نورنیوز-گروه بین الملل: «هالی بکستر» خبرنگار و ستوننویس روزنامه ایندیپندنت در مقالهای نوشت: «جلسه کابینه به ریاست دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده در روز چهارشنبه هفته گذشته به چیزی تبدیل شد که نمایشی آشفته بیش نبود و با تهدیدهای نظامی، شوخیهای عجیب و غریب و بحثهای پراکنده در مورد پروژههای ساختمانی، این موضوع پررنگتر میشد.»
ستوننویس ایندیپندنت فضای جلسه را به مسخره گرفت و گفت که قرار دادن چهرههایی مانند «پیت هگست» وزیر جنگ آمریکا و «جیدی ونس» معاون ترامپ در یک اتاق، این گردهمایی را به «یک اپیزود فاکسنیوز» بدل کرد!
طبق این مقاله، تنش در سراسر اظهارات ترامپ، بهرغم تلاشهای او برای نشان دادن اعتماد بهنفس پیش از انتخابات میاندورهای آتی، مشهود بود.
بکستر استدلال کرد که ترامپ «همیشه بدون اینکه متوجه شود، آنچه که او را نگران میکند، آشکار میکند» و خاطرنشان کرد که اصرار مکرر او مبنی بر اینکه نگران انتخابات نیست، نشاندهنده اضطراب سیاسی فزاینده است، به ویژه که نظرسنجیهای اخیر نشان داده که حمایت از سیاستهای او در قبال ایران حتی در میان برخی از جمهوریخواهان نیز کاهش یافته است.
در طول این جلسه، ترامپ با اشاره به انتخابات آتی اعلام کرد: «من به انتخابات میاندورهای اهمیتی نمیدهم»؛ بیانیهای که در این مقاله به عنوان اظهارات ضدونقیض با ناراحتی آشکار او به تصویر کشیده شده است.
در مقاله ایندیپندنت آمده است، جلسه زمانی که ترامپ ناگهان از بحث در مورد ایران و سیاست خارجی به اظهارات طولانی در مورد برنامههای نوسازی و ساختوساز در واشنگتن روی آورد، «بهطور فزایندهای عجیب شد».
هالی بکستر فضای جلسه را با «جلسه سالانه در یک مجتمع بازنشستگی فلوریدا که در مورد بودجههای نگهداری بحث میکرد» مقایسه کرد، زیرا ترامپ بهطور مفصل در مورد گرانیت، رنگها، مواد لاستیکی و پروژههایی که امیدوار به ساخت آنها بود، از جمله «طاق پیروزی» سخن گفت.
این ستوننویس نوشت که رئیسجمهور آمریکا مانند «پدربزرگی که جزئیات خستهکننده ساختوساز را برای نوههای بیعلاقه توضیح میدهد» به نظر میرسید، در حالیکه همچنان به بحثهای بیپایان مهندسی ادامه میداد.
در میان این گفتوگوی پراکنده، ظاهرا ترامپ اظهار نظر تکاندهندهای در مورد عمان کرد و گفت که این کشور خلیج فارس «مانند هر کشور دیگری عمل خواهد کرد یا ما باید آن را منفجر کنیم»؛ بیانیهای که به گفته بکستر «ترسناک» بود.
ستوننویس روزنامه ایندیپندنت در پایان استدلال کرد که نگرانکنندهترین جنبه، ماهیت عجیب خود جلسه نیست، بلکه این است که چنین صحنههایی چقدر در دولت ایالات متحده عادی شدهاند. او گفت: «اکنون به نظر میرسد ایالات متحده طبق ریتم و الگوی مردی که بین پخش اخبار تلویزیونی و پروژههای نوسازی سرگردان است، اداره میشود، در حالیکه جهان را نیز با خود میکشد.»