلیتیکی اثر گذاشته است. به اعتقاد نویسنده، یکی از مهمترین نتایج این بحران آن بوده که نشان داده آمریکا برای ایفای همزمان نقش در چندین جبهه مختلف با محدودیتهای فزاینده روبهرو است.
این گزارش اذعان میکند که آمریکا و رژیم صهیونیستی در مراحل اولیه درگیری تواناییهای نظامی و فناورانه خود را به نمایش گذاشتند، اما در عین حال تاکید میکند موفقیتهای تاکتیکی فقط به معنای دستیابی به اهداف راهبردی نیست. به نوشته فارن پالسی، ادامه جنگ موجب مصرف گسترده ذخایر تسلیحاتی آمریکا و افزایش فشار بر نیروهای مسلح این کشور شد؛ موضوعی که اکنون به یکی از نگرانیهای محافل دفاعی واشنگتن تبدیل شده است.
نویسنده با اشاره به ارزیابیهای مراکز مطالعاتی آمریکا تاکید میکند در جریان عملیاتهای نظامی، حجم قابل توجهی از موشکهای دوربرد و سامانههای دفاعی پیشرفته مصرف شده است. در گزارش آمده که موشکهای تاماهاوک، جیایاساسام، رهگیرهای اسام-۳، سامانههای تاد و پاتریوت از جمله تجهیزاتی هستند که نقش مهمی در راهبردهای نظامی آمریکا در مناطق مختلف جهان دارند و جایگزینی آنها نیازمند زمان و سرمایهگذاری گسترده خواهد بود.
فارن پالسی یادآور میشود که حتی پیش از جنگ نیز بسیاری از کارشناسان آمریکایی نسبت به محدود بودن ذخایر تسلیحاتی این کشور برای مواجهه با یک درگیری طولانی هشدار داده بودند. به نوشته این نشریه، روند فعلی تولید تسلیحات نشان میدهد بازسازی کامل برخی از این ذخایر ممکن است سالها زمان ببرد.
گزارش در ادامه به فشار وارد شده بر نیروهای نظامی آمریکا اشاره میکند و مینویسد ناو هواپیمابر «یواساس جرالد فورد» و دیگر تجهیزات راهبردی آمریکا طی ماههای اخیر بارها میان مناطق مختلف جهان جابهجا شدهاند. نویسنده این وضعیت را نشانهای از گستردگی تعهدات نظامی واشنگتن و دشواری مدیریت همزمان چند بحران توصیف میکند.
فارن پالسی در بخش دیگری از گزارش، سابقه این چالش را به سالهای گذشته مرتبط میداند. به نوشته نویسنده، دولتهای مختلف آمریکا از باراک اوباما تا دونالد ترامپ و جو بایدن بارها بر تمرکز بر شرق آسیا و رقابت با چین تاکید کردهاند، اما تحولات خاورمیانه، جنگ اوکراین و سایر بحرانهای بینالمللی موجب شده این هدف به طور کامل محقق نشود.
به اعتقاد نویسنده، مهمترین دغدغه راهبردی آمریکا اکنون به رقابت با چین مربوط میشود. گزارش میگوید پکن طی سالهای اخیر برنامه گستردهای برای توسعه توان دریایی، موشکی و هستهای خود دنبال کرده و همزمان بر افزایش آمادگی نظامی در مناطق پیرامونی خود تمرکز داشته است. در چنین شرایطی، کاهش بخشی از ذخایر و توان نظامی آمریکا میتواند محاسبات امنیتی در شرق آسیا را تحت تاثیر قرار دهد.
فارن پالسی میافزاید برخی مقامات و کارشناسان در کشورهای همپیمان آمریکا در آسیا نیز نسبت به پیامدهای انتقال بخشی از منابع نظامی واشنگتن به خاورمیانه ابراز نگرانی کردهاند. به نوشته این گزارش، تأخیر در تحویل برخی تجهیزات نظامی به متحدان آسیایی و جابهجایی بخشی از سامانههای دفاعی، پرسشهایی درباره توان آمریکا برای پاسخگویی همزمان به بحرانهای مختلف ایجاد کرده است.
نویسنده تاکید میکند که پیامدهای جنگ تنها محدود به نقاط ضعف نبوده است. به باور او، این درگیری نشان داد فناوریهای نوین از جمله پهپادها، سامانههای هوشمند و هوش مصنوعی نقش روزافزونی در میدانهای نبرد آینده خواهند داشت. گزارش میگوید تجربه این جنگ میتواند برای ارتش آمریکا و سایر قدرتها در طراحی راهبردهای آینده اهمیت زیادی داشته باشد.
فارن پالسی همچنین به این نکته اشاره میکند که آمریکا همچنان از ظرفیتهای گسترده نظامی، اقتصادی و فناورانه برخوردار است و نتیجه نهایی رقابتهای ژئوپلیتیکی به تصمیمات آینده واشنگتن و متحدانش بستگی خواهد داشت. به نوشته این نشریه، افزایش بودجه دفاعی، توسعه صنایع نظامی و تقویت همکاری با شرکای بینالمللی از جمله گزینههایی است که در محافل سیاستگذاری آمریکا مورد بحث قرار دارد.
این گزارش در پایان می گوید که جنگ علیه ایران برای واشنگتن تنها یک رویارویی منطقهای نبود، بلکه هشداری درباره چالشهای ناشی از گسترش تعهدات جهانی آمریکا به شمار میرود. فارن پالسی اضافه می کند که نحوه واکنش آمریکا به این چالشها در سالهای آینده میتواند بر موازنه قدرت جهانی، روابط این کشور با متحدانش و روند رقابت با قدرتهای بزرگ تأثیر تعیینکنندهای داشته باشد.
ایرنا